...............................................................
"Δεν θα σταματήσουμε ποτέ"
Δεν έχω πατρίδα να επιστρέψω
ούτε πατρίδα για να εξοριστώ,
δέντρο που οι ρίζες του
τρέχουν σαν ποτάμι
Πεθαίνει αν σταματήσει
πεθαίνει και αν δεν σταματήσει
Στα μάγουλα και στα μπράτσα του θανάτου
πέρασα τις πιο όμορφες μέρες μου
και τη γη που έχανα κάθε μέρα
την κέρδιζα ξανά κάθε πρωί
Οι άνθρωποι έχουν μια μόνο πατρίδα
αλλά η δικιά μου πολλαπλασιάζεται στην ήττα
ανανεώνεται στην απώλεια
Οι ρίζες της, όπως και οι δικές μου, είναι το νερό
Αν ποτέ σταματήσει, θα μαραθούν
αν ποτέ παύσει, θα σβήσουν
Τρέχουμε μαζί
σ' ένα ποτάμι από ηλιαχτίδες
ένα ποτάμι χρυσόσκονης
που αναβλύζει από αρχαίες πληγές
και δεν σταματάμε ποτέ
Εξακολουθούμε να προχωράμε
ούτε ποτέ σκεφτήκαμε να πάρουμε μιαν ανάσα
ώστε να ανταμώσουν οι δρόμοι μας
Δεν έχω πατρίδα για να εξοριστώ
δεν έχω ούτε πατρίδα να επιστρέψω
Θα πεθάνω αν σταματήσω
θα πεθάνω και αν δεν σταματήσω
Πηγή: "Κάθε φορά που πλησιάζω" (Μια εποχή στο Λονδίνο), Μετάφραση: Χρήστος Κούκης και Ρόνι Μπου Σάμπα, Εκδόσεις "Ειρήνη", 2025.
Σημείωση : Από την ανάρτηση στο fb του φίλου Κωνσταντινου Κωστέα (facebook, 9.10.2026)
