Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2026

"Προσέχτε τη νοσταλγία, θα σας σκοτώσει" Από τη συλλογή “Στο γύρισμα της μέρας” (1992), στον συγκεντρωτικό τόμο “Γιάννης Κοντός, Ποιήματα (1970-2010) εκδ. "Τόπος" (2013).

 ............................................................




           Γιάννης Κοντός (1943 - 2015)



"Προσέχτε τη νοσταλγία, θα σας σκοτώσει"


Εισέρχεται στο δέρμα και στο αίμα
όπως η ψείρα. Έχει τα ίδια συμπτώματα.
Φαγούρα, μολύνσεις, εκτεταμένη καταστροφή
των ιστών, που τις περισσότερες φορές φτάνει
μέχρι το κόκαλο. Ο ασθενής πέφτει σε μεγάλη
λύπη. Κοιτάζει τις πλάτες των ανθρώπων
και πιστεύει ότι το περαστικό πρόσωπο
είναι το δικό του, το φευγάτο, το χαμένο.
Κάθεται σε καρέκλα με τα χέρια
στα γόνατα, σε προχωρημένη σήψη
–ο ίδιος δεν αντιλαμβάνεται τίποτα–
και προσπαθεί να μπαζώσει το κενό
με αυτές τις σκέψεις-μέδουσες. Προσέχτε,
δεν είναι παρελθόν, υπάρχει ουσιαστική διαφορά.
Τον υπνωτίζει ύπουλη μουσική πνευστών
και συνομιλεί και μονολογεί με μαλλιά,
χείλη, αυτιά και χέρια
ή ολόκληρα σώματα γυναικών
που βγαίνουν από τοίχους
ή αναδύονται απότομα
από το πάτωμα και τα διάφορα έπιπλα του σπιτιού.
Αν συνεχίσει έτσι, θα καταλήξει
πεταμένη εφημερίδα μα παλιές ειδήσεις
στο δρόμο.


Από τη συλλογή “Στο γύρισμα της μέρας” (1992), στον συγκεντρωτικό τόμο “Γιάννης Κοντός, Ποιήματα (1970-2010) εκδ. "Τόπος" (2013).

"Η Φιέστα" ποίημα της ποιήτριας και φίλης στο fb Μαργαρίτας Παπαμίχου (facebook, 15.11.2026)

 ..............................................................





"Η Φιέστα"




Τα τετριμμένα δε φοβήθηκα
Τα χιλιοφορεμένα ντύνομαι
και μπαίνω σε τούτο το πανηγύρι των λέξεων
Επιστρέφω αλυσιτελής
Αφήνω την ολομέθυστη πλάνη μου
θυσία στο ευπροσήγορο τραπέζι των συνδαιτυμόνων
Ακουμπώ στα σερβίτσια
λουλούδια θνητά
φτερά πεταλούδας
εφήμερης
επίθετα σκισμένα
από ουσιαστικά βραδύνοα
κι ένα μαχαίρι ζηλευτό
ν' αστράφτει πάνω απ' τις ασάφειες
Ως ανίατη εμμονή περιφέρομαι
στο λαμπρό σαλόνι
με τις φιλόδοξες κορνίζες
Δεν τσουγκρίζω το ποτήρι μου
Δεν χαμογελώ σηκώνοντας τους ώμους μου
Δεν κάνω πως δεν ξέρω
Δεν μπαίνω στην κορνίζα
Δεν μπαίνω στην κορνίζα
Δεν αγοράζω
Δεν πουλώ
Μόνο επιστρέφω
Για να γράφω στον αέρα με το σώμα μου
Ξανά και ξανά
ό, τι αγαπώ
ή απλώς το κενό

Μαργαρίτα Παπαμίχου (facebook, 15.11.2026)


* Το οπτικό ποίημα δημιούργησε ο Αμερικανός ποιητής και συγγραφέας Mark Yakich.

Chopin - Ballade No. 3 in A flat Major, Op. 47 (Remastered 2023, Prague 1960) · Sviatoslav Richter (youtube, 15.11.2021)

 ...............................................................




Chopin - Ballade No. 3 in A flat Major, Op. 47 (Remastered 2023, Prague 1960) · Sviatoslav Richter

(youtube, 15.11.2021)

"ALLOTINO" Composition by Antonis Skamnakis (youtube, 22.2.2022)

 ..............................................................


