Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2026

"ΟΙ ΠΕΡΑΣΤΙΚΕΣ" - Νίκος Ζ - ελληνική διασκευή του Les Passantes του Georges Brassens(youtube, 2.11.2026) Από τον φίλο στο fb Νίκο Ζαρταμόπουλο (facebook, 8.11.2026)

..............................................................



"ΟΙ ΠΕΡΑΣΤΙΚΕΣ" - Νίκος Ζ - ελληνική διασκευή του Les Passantes του Georges Brassens

«Οι Περαστικές»
Ελληνική διασκευή του Les Passantes
Στίχοι: από ένα ποίημα του
Αντουάν Πολ (Antoine Pol) (1918)
Μουσική και πρώτη εκτέλεση: Ζωρζ Μπρασένς (1972)
Διασκευή και τραγούδι: Νίκος Ζ (2026)




Τι είναι οι Περαστικές (Les passantes); Κατά γενική ομολογία είναι ένα από τα ωραιότερα τραγούδια του Μπρασένς και του γαλλικού ρεπερτορίου. Στο ελληνικό αφτί το πρωτότυπο είναι μάλλον άγνωστο, αν και έχει κατ’ επανάληψιν γοητεύσει και εκτός γαλλικών συνόρων, με γνωστότερη την επανεκτέλεσή του στα γαλλικά από τον Ίγκυ Ποπ, ενώ έχει διασκευαστεί ήδη σε 18 γλώσσες. 
Κάποιοι ίσως αναγνωρίσουν τη μελωδία, καθώς το 2024 οι Περαστικές απέκτησαν εκ νέου παγκόσμια φήμη χάρη στην ισπανόφωνη και ιδιαίτερη διασκευή «Las Damas que passan», που τραγουδήθηκε από την Adriana Paz στην ταινία Εμίλια Πέρεζ. 
Είναι ένα τραγούδι χωρίς ρεφρέν, διαδοχικών εικόνων που φέρνουν στην επιφάνεια (ή καταβυθίζουν σε αβύσσους μάταιης δικαίωσης) κάποια αισθήματα καθολικά ίσως αλλά φευγαλέα. Είναι επίσης ένα τραγούδι για τις ματαιωμένες συναντήσεις. 
Μια ιστορία ματαιωμένων συναντήσεων είναι τρόπον τινά και η ίδια η 60χρονη πορεία από την πρώτη γραφή του ποιήματος, από τον άσημο Γάλλο ποιητή Αντουάν Πολ (Antoine Pol) το 1911, έως τη μελοποίηση και την κυκλοφορία του σαν τραγούδι από τον Μπρασένς το 1972. 
Πρόκειται για μια συναρπαστική ιστορία, με πολλά επεισόδια και παράδοξα (ένα από αυτά μάλιστα έχει και μια ελληνική πτυχή φιλολογικού ενδιαφέροντος…), ιστορία που αξίζει να την αφηγηθούμε σε χωριστό σημείωμα. 
Σε σύγκριση με τη γαλλική βερσιόν προστέθηκε και η στροφή με την ντάμα του χορού, που στη μελοποίηση του Μπρασένς είχε παραλειφθεί. Αλλά είναι κι αυτό κομμάτι της ιστορίας που έχουμε να αφηγηθούμε. Πιστεύουμε πάντως ότι άξιζε τον κόπο κι αυτή η επιμήκυνση για να ολοκληρωθεί η πιστή όσο γίνεται παρακολούθηση του πνεύματος του πρωτότυπου. 
Ας αφεθεί προς το παρόν το ίδιο το τραγούδι να μιλήσει σ’ όποιον έχει κάτι να πει… 

Ευχαριστούμε θερμά τον Γάλλο καλλιτέχνη Tchofri του οποίου την πολύ όμορφη μουσική επανεκτέλεση χρησιμοποιήσαμε εδώ ως πηγή έμπνευσης για τη δική μας*. 
Θερμές ευχαριστίες στον Νίκο Φλαμουράκη, πιστό και σεμνό θεράποντα της τέχνης του παραδοσιακού βιολιού της Κρήτης, που μας συνέδραμε για να υπογραμμίσει με τις ωραίες του δοξαριές τα βάθη και τα πάθη των Περαστικών μας. 
Θερμές ευχαριστίες και στον Άκη Κώττα , που πέραν του επαγγελματισμού του βοήθησε τα μέγιστα να στηθεί μουσικά το κομμάτι και συνέδραμε με το μπάσο του. 
Ηχογράφηση/Μίξη: Studio Terra Βίντεο: Νίκος Ζ 

Καλή ακρόαση Νίκος Ζ

(youtube, 2.11.2026)


Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2026

"Ο βιασμός δεν είναι προσωπική ζωή, κύριε Μπέζο" από τον φίλο στο fb Αντίφωνο Κωστής Παπαϊωάννου (facebook, 5.11.2026)

 ..............................................................


