"Αλώβητος" ποίημα της ποιήτριας και φίλης στο fb Μαργαρίτας Παπαμίχου (facebook, 18.8.2026)

.............................................................. 

"Αλώβητος"

 
Καλύτερα σου λέω
να γίνεσαι ένας άγνωστος
μη με αφήνεις να σε μάθω εντελώς
Θα σε φαντάζομαι
όχι όπως θέλω εγώ
με τα δικά μου μέτρα
δεν πρόκειται για πλάνο αυταρέσκειας
θα σε φαντάζομαι στο απόγειο των δυνατοτήτων σου
πιο ωραίο
απ’ ό, τι σε φαντάστηκες ποτέ
Καλύτερα έτσι
θα δοξαστείς σου λέω
δεν έχει έλεος η πραγματικότητα

Μαργαρίτα Παπαμίχου

ποιήτρια και φίλη στο fb (18.8.2026)


* Nelly’s foto

Ο αθλητής Δημήτρης Καραμπάτης στην Ακρόπολη, αρχές 1925. © Μουσείο Μπενάκη

"ΑΟΡΑΤΟΣ ΝΕΚΡΟΣ" (ποίηση παντούμ) από τον ποιητή και φίλο στο fb Χάρη Μελιτά (facebook, 29.3.2025)

 ...............................................................

                         Χάρης Μελιτάς 

ΑΟΡΑΤΟΣ ΝΕΚΡΟΣ (ποίηση παντούμ)


Αόρατος νεκρός κυκλοφορώ
ανάμεσα στο πλήθος και τη λήθη
τις νύχτες ξεφυλλίζω τον καιρό
γυμνός στο τελευταίο παραμύθι.

Ανάμεσα στο πλήθος και στη λήθη
χορεύω στις βεγγέρες του μυαλού
γυμνός στο τελευταίο παραμύθι
που ζήλεψε ο χρόνος προ πολλού.

Χορεύω στις βεγγέρες του μυαλού
κλειδώνω την ψυχή μου κάθε βράδυ
που ζήλεψε ο χρόνος προ πολλού
γυρεύοντας μια σπίθα στο σκοτάδι.

Κλειδώνω την ψυχή μου κάθε βράδυ
πλανιέμαι σαν στοιχειό στο πουθενά
γυρεύοντας μια σπίθα στο σκοτάδι
του κόσμου ανασαίνω τον βραχνά.

Πλανιέμαι σαν στοιχειό στο πουθενά
κρατώντας αγκαζέ την ειμαρμένη
του κόσμου ανασαίνω τον βραχνά
την ώρα που ο στίχος μου πεθαίνει.

Κρατώντας αγκαζέ την ειμαρμένη
ποντάρω τη ζωή μου στο ζερό
την ώρα που ο στίχος μου πεθαίνει.
Αόρατος νεκρός κυκλοφορώ.


Χάρης Μελιτάς

"ΑΝ ΥΠΑΡΧΩ" ποίημα του Ζαν Πιέρ Ζαν Ζουβ (1887-1976) (μτφ. από τον ποιητή και φίλο στο fb Ηλία Κεφάλα, facebook 31.12.2021)

 

     Pierre Jean Jouve (1887 - 1976)

ΑΝ ΥΠΑΡΧΩ


Ἄν ὑπάρχω μέσα στὴν καρδιά σου
Τότε ἄκου τοὺς λογισμούς μου
Νὰ εἶναι ὄμορφο τὸ χέρι σου, τὸ δεξιό σου χέρι
Να είναι ἀσπρογάλαζο τὸ στῆθος σου
Μὲ ἴριδες τοῦ κίτρινου
ἡ ἀριστερὴ καρδιά σου
και μὲ τὴν ἄκρη της σὲ κίνηση πολυκαιρισμένου ρόδου


Νὰ εἶναι λεία ἡ κοιλιά σου
Νὰ εἶναι γλυκόπικρη
Σὰν κρεμαστὴ ξανθιὰ ὑδρία
Πάνω στὰ μεγάλα της χερούλια


Εἴθε ἡ πλάτη σου νὰ τελειώνει σὲ θριαμβικὰ βουνά
Πέρα ἀπὸ τὶς ἄφοβες κοιλάδες
Εἴθε ἡ σοβαρότητα τῆς φωνῆς σου νὰ εἶναι ἡ ἠχὼ
τοῦ μυστικοῦ ἀρώματος
Εἴθε ἡ σιωπὴ τῶν μαλλιῶν σου ν’ ἁπλωθεῖ
πάνω στοὺς ὤμους σου
Ὥστε νὰ ξεδιπλωθεῖ ἡ αἰωνιότητα μέσα σ᾽ ἕνα στόμα




PIERRE JEAN JOUVE (1887-1976)


Μετάφραση: ΗΛΙΑΣ ΚΕΦΑΛΑΣ