"ALLOTINO"

Composition by Antonis Skamnakis

Antonis Skamnakis : viola da gamba

Lefteris Chavoutsas : guitar

Dimitris Tsekouras : double bass

Nikos Sidirokastritis : drums

Recorded at ARIONMUSIC studios by Nikos Pitloglou

Camera: Frosso Zagoraiou


Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2026

Απόσπασμα από τη συλλογή "Ο ΗΛΙΟΣ Ο ΗΛΙΑΤΟΡΑΣ" (1971) του Οδυσσέα Ελύτη (1911 - 1996)

 ...............................................................





       Οδυσσέας Ελύτης (1911 - 1996)


...ΧΟΡΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ

Εμείς ψωμί δεν έχουμε

        και τέτοια δεν κατέχουμε


Χρόνους πολλούς μας πολεμάν

         κι ανάσα δεν επήραμαν.


        ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ

Φύγανε τα πουλιά γι' αλλού

         μα εγώ στο κύμα του γιαλού


θεμέλιωσα το σπιτικό

         να τ' αποσώσω δεν μπορώ.


         ΟΛΕΣ ΜΑΖΙ

Τέσσερις μήνες χτίζουμε

          και τους οχτώ γκρεμίζουμε


και κάθε γινωμένη ελιά

           στοιχίζει και μια φαμελιά.


          ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ

Όνειρο πόκανα κρυφά

     για τα παιδιά π' ανάθρεψα


Ποιος το 'λεγε πως θε να μου

      τα στείλουνε του σκοτωμού.


           ΟΛΕΣ ΜΑΖΙ

Άλλος εβγήκε απ' τα βουνά

       κι άλλος απ' τα πλεούμενα


με το πουκάμισο χακί

         κατάρα οι ξένοι κι οι εδικοί.  


                 ΑΦΗΓΗΤΗΣ

Τ' άκουσε ο ήλιος κι έφριξε

          το φως το κόκκινο έριξε


Πήραν να καίγονται οι κορφές

           κι όλες οι πάνω γειτονιές.


                   Ο ΗΛΙΟΣ

Ώρ' τι 'ναι τούτ' η αποκοτιά

            βρε συ Βοριά βρε συ Νοτιά


Πουνέντε και Λεβάντε μου

             ένα ραπόρτο κάντε μου.


                   ΑΝΕΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ


Θέλω καράβια σπρώχνω     θέλω σταματώ

         Τα δυό βουνά χωρίζω     και τα περπατώ


Μες στις αγάπες μπαίνω     και ζαλίζομαι

          κι από τα μυστικά τους    αντραλίζομαι


Σ' όλους το παραγγέλνω     σ' όλους το μηνώ

           Τρώγεται ο νους     μόνο αλίμονο


                           ΑΝΕΜΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ


Ανάθεμα την ώρα     ποιος ορίζει εδώ

           το ανάποδο βαφτίζει     και το λέει σωστό


Του αδύναμου το δίκιο     μήτε λέει ποτέ

          βγαίνει τη νύχτα μέρα     και τ' ορκίζεται


Όπου μεγάλή πόρτα     πίσω της αυτός

          κάνεις να την ανοίξεις     γίνεται άφαντος.


      ΑΝΕΜΟΣ ΤΡΙΤΟΣ


Κάμποι της Σαλονίκης κι όρη του Μοριά

        πού 'ν' τα παρμένα κάστρα πού 'ναι τα χωριά


Μες στον αέρα κοίτα μισοφέγγαρο

         κοίτα κορίτσι πράμα πού να το χαρώ


Δευτέρα μεγαλώνει     Τρίτη πολεμά

          Τετάρτη γονατίζει     Πέμπτη ξεψυχά.



                            ΑΝΕΜΟΣ ΤΕΤΑΡΤΟΣ


Δρόμοι περπατημένοι κι απερπάτητοι

           Ποιος τους εδιάβη πέρα ποιος δεν τους πατεί


Μα ο που τους πήρε κι ήμπε μες στα αίματα

          Μήτε ο Θεός μήτ' άλλος δεν τον σταματά


Κατακαημένη πλάση που σε γήτεψαν

         Όλ' οι τρελοί του κόσμου κι εστρατήγεψαν!...


Οδυσσέας Ελύτης (1911 - 1996)

Από τη συλλογή "Ο ΗΛΙΟΣ Ο ΗΛΙΑΤΟΡΑΣ" (1971)


Παρασκευή 13 Νοεμβρίου 2026

Πέμπτη 12 Νοεμβρίου 2026

"Επιβίωση 72 ωρών" έγραψε η Πέπη Ρηγοπούλου ("Εφημερίδα των Συντακτών", 11.11.2026)

 ..............................................................


