.............................................................
Φτερά ποτέ δεν πρόβαρε
Στην αυλή των θαυμάτων δεν πάτησε
Δεν μύρισε το σπάνιο λουλούδι της φαντασίας
Δεν καταδιώχτηκε από κανένα όραμα
Απ' της αλήθειας τον πυρετό βγήκε παγωμένος
Χίλια μάτια στον καθρέφτη του τον κοίταζαν περιπαιχτικά
σκούπιζε προσεχτικά το μέλλον απ’ τους ώμους του
κι έφτυνε τον κόρφο του
για να ξορκίσει κάθε πιθανότητα
Δεν ερωτεύτηκε της Άρτεμης το ελεύθερο ελάφι
Μια ψιχάλα δεν άφησε
το μέτωπό του να ραγίσει
Στης απορίας το θαύμα
έστρεφε αλλού την κεφαλή
Ίδιος στο μαχαλά
ίδιος και στο πορτάκι
Μόνο κρυφοκοιτάζει καμιά φορά
μη δει κανείς τα μέσα του
και τον χαλάσει
Στην καθημερινή του κλίνη
δεν μεγαλύνεται
Ο από χρόνια κεκοιμημένος εαυτός του
άταφος μένει
Μαργαρίτα Παπαμίχου
(facebook, 4.3.2026)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου