Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 2026
"Η Χίος που δεν μας στοιχειώνει" Από τον Παντελή Μπουκάλα ("Καθημερινή") και τον ιστότοπο Commonality (facebook, 12.2.2026)
"ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΙΚΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ" ποίημα του Γιώργου Μαρκόπουλου (γ.Μεσσήνη, 1951) Από τη συλλογή "Οι Πυροτεχνουργοί" (εκδ. ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ "ΕΣΤΙΑΣ", 1982)
...............................................................
Γιώργος Μαρκόπουλος (γ.Μεσσήνη, 1951)
ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΙΚΟΥΣ ΑΝΤΡΕΣ
Στον Κώστα Νικολάκη
Το βράδυ μαζεύει ξύλα για το τζάκι.
Και το πρωί, α το πρωί, τι πικρή που είναι η ζωή όλο με τις στάχτες.
Από τη συλλογή "Οι Πυροτεχνουργοί" (εκδ. ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ "ΕΣΤΙΑΣ", 1982)
Τίτος Πατρίκιος | "Βίος και Πολιτεία" #100
...............................................................
Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου 2026
«Όνειρο» ποίημα του Γιώργου Μαρκόπουλου (γ. 1951 – Μεσσήνη) («Ποιήματα 1968 – 2010 / Επιλογή // «Κρυφός κυνηγός», (εκδ. «Κέδρος», 2014 – γ’ έκδοση)
...............................................................
· Γιώργος Μαρκόπουλος (γ. 1951 – Μεσσήνη)
·
«Όνειρο»
ποίημα του Γιώργου Μαρκόπουλου (γ. 1951 – Μεσσήνη) («Ποιήματα 1968 – 2010 / Επιλογή
// «Κρυφός κυνηγός», (εκδ. «Κέδρος»,
2014 – γ’ έκδοση)
-Το βουνό ολόκληρο,
αποβραδίς ήδη, στον αέρα βολόδερνε
έτσι που τα δέντρα
ησυχία δεν βρίσκαν,
ώσπου η νύχτα σιγά
σιγά στην αγκαλιά της τα συνεπήρε.
Τίποτα πια δεν
ακουγόταν μα ούτε και φαινόταν.
Την άλλη μέρα μονάχα
προς το μεσημέρι
νέκρα απλωνόταν
παντού
και αίμα από
τραυματισμένο αγρίμι που πάει στη φωλιά του
πάνω στο χιόνι.
-Ναι, τους είδα και
έπαιζαν στον άλλο κόσμο τάβλι,
όλους εκείνους της
τάξεως των αγροφυλάκων
που μας έπαιρναν τις
σφενδόνες τότε και τα σταφύλια·
και ήσαν χαρούμενοι,
ναι, τους είδα σας λέω,
με τις στολές τους,
και έπαιζαν τάβλι με ζάρια τα δόντια τους.
-Έβαλαν ένα κερί πάνω
σε ένα τραπέζι
- μνημόσυνο ποιητού –
και μαζεύτηκαν πέντ’
έξι εφτά – ποιητές και αυτοί –
και διάβαζαν,
διάβαζαν ποιήματα του χαμένου,
και ολόλυζαν και
χειροκροτούσαν και δάκρυζαν
και φώναζαν και
αλάλαζαν και έκλαιγαν και πάλι,
και χειροκροτούσαν
και φώναζαν και αλάλαζαν
ξανά, ξανά, ξανά και
ξανά.
Σκύλοι που έκλαιγαν
σκύλο.
Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026
"Listen Here" - Eddie Harris (youtube, 10.7.2011)
...............................................................
(youtube, 10.7.2011)
"Αυτό δεν είναι Δύση…" έγραψε ο Χρήστος Λάσκος ("Εφημερίδα των Συντακτών", 10.2.2026)
...............................................................
Αυτό δεν είναι Δύση…
Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2026
«Ο ΠΟΛΕΜΟΣ» & «ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟ» Δύο ποιήματα του Γιώργου Μαρκόπουλου (γ. 1951) από τη συλλογή «ΟΙ ΠΥΡΟΤΕΧΝΟΥΡΓΟΙ» (εκδ. ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ «ΕΣΤΙΑΣ», γ’ έκδοση, 1982)
...............................................................
Γιώργος Μαρκόπουλος (γ. 1951)
·
«Ο
ΠΟΛΕΜΟΣ» & «ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟ» Δύο ποιήματα του Γιώργου Μαρκόπουλου (γ. 1951) από τη συλλογή «ΟΙ ΠΥΡΟΤΕΧΝΟΥΡΓΟΙ» (εκδ. ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΤΗΣ «ΕΣΤΙΑΣ», γ’ έκδοση, 1982)
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ
Στον
Πάνο Κοκκίδη
Ποιος είναι που είπε ότι ο πόλεμος τέλειωσε.
Ο πόλεμος συνεχίζεται ακόμη και σήμερα.
Δεκάδες οι νεκροί όταν γυρίζεις σπίτι σου την αυγή.
Την ώρα που κλείνουν οι κινηματογράφοι.
Την ώρα που κλείνουν οι ταβέρνες
και σωρός τα σκουπίδια μαζεύονται στην εξώπορτα –
Δεκάδες οι νεκροί στις γωνίες ωραία παιδιά πεσμένα
Μπρούμυτα
με τους γιλιούς και τα αμπέχονά τους πεταμένα στην
σκόνη.
Διαβάτη πρωινέ, πρόσεχε μη τα πατήσεις.
Κατόπιν
αφού την έδεσαν αμφότεροι εις τρεις καρέκλας ηνωμένας, και παραμείνας μόνος ο
αρχιβασανιστής ο επιλεγόμενος «Μήτσος ο επιλοχίας», εκτύπησε ανηλεώς τα πέλματά
της με ρόπαλο. Της κατεβίβασεν το παντελόνιον, της απέσπα τρίχας εκ του
εφηβαίου και ακολούθως της ετράβηξε τα στήθη επί τοσούτον ισχυρώς ώστε η
παθούσα να καταθέτη ότι «τραβούσε να τα αποσπάση».
Προσέτι
δε, γνωρίζομεν υμίν, ότι ο εν λόγω Μήτσος παρέμεινεν άγνωστος.
Βούλευμα πλημμελειοδικών από την δίκη των
βασανιστών 14.7.75
ΕΝΑ
ΠΟΙΗΜΑ ΕΛΕΓΕ
ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΜΗΤΣΟ
Ο Μήτσος πήρε την βαλίτσα του που είχε χαθεί
στο πρακτορείο λεωφορείων Πρεβέζης. Ήσυχα και
μοναχικά.
Ύστερα, μπήκε στην Αθήνα, Κυριακή απόγευμα
τόσο απλά και τόσο αθόρυβα, να σπουδάσει ηλεκτρονικός.
Πέρασε δίπλα από κλειστές μάντρες υλικών οικοδομής
στην ιερά οδό,
από χαλασμένα φορτηγά, τρίκυκλα και κλειστά μηχανουργεία
στο
Αιγάλεω.
Ο Μήτσος είδε από μακριά την Πεντέλη, τον Κεραμικό…
Αυτή είναι η Αθήνα, είπε.
Πέρασε από την έρημη Ομόνοια.
Είδε έναν πατριώτη του φαντάρο. Έκανε πως δεν τον πρόσεξε.
Ρε συ, εσύ δεν είσαι ο Μήτσος!
Και ο Μήτσος απάντησε
ό χ ι
σκεπτόμενος πράγματα πολύ συγκεχυμένα,
όπως τα παιδικά ξυπόλητα χρόνια του
με αυτιά γαϊδάρου στο χωριό
καθώς και εκείνη την Στέλλα από την Βέροια που την αγάπησε
και εντούτοις παντρεύτηκε ζωέμπορο στην Λειβαδιά.
Αυτή είναι η Αθήνα, ξαναείπε ο Μήτσος.
Έφαγε μακαρονάδα το βράδυ
σε ψητοπωλείο της οδού Βερανζέρου – έκανε βόλτα.
Την νύχτα κοιμήθηκε στο ξενοδοχείο «ωραία Ήπειρος»
της οδού Μενάνδρου.
"Ας συμφωνήσουμε λοιπόν στα βασικά" γράφει ο Μανώλης Πιμπλής ("Εφημερίδα των Συντακτών" / "ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ", 09.02.26)
...............................................................
Ας συμφωνήσουμε λοιπόν στα βασικά
Bumpin' On Sunset - Wes Montgomery (1923 - 1968) (youtube, 16.7.2009)
...............................................................
(youtube, 16.7.2009)
Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2026
"Prayer Meetin' "- Jimmy Smith (youtube, 10.3.2017)
...............................................................
(youtube, 10.3.2017)
"ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ" ποίημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ (1898 - 1956)Από τα "ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ - ΠΟΙΗΜΑΤΑ" (μτφ. Μάριος Πλωρίτης, εκδ. "Θεμέλιο" / ενότητα "Ποιήματα για το θέατρο", 2000)
...............................................................
Μπέρτολτ Μπρεχτ (1898 - 1956)
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ
Καλλιτέχνες, εσείς που με χαρά σας και με πίκρα
παραδίνεστε στην κρίση του θεατή, αποφασίστε τώρα
να παραδώσετε από δω και μπρος στην κρίση του
και τον κόσμο που παρασταίνετε.
Παραστήστε αυτό που υ π ά ρ χ ε ι, αλλά
παρασταίνοντάς το δείξτε
κι αυτό που δ ε ν υπάρχει, μα θ α μ π ο ρ ο ύ σ ε να υπάρξει
και θα ήτανε ω φ έ λ ι μ ο . Μέσ' απ' την απεικόνισή σας
πρέπει να μάθει ο θεατής να δ ρ α πάνω σ' αυτό
που εικονίζετε.
Και τούτη η διδαχή ας είναι ε υ χ ά ρ ι σ τ η. Η μάθηση πρέπει
να προσφέρεται
σ α ν τ έ χ ν η, και πρέπει εσείς σ α ν τ έ χ ν η
να διδάξετε π ώ ς δρα κανείς πάνω σε πράγματα κι
ανθρώπους.
Κι η άσκηση της τέχνης είναι πηγή χαράς.
Το δίχως άλλο, ζείτε σε σκοτεινούς καιρούς. Βλέπετε τον
άνθρωπο
να τον έχουν παίγνιο δαιμονικές δυνάμεις.
Οι ηλίθιοι μονάχα ζουν ανέμελοι. Και πάνε του χαμού
όσοι 'ναι ευκολόπιστοι. Τι ήτανε οι κατακλυσμοί
της σκοτεινής προϊστορίας μπροστά στις συμφορές
που σήμερα χτυπάν τις πολιτείες μας; Και τι ήταν οι κακές
σοδειές
μπρος στην ανέχεια που μας δέρνει ανάμεσα σε τόσην
αφθονία;
Από τα "ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ - ΠΟΙΗΜΑΤΑ" (μτφ. Μάριος Πλωρίτης, εκδ. "Θεμέλιο" / ενότητα "Ποιήματα για το θέατρο", 2000)