"Επιβίωση 72 ωρών"

Ίσως να πρόκειται για μια προσπάθεια ψυχολογικής προετοιμασίας των λαών της Ευρώπης να δεχτούν παρανοϊκά σενάρια πολέμου με πρόσχημα τα οποία εξοπλίζεται ραγδαία η Ευρωπαϊκή Ενωση, με ηγέτιδα τη Γερμανία



έγραψε η Πέπη Ρηγοπούλου ("Εφημερίδα των Συντακτών", 11.11.2026)


Και ξαφνικά κατάλαβα πως η αίσθηση ότι κάτι δεν πάει καλά στο «Βασίλειο της Δανιμαρκίας», με το πετρέλαιο λόγω της «υγιούς αγοράς» των πολέμων να ανεβαίνει, τη γενική διαφθορά να την ακολουθεί χωρίς να τη φθάνει σε ρεκόρ κέρδους, με το ελληνικό FBI να μην προλαβαίνει να τη μαζέψει, κι εγώ να μετρώ μετά το μαγαζάκι του Βλάση το δέκατο μαγαζί που κλείνει εδώ γύρω τα δύο τελευταία χρόνια και να λέω ότι κανείς δεν μας σκέφτεται, ήταν λάθος. Ευτυχώς. Πάλι λάθος έκανα! Ηρθε η καρδιά μου στον τόπο της.

Γιατί αυτές τις δύσκολες ώρες μας σκέφτεται όλους η επίτροπος Ετοιμότητας, Διαχείρισης Κρίσεων και Ισότητας της Ευρωπαϊκής Ενωσης κυρία Χάτζα Λαμπίμπ. Κάθισε εκεί στο φτωχικό της αγρυπνώντας για το καλό μας και έγραψε οδηγίες για επιβίωση 72 ωρών σε περίπτωση κρίσης που καλύπτουν την αυτάρκεια, την εκπαίδευση, την ετοιμότητα και την ενημέρωση για κινδύνους και απειλές.

Δεν διευκρίνισε τι κρίση προβλέπει. Θα το αποκαλύψει εν ευθέτω χρόνω, και αν δεν το κάνει για να μη μας μιλήσει απότομα για πόλεμο, χαζές και χαζοί δεν είμαστε για να μην το καταλάβουμε από μόνοι μας. Αν επί του πεδίου, ο μη γένοιτο, οι 72 ώρες αποδειχθούν λίγες για τη νίκη του «καλού» εναντίον του «κακού», θα μας αφήσει τουλάχιστον εκπαιδευμένους στη μοίρα μας που όπως ξέρουμε ποτέ δεν θα είναι κοινή.

Στις παραπάνω οδηγίες προστίθεται η ενσωμάτωση της ετοιμότητας στα προγράμματα σπουδών ακόμα και της προσχολικής ηλικίας. Γιατί άραγε; Για να αφαιρέσει από τα νήπια τον φόβο και το άγχος ή για να συνηθίσουν τον πόλεμο;

Και γιατί να έχουμε φόβο και άγχος; Μήπως έχουμε κάτι να φοβηθούμε; Για την πανδημία του κορονοϊού μάς φρόντισαν η κυρία Φον ντερ Λάιεν και ο κύριος Μπουρλά. Οι οδηγίες προς όλους της κυρίας Λαμπίμπ θυμίζουν τηρουμένων των αναλογιών κάτι από την ιστορία του εμβολίου, που καλώς ή κακώς το έκανα. Να φαντάζεται η επίτροπος ότι πράγματι το να βρούμε σινιέ τσάντες με τα όποια δήθεν απαραίτητα και το να έχουν ολοκληρώσει το σχετικό φροντιστήριό τους τα νήπια θα μας προστατεύσει από την όποια κρίση, ιδίως αν τυχόν εννοεί την πολεμική; Χωρίς φόβο και άγχος, απαντώ ότι κάτι τέτοιο μοιάζει εκτός τόπου και χρόνου.

Ίσως να πρόκειται για μια προσπάθεια ψυχολογικής προετοιμασίας των λαών της Ευρώπης να δεχτούν παρανοϊκά σενάρια πολέμου με πρόσχημα τα οποία εξοπλίζεται ραγδαία η Ευρωπαϊκή Ένωση, με ηγέτιδα τη Γερμανία. Η βούληση των πολιτών δεν λαμβάνεται υπόψη. Και το ποιος πραγματικά απειλεί ποιον είναι έλασσον ζήτημα. Αρκεί να βρεθεί ένας κοινός στόχος που να συμβολίζει «το κακό» το οποίο θα γίνει χορηγός στις επικερδείς μπίζνες του πολέμου.