..............................................................
"Ο βιασμός δεν είναι προσωπική ζωή, κύριε Μπέζο"
από τον φίλο στο fb Αντίφωνο Κωστής Παπαϊωάννου (facebook, 5.11.2026)
"Ο τίτλος παίζει πανομοιότυπος σε πολλά μίντια: Γιάννης Μπέζος για Πέτρο Φιλιππίδη: “Άδικο που δεν δώσαμε έκταση στη δικαίωσή του - Το ότι προφυλακίστηκε το θεωρώ απίστευτο.”
Για κάποιον λόγο η άποψη Μπέζου για τη «δικαίωση» Φιλιππίδη και για την προφυλάκισή του αποτελεί σημαντική είδηση.
Ως εδώ καλά. Δεν θα είχα ιδιαίτερη διάθεση να σχολιάσω τον δημόσιο λόγο του κ. Μπέζου, μου είναι ξένος και μάλλον αδιάφορος. Το ίδιο και η επιλογή του να στηρίξει τον «αδικημένο» Φιλιππίδη. Δικαίωμά του άλλωστε.
Υπάρχει όμως μια αποστροφή στη συνέντευξή του που δε μπορεί να μένει ασχολίαστη. Λέει λοιπόν: «Υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα καλλιτεχνών που μας ενδιαφέρει το έργο τους και όχι η προσωπική τους ζωή».
Εδώ δεν έχουμε απλώς άποψη Μπέζου, δεν έχουμε απλώς την ανθρώπινη υποστήριξη στον φίλο του που θεωρεί πως αδικήθηκε. Εδώ έχουμε μια συνειδητή προσπάθεια να περάσει ο βιασμός, η απόπειρα βιασμού, ο εργασιακός εκφοβισμός και εκβιασμός, το μπούλινγκ, ως «προσωπική ζωή», άρα κάτι σεβαστό και προστατευόμενο.
Η χειραγώγηση, οι επαγγελματικές απειλές, η υποτίμηση δεν είναι προσωπική ζωή, κύριε Μπέζο.
Το Ή θα μου κάτσεις ή δεν θα περάσεις» δεν είναι προσωπική ζωή.
Το «Τα @@ θα μου κλάσουν τα κανάλια!» ως απάντηση του επιτιθέμενου (που έχει κλειδώσει τις πόρτες για να την παγιδεύσει) στην καταγγέλλουσα που τον προειδοποιεί ότι θα τον βγάλει στα κανάλια δεν είναι προσωπική ζωή.
Οι επιθέσεις στο καμαρίνι και στο αυτοκίνητο, το Αντε γαμ... που θες και ρόλο!», όταν το θύμα δεν ενέδωσε δεν είναι προσωπική ζωή.
Ο κ. Μπέζος κάνει μια λαθροχειρία επικίνδυνη. Μια κραυγαλέα λαθροχειρία. Αλίμονο αν δεχτούμε πως η αρνητική υποδοχή του καταδικασμένου για δύο απόπειρες βιασμού αποτελεί μη σεβασμό στην προσωπική του ζωή.
Κι ο κ. Μπέζος το ξέρει πολύ καλά αυτό. Εξάλλου έχει επιλέξει για τον εαυτό του ρόλο σοφού δημογέροντα με άποψη επί παντός επιστητού. Σίγουρα λοιπόν ξέρει τι λέει και τι κάνει.
Και ξέρει πως η συλλογιστική του οδηγεί σε ένα και μόνο συμπέρασμα, ότι δηλαδή κατά τη γνώμη του χρωστάμε μια συγγνώμη στον εν λόγω καταδικασμένο.
Ε λοιπόν, κύριε Μπέζο, απέχουμε πολύ από το να χρωστάμε συγγνώμη στον κ. Φιλιππίδη. Για την ακρίβεια απέχουμε μια αιωνιότητα, μια αξιοπρέπεια και μια μέρα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου