Δευτέρα 9 Μαρτίου 2026

Κυριακή 8 Μαρτίου 2026

"ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ" ποίημα του Νίκου - Αλέξη Ασλάνογλου (1931 - 1996) Από τη συλλογή "Ο Θάνατος του Μύρωνα" και τη συνολική του ποιητική κατάθεση "Ο Δύσκολος Θάνατος" (εκδ. "Εγνατία", 1978)

 ...............................................................




Νίκος - Αλέξης Ασλάνογλου (1931 - 1996) 


ΓΙΑ ΜΙΑΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ


Είμαι χειρότερος απ' τους αλήτες, τις αρτίστες

αυτοί μπορούν και ζουν, δεν περιμένουνε

μα εγώ ό,τι παίρνω γίνεται προπέτασμα καπνού

για όσα ζητώ - και προπαντός μια εξιλέωση

στην τέλεια σχέση να σωθώ ή να μαρτυρήσω


Μα ο άλλος είναι ανέφιχτος, γιατί

δεν είναι μόνο σώμα ή κατανόηση

μα κάποια ανεπανάληπτη φωνή. Κι' αν προχωρήσω

εγκάρσια μέσα του, έντρομος θα ιδώ

πως μένει θεατής. Δεν είναι

ετοιμασμένος για μαρτύριο ή για μοίρασμα

σκοτώνοντας τη σίγουρη μικρή του ελευθερία.

Φυλάγεται και σε καλεί μονάχα αν υπογράψεις

πως όλα θα τα σεβαστείς, και το κυριώτερο

τη σίγουρη μικρή του ελευθερία


Νίκος - Αλέξης Ασλάνογλου


Από τη συλλογή "Ο Θάνατος του Μύρωνα" και τη συνολική του ποιητική κατάθεση "Ο Δύσκολος Θάνατος" (εκδ. "Εγνατία", 1978)

Arvo Pärt : Mozart's Adagio (Brilliant Classics 2006 & youtube, 26.11.2013)

...............................................................


Arvo Pärt : Mozart's Adagio

Mozart's Adagio pour violon, violoncelle et piano d'Arvo Pärt (né en 1935), basé sur la sonate n°2 K280 de Wolfgang Amadeus Mozart (1756 - 1791).


Violon : Benjamin Hudson
Violoncelle : Sebastian Klinger
Piano : Jürgen Kruse

Brilliant Classics 2006 & youtube, 26.11.2013

Πέμπτη 5 Μαρτίου 2026

"...στέλνοντας το μήνυμα «στους έξω» (εκείνων των καιρών, αλλά και όλων των καιρών)..." από τον δημοσιογράφο και φίλο στo fb Yannis Almpanis (facebook, 5.3.2026)

 ..............................................................



από τον δημοσιογράφο και φίλο στo fb Yannis Almpanis (facebook,  5.3.2026)


Αλύγιστοι μπροστά στις κάνες των ναζί… Σήμερα παρουσιάστηκε από το υπουργείο Πολιτισμού όλη τη συλλογή των φωτογραφιών από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών της Καισαριανής την Πρωτομαγιά του 1944. Οι 262 φωτογραφίες της συλλογής Χόιερ ανακτήθηκαν από το ελληνικό Δημόσιο μετά την απόσυρσή τους από την ηλεκτρονική δημοπρασία.

Ανάμεσα τους βρίσκεται και αυτή η φωτογραφία, ένα από τα πιο συγκλονιστικά ντοκουμέντα της ελληνικής Ιστορίας. Είναι η στιγμή της εκτέλεσης, η τελευταία ανάσα της ζωής πριν τον επικείμενο θάνατο. Οι αγωνιστές στέκονται ευθυτενείς απέναντι στο εκτελεστικό απόσπασμα, ενώ κάποιοι έχουν σηκωμένες τις γροθιές.
 
Η εκτέλεση είχε σχεδιαστεί ως τελετουργία επιβολής της απόλυτης ναζιστικής εξουσίας · ένας θρίαμβος της βαρβαρότητας. Οι μελλοθάνατοι όμως «την ώρα του σκότους» αψηφούν το «κράτος του θανάτου» και μετατρέπουν την εκτέλεσή τους σε χειρονομία εξέγερσης και ελευθερίας. Δεν τους λύγισαν…

Η στάση τους αποτελεί την έσχατη και πιο ηρωική πράξη αντίστασης στο ναζισμό, στέλνοντας το μήνυμα «στους έξω» (εκείνων των καιρών, αλλά και όλων των καιρών) ότι ο αγώνας πρέπει να συνεχιστεί, όποιο και αν είναι το τίμημα · ότι η βαρβαρότητα δεν μπορεί να συντρίψει την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.
Το μήνυμα των 200 είναι ζωντανό. Σήμερα, αύριο και για πάντα.

Persian Traditional Music: "Spring in Sorrow" by Reza Manbachi - بهار غم انگیز (youtube, 19.3.2010)

 ...............................................................


Persian Traditional Music: Spring in Sorrow - بهار غم انگیز



Reza Manbachi presents "Spring in Sorrow" (بهار غم انگیز), a soulful and mesmerizing solo improvisation on the Persian Tar (a.k.a Iranian Tar).


(youtube, 19.3.2010)


 

Τετάρτη 4 Μαρτίου 2026

"Νόμπελ πολέμου" γράφει ο Νίκος Σαραντάκος ("Εφημερίδα των Συντακτών" / "ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ", 04.03.26)

 ...............................................................



                        Νόμπελ πολέμου




γράφει ο Νίκος Σαραντάκος ("Εφημερίδα των Συντακτών" / "ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ", 04.03.26) 


Από το Σάββατο το βράδυ ήχησαν τα τύμπανα του πολέμου, σύμφωνα με το κλισέ, με την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν και τη θανάτωση του ηγέτη της χώρας, του Αλί Χαμενεΐ, καθώς και εκατοντάδων αθώων αμάχων, όπως οι δεκάδες μαθήτριες στο δημοτικό σχολείο που βρισκόταν 600 μέτρα μακριά από μια βάση Φρουρών της Επανάστασης ή η 14μηνη εγγονή του Χαμενεΐ, ένα πολύ επικίνδυνο βρέφος.

Για τον πόλεμο που ξεκίνησε διαβάζετε σε άλλες στήλες· εμείς εδώ θα λεξιλογήσουμε. Η λέξη είναι αρχαία· στον Ομηρο και στην επική γενικά ποίηση απαντά και με τον τύπο «πτόλεμος». Μάλιστα, στο Α της «Ιλιάδας» βλέπουμε και τους δυο τύπους σχεδόν πλάι πλάι: οὔτε ποτ᾽ εἰς ἀγορὴν πωλέσκετο κυδιάνειραν οὔτε ποτ᾽ ἐς πόλεμον, ἀλλὰ φθινύθεσκε φίλον κῆρ αὖθι μένων, ποθέεσκε δ᾽ ἀϋτήν τε πτόλεμόν τε· δεν πήγαινε στην σύνοδον, όπου δοξάζοντ᾽ άνδρες, ούτε στον πόλεμον, και αυτού βαρύλυπ᾽ η καρδιά του ελαχταρούσε την βοήν, την φλόγα του πολέμου, στη μετάφραση του Πολυλά.

Ο τύπος με πτ- επιβιώνει και σε ονόματα: Νεοπτόλεμος, Πτολεμαίος και σε ένα Po-to-re-ma-ta μυκηναϊκό (Πτολεματάς). Η εναλλαγή π/πτ, που τη βρίσκουμε και στο πόλις/πτόλις δεν έχει εξηγηθεί ικανοποιητικά. Στον Ομηρο βρίσκουμε τα εξής επίθετα για τον πόλεμο: ἄγριος, αἱματόεις, ἀργαλέος, ἀλίαστος, δακρυόεις, δήϊος, δυσηλεγής, δυσηχής, κακός, λευγαλέος, ὀϊζυρός, ὀκρυόεις, ὀλοός, ὁμοίιος, πευκεδανός, πολυᾶϊξ, πολύδακρυς, στυγερός, φθισήνωρ (τα τρία διατηρούνται και σήμερα, ακόμα 3-4 τα μαντεύουμε εύκολα, πάντως κανένα δεν είναι καλό).

Στα λατινικά ο πόλεμος ήταν bellum, αλλά οι νεότερες ρωμανικές γλώσσες στράφηκαν σε μια γερμανική ρίζα κι έτσι έχουμε τις λέξεις guerre/ guerra (από την οποία προέρχεται και το αγγλικό war) διότι ήθελαν να αποφύγουν την ομοιότητα του bellum με το bello – ο πόλεμος ποτέ δεν είναι όμορφος. Η ελληνική λέξη δεν πέρασε σε ξένες γλώσσες απευθείας, αλλά από παράγωγά της. Ετσι, τα αγγλικά και τα γαλλικά έχουν όρους όπως polemic/polemique.

Ανάλογα με τα μέσα με τα οποία διεξάγεται, ο πόλεμος μπορεί να είναι συμβατικός, ατομικός/πυρηνικός, χημικός, βιολογικός, ηλεκτρονικός, ψυχολογικός, οικονομικός. Είχαμε παλιότερα τον ψυχρό πόλεμο. Ανάλογα με την εμβέλειά του μπορεί να είναι τοπικός ή παγκόσμιος, ανάλογα με το είδος του μπορεί να είναι εμφύλιος, κατακτητικός, αποικιακός, αμυντικός ή επιθετικός, απελευθερωτικός/εθνικοαπελευθερωτικός, θρησκευτικός ή ιερός. Μπορεί να είναι αστραπιαίος, μπορεί να είναι (ή μάλλον ήταν κάποτε) πόλεμος χαρακωμάτων. Στις μέρες μας μπορεί να είναι και υβριδικός.

Το πρωτοφανές στον τωρινό πόλεμο είναι ότι οι Αμερικανοί φονιάδες χτύπησαν και θανάτωσαν τον ηγέτη ανεξάρτητου κράτους ενώ συνεχίζονταν οι διαπραγματεύσεις μαζί του. Τέτοια μπαμπεσιά δεν έχει προηγούμενο στα διπλωματικά χρονικά, αν και στις οικογένειες της μαφίας συνηθίζεται. Ο πρόεδρος Τραμπ πόζαρε για ειρηνόφιλος και πολύ εκνευρίστηκε που οι ασεβείς Νορβηγοί δεν του απένειμαν το Νόμπελ Ειρήνης πέρυσι. Ενα Νόμπελ πολέμου θα ήταν πιο ταιριαστό.

"Ό,ΤΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΜΟΥΔΙΑΖΕΙ" ποίημα του Νίκου-Αλέξη Ασλάνογλου (1931 - 1996) Από τη συλλογή "Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΡΩΝΑ" & τη συγκεντρωτική συλλογή "Ο ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ" (1978)

 ...............................................................



Νίκος - Αλέξης Ασλάνογλου (1931 - 1996)



Ό,ΤΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΜΟΥΔΙΑΖΕΙ


Ό,τι για πάντα με μουδιάζει κι' οδηγεί

εσένα στο χαμό κι' αδιαφορεί για μένα

κρατώντας μου τα χέρια και το νου

αναποφάσιστα, σε ένοχη απραξία

βλέποντας καταδίκους να περνούν

απ' το βαθύ το χάραμα ως τη νύχτα

μες στις γνωστές μου γειτονιές, και το χειρότερο

να περιφέρεσαι ανάμεσα κι' εσύ, ξέρω πως δε μπορεί

να είναι ο θάνατος. Γιατί χωνεύει

ανάσες μες στη μουσική του ύπνου, αφιπλίζει

καημούς και συμφιλιώνει τ' όνειρο

με την πυρακτωμένη μνήμη, κι όλα γίνονται

λαμπρή σκηνοθεσία.

                                       Ό,τι χρόνια με κράτησε

άπραχτο και φιλάσθενο, σχεδόν ανυπεράσπιστο

με το μαλάκωμα της μακριάς αρρώστιας, είναι

προσήλωση τυφλή σε ομοιώματα, κι ακόμα

παράξενη επιμονή να καταναλωθούμε


Νίκος-Αλέξης Ασλάνογλου (1931 - 1996)

Από τη συλλογή "Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΥΡΩΝΑ" & τη συγκεντρωτική συλλογή  "Ο ΔΥΣΚΟΛΟΣ ΘΑΝΑΤΟΣ" (εκδ. "Εγνατία", 1978)






"Ο κύριος Χ" ποίημα της ποιήτριας και φίλης στο fb Μαργαρίτας Παπαμίχου (facebook, 4.3.2026)

 .............................................................



Ο κύριος Χ


Φτερά ποτέ δεν πρόβαρε
Στην αυλή των θαυμάτων δεν πάτησε
Δεν μύρισε το σπάνιο λουλούδι της φαντασίας
Δεν καταδιώχτηκε από κανένα όραμα
Απ' της αλήθειας τον πυρετό βγήκε παγωμένος
Χίλια μάτια στον καθρέφτη του τον κοίταζαν περιπαιχτικά
σκούπιζε προσεχτικά το μέλλον απ’ τους ώμους του
κι έφτυνε τον κόρφο του
για να ξορκίσει κάθε πιθανότητα
Δεν ερωτεύτηκε της Άρτεμης το ελεύθερο ελάφι
Μια ψιχάλα δεν άφησε
το μέτωπό του να ραγίσει
Στης απορίας το θαύμα
έστρεφε αλλού την κεφαλή
Ίδιος στο μαχαλά
ίδιος και στο πορτάκι
Μόνο κρυφοκοιτάζει καμιά φορά
μη δει κανείς τα μέσα του
και τον χαλάσει
Στην καθημερινή του κλίνη
δεν μεγαλύνεται
Ο από χρόνια κεκοιμημένος εαυτός του
άταφος μένει


Μαργαρίτα Παπαμίχου
(facebook, 4.3.2026)





*foto-Rodney Smith