...............................................................
Σάββατο 4 Απριλίου 2026
"Μια επανεκκίνηση με ερωτήματα και αντιφάσεις / Ο Αλέξης Τσίπρας δηλώνει έτοιμος και επιχειρεί για άλλη μια φορά να απαντήσει στα ανοιχτά μέτωπα του παρελθόντος." έγραψε η Βασιλική Σιούτη (www.lifo.gr, 3.4.2026)
"ΧΩΡΙΣΜΟΣ" & "ΧΑΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ" Δύο ποιήματα του ποιητή Μήτσου Παπανικολάου (1900 - 1943)
..............................................................
Μήτσος Παπανικολάου (1900 - 1943)
"ΧΩΡΙΣΜΟΣ"
Μόνοι το δρόμο πήραμε και φθάσαμε στην άκρη.
Και τώρα, αν θα χωρίσουμε, θα μας ενώνει ο πόνος.
Σφίξε το χέρι δυνατά, μα κράτησε το δάκρυ…
Μόνος εγώ τραβάω μπροστά κι εσύ γυρίζεις μόνος.
Πρόσμενε, πάντα πρόσμενε. Ποιος ξέρει αν κάποια μέρα
Με σταματήσει η κούραση και με γυρίσει πίσω
Και νεκρωμένος τοτε πια, γυρνώντας από πέρα,
Σαν άστρά αθάνατης ζωής τα μάτια σου αντικρίσω;
"ΧΑΜΕΝΗ ΑΓΑΠΗ"
Αν άλλοτε μ’ αγάπησες κι αν πια δε μ’ αγαπάς
Μες στην καρδιά μου η αγάπη σου πάντοτε η ίδια μένει.
Μ’ αρκεί στη θλίψη ν’ αγαπάς της βαρυχειμωνιάς
Μι’ άνοιξη περασμένη.
Και τώρα μάταια αν ποθώ τα θεία σου φιλιά,
Την αγκαλιά σου αν έχασα και αν νοσταλγός σου μένω,
Σ’ αυτόν τον κόσμο πάντοτε –πικρή παρηγοριά-
Μας μένει το χαμένο.
Μήτσος Παπανικολάου (μεταξύ 1918 και 1922)
Παρασκευή 3 Απριλίου 2026
"Arabesque Cookie" (Arabian Dance) · Duke Ellington and His Orchestra (youtube, 1.6.2018)
...............................................................
"Το ΠΑΣΟΚ και το νερό" γράφει ο Γρηγόρης Ρουμπάνης ("Εφημερίδα των Συντακτών" / ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ 03.04.26)
...............................................................
"ΕΡΗΜΙΚΟ ΞΩΚΚΛΗΣΙ" ποίημα του ποιητή και φίλου στο fb Ηλία Κεφάλα (facebook, 2.4.2018)s
..............................................................
Ηλίας Κεφάλας (γ. 1951)
Νὰ μὴν ἀνοίξετε τὴν πόρτα του
(ἐσεῖς οἱ ἐκδρομεῖς)
Γιατὶ θὰ εἶναι σὰν νὰ βεβηλώνετε
Τὸν μυστικό του χῶρο
Ἐπειδὴ ἐκεῖ κατοικοῦν μόνον ὁ ἄνεμος
Καὶ ἡ σιωπὴ τοῦ βουνοῦ
Ἐκεῖ ἐκκλησιάζονται τ᾽ ἄνθη
Καὶ τὰ κουρασμένα πουλιὰ
Καὶ κάποτε φτάνουν ξεκομμένες
Οἱ πνοὲς τῶν ἀνθρώπων
Ποὺ βασανίστηκαν μακριὰ
Καὶ πολὺ γονάτισαν
Ὑποφέροντας τὰ ἐπίγεια κρίματά τους
Η. Κ.
Τετάρτη 1 Απριλίου 2026
"ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ" Σύνθεση: Βασίλης Τσιτσάνης (Aθήνα, 1949) Τραγούδι : Στέλλα Χασκίλ, Στελλάκης Περπινιάδης (youtube, 20.1.2018)
...............................................................
Σύνθεση: Βασίλης Τσιτσάνης
Aθήνα, 1949
Τραγούδι : Στέλλα Χασκίλ, Στελλάκης Περπινιάδης
Έχω να λάβω γράμμα σου σαράντα μέρες τώρα
τάχα να ζεις ή χάθηκες σαν το πουλί στην μπόρα
Μέρα και νύχτα ξάγρυπνη, με μάτι δακρυσμένο
τον ταχυδρόμο να φανεί στη στράτα περιμένω
Σωστός αιώνας φαίνεται σ' εμένα κάθε ώρα
κι έχω να λάβω γράμμα σου σαράντα μέρες τώρα
Άλλοι μου λεν’ πως πέθανες κι άλλοι πως ζεις για μένα
άλλοι πως μ’ απαρνήθηκες και παν’ όλα χαμένα
Τρίτη 31 Μαρτίου 2026
"Η ιδεολογία της πολιτικής νοσταλγίας" έγραψε ο Κύρκος Δοξιάδης ("Εφημερίδα των Συντακτών" / ΑΠΟΨΕΙΣ, 31.03.26)
"Από περιέργεια υπάρχω" Μουσική/Στίχοι: Ξυδάκης Νίκος/Ρασούλης Μανώλης - Τραγούδι Νίκος Παπάζογλου / Από τον δίσκο "Η εκδίκηση της γυφτιάς" (1978)
...............................................................
Μουσική/Στίχοι: Ξυδάκης Νίκος/Ρασούλης Μανώλης
Τραγούδι Νίκος Παπάζογλου
Από τον δίσκο "Η εκδίκηση της γυφτιάς" (1978)
Τη ζωή σαν αχθοφόρος
όπου βρω την κουβαλάω
Στο αγώγι τραγουδάω
κι ο σκοπός θανατηφόρος
Μεροκάματο δε θέλω
ούτε και για χαρτζιλίκι
Από περιέργεια υπάρχω
και από καραγκιοζιλίκι
Δίχως τέλος κι ως το τέλος
θέλω να την κουβαλάω
Κι αν στον Άδη πει να πάω
σύμφωνος κι ετοιμασμένος
Δευτέρα 30 Μαρτίου 2026
The Last Waltz (1978) - The Weight Scene (4/7) | Movieclips (youtube, 13.7.2017)
...............................................................
"ΣΤΗΝ ΕΝΔΟΧΩΡΑ" ποίημα του Νίκου - Αλέξη Ασλάνογλου (1931 - 1996) Από τη συλλογή "Ο θάνατος του Μύρωνα" που συμπεριλαμβάνεται στον "Δύσκολο Θάνατο" (εκδ."Εγνατία", 1978)
...............................................................
Νίκος - Αλέξης Ασλάνογλου (1931 - 1996)
ΣΤΗΝ ΕΝΔΟΧΩΡΑ
Όσο κι' αν προχωρώ στην ενδοχώρα
τίποτα δε μου σβήνει από τα μάτια
τον αιώνιο χωρισμό. Μες σε βαθιές κοιλάδες, λασπωμένες
απ' τη βροχή, έρχεται το ψιθύρισμα του ήλιου με τη θάλασσα
παραπατώντας σ' ένα σμίξιμο σφιχτό, ιδανικό
Πόσο γυαλίζουν μες στη στάχτη τους, έλεγε, πόσο
βαθαίνουν την καρδιά, ακρωτηριάζοντας
δάχτυλα και νευρώσεις, σκάβουνε
βαθιά μέσα στη γη για ναρκοπέδια
Μα εγώ καθώς προχώρησα στην ενδοχώρα, είδα
στην πυρκαγιά της θύμησης τη στάχτη μες στα φώτα
Από τη συλλογή "Ο θάνατος του Μύρωνα" που συμπεριλαμβάνεται στον "Δύσκολο Θάνατο" (εκδ."Εγνατία", 1978)