"Ο βιασμός δεν είναι προσωπική ζωή, κύριε Μπέζο"



από τον φίλο στο fb Αντίφωνο Κωστής Παπαϊωάννου (facebook, 5.11.2026)


"Ο τίτλος παίζει πανομοιότυπος σε πολλά μίντια: Γιάννης Μπέζος για Πέτρο Φιλιππίδη: “Άδικο που δεν δώσαμε έκταση στη δικαίωσή του - Το ότι προφυλακίστηκε το θεωρώ απίστευτο.”

Για κάποιον λόγο η άποψη Μπέζου για τη «δικαίωση» Φιλιππίδη και για την προφυλάκισή του αποτελεί σημαντική είδηση.
Ως εδώ καλά. Δεν θα είχα ιδιαίτερη διάθεση να σχολιάσω τον δημόσιο λόγο του κ. Μπέζου, μου είναι ξένος και μάλλον αδιάφορος. Το ίδιο και η επιλογή του να στηρίξει τον «αδικημένο» Φιλιππίδη. Δικαίωμά του άλλωστε.
Υπάρχει όμως μια αποστροφή στη συνέντευξή του που δε μπορεί να μένει ασχολίαστη. Λέει λοιπόν: «Υπάρχουν πάρα πολλά παραδείγματα καλλιτεχνών που μας ενδιαφέρει το έργο τους και όχι η προσωπική τους ζωή».
Εδώ δεν έχουμε απλώς άποψη Μπέζου, δεν έχουμε απλώς την ανθρώπινη υποστήριξη στον φίλο του που θεωρεί πως αδικήθηκε. Εδώ έχουμε μια συνειδητή προσπάθεια να περάσει ο βιασμός, η απόπειρα βιασμού, ο εργασιακός εκφοβισμός και εκβιασμός, το μπούλινγκ, ως «προσωπική ζωή», άρα κάτι σεβαστό και προστατευόμενο.
Η χειραγώγηση, οι επαγγελματικές απειλές, η υποτίμηση δεν είναι προσωπική ζωή, κύριε Μπέζο.
Το Ή θα μου κάτσεις ή δεν θα περάσεις» δεν είναι προσωπική ζωή.
Το «Τα @@ θα μου κλάσουν τα κανάλια!» ως απάντηση του επιτιθέμενου (που έχει κλειδώσει τις πόρτες για να την παγιδεύσει) στην καταγγέλλουσα που τον προειδοποιεί ότι θα τον βγάλει στα κανάλια δεν είναι προσωπική ζωή.
Οι επιθέσεις στο καμαρίνι και στο αυτοκίνητο, το Αντε γαμ... που θες και ρόλο!», όταν το θύμα δεν ενέδωσε δεν είναι προσωπική ζωή.
Ο κ. Μπέζος κάνει μια λαθροχειρία επικίνδυνη. Μια κραυγαλέα λαθροχειρία. Αλίμονο αν δεχτούμε πως η αρνητική υποδοχή του καταδικασμένου για δύο απόπειρες βιασμού αποτελεί μη σεβασμό στην προσωπική του ζωή.
Κι ο κ. Μπέζος το ξέρει πολύ καλά αυτό. Εξάλλου έχει επιλέξει για τον εαυτό του ρόλο σοφού δημογέροντα με άποψη επί παντός επιστητού. Σίγουρα λοιπόν ξέρει τι λέει και τι κάνει.
Και ξέρει πως η συλλογιστική του οδηγεί σε ένα και μόνο συμπέρασμα, ότι δηλαδή κατά τη γνώμη του χρωστάμε μια συγγνώμη στον εν λόγω καταδικασμένο.
Ε λοιπόν, κύριε Μπέζο, απέχουμε πολύ από το να χρωστάμε συγγνώμη στον κ. Φιλιππίδη. Για την ακρίβεια απέχουμε μια αιωνιότητα, μια αξιοπρέπεια και μια μέρα.