"Σημειώσεις από το πουθενά" έγραψε ο Μισέλ Φάις ("Εφημερίδα των Συντακτών" /"ΑΝΩ ΚΑΤΩ", 28.01.26)

.............................................................. 

Σημειώσεις από το πουθενά

έγραψε ο Μισέλ Φάις ("Εφημερίδα των Συντακτών" /"ΑΝΩ ΚΑΤΩ", 28.01.26) 

1.Ο Τραμπ, όποτε πέσει, θα πέσει κυρίως εκ των έσω. Συγκεκριμένα, όταν τα οικονομικά συμφέροντα που τον στηρίζουν (εντός και εκτός ΗΠΑ) έχουν μεγαλύτερες ζημίες απ’ ό,τι κέρδη. Σ’ αυτήν την αποκαθήλωση θα συμβάλουν και οι μετριοπαθείς ρεπουμπλικανικές φωνές. Οι ρωγμές του διαταραγμένου προέδρου στη δημοκρατία της χώρας του και η αδιανόητη εξωτερική πολιτική του ακολουθούν ως παράμετροι της πτώσης του.

2. Κάποιοι έχουν αναγάγει τις μπηχτές σε επάγγελμα. Μιλούν σαν να κατέχουν την απόλυτη αλήθεια και σχολιάζουν τα πάντα: σοβαρά, φαιδρά, επίκαιρα, ανεπίκαιρα. Κάτι που μένει ασχολίαστο τους πανικοβάλλει. Αισθάνονται ότι τους κόβεται ο αέρας. Εξ ου και συχνά μέσω της «μπηχτικής» αυτοτραυματίζονται χωρίς να το καταλαβαίνουν. Πληγώνονται, ενώ νομίζουν ότι πληγώνουν.

3. Δεν είμαστε ούτε πολιτικοί, ούτε ευπώλητοι, ούτε διαμορφωτές απόψεων. Με τα σκοτάδια μας παλεύουμε. Οπως παλεύουμε, όσο παλεύουμε. Ως εκ τούτου μας ενδιαφέρει ο μέσα χώρος, αλλά και η γνώμη όσων αγαπάμε και εκτιμάμε.

4. Υπάρχει μικροαστική τέχνη; Στη λογοτεχνία, στο θέατρο, στον κινηματογράφο, στα εικαστικά; Κατά τη γνώμη μου υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει. Δεν έχει να κάνει με το αριστερό, κεντρώο ή δεξιό πρόσημο του δημιουργού. Εχει να κάνει, σε πρώτο επίπεδο, με την ανάγκη του δημιουργού να απευθυνθεί σ’ ένα εφησυχασμένο κοινό που αποζητά να στρογγυλέψει τις αμφιβολίες του, να κατευνάσει τις ταραχές του, να ναρκώσει όλα αυτά που τον κλονίζουν. Επαγωγικά, έχει να κάνει με την επιθυμία του δημιουργού να μην απορρυθμίσει τον εαυτό του, την τεχνική του, τον κόσμο γύρω του.

5. Σήμερα, στο σούπερ μάρκετ. Πενηντάρης αεράτος πληρώνει για να φύγει. Πίσω του ηλικιωμένη, αγχωμένη που δεν βρίσκει το πορτοφόλι της, τραβάει απότομα την τσέπη της, με αποτέλεσμα να της πέσουν είκοσι ευρώ. Την ακουμπάω στον ώμο. Πριν προλάβω να της πω, σας έπεσε κάτι, ο αεράτος βγάζει από την τσέπη του χαρτονομίσματα και σκύβει να το μαζέψει. Τον προλαβαίνω και το δίνω στη γυναίκα, που βρίσκεται στον κόσμο της. Αεράτος: «Νόμισα πως ήταν δικό μου» και, απευθυνόμενος στον κόσμο, «εμένα που με βλέπετε, έχω βρει δέκα χιλιάδες ευρώ και τα έχω παραδώσει». Επιμύθιο: στα ψιλά λυγίζεις, στα χοντρά στέκεσαι βράχος...

6. Πόσες φορές έπεσες; Πόσες σηκώθηκες; Αυτό είναι το μόνο ισοζύγιο. Τα υπόλοιπα λεπτομέρειες.

7. Αυτά που έχεις. Ούτε αυτά που λαχταράς, ούτε αυτά που φαντασιώνεσαι, ούτε αυτά που νομίζεις ότι έχεις. Αυτά που έχεις. Λίγα, πολλά. Αυτά. Ανεπαρκή, επαρκή. Αυτά. Μ’ αυτά θα πορευτείς.