"Τ' αδέρφια μου" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919 - 2005) Από τη συλλογή "ΤΑ ΦΑΣΜΑΤΑ ή Η ΧΑΡΑ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ"

 ..............................................................

          Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

"Τ' αδέρφια μου"

Τ' αδέρφια μου που χάθηκαν εδώ κάτω στον κόσμο
είναι τ' αστέρια που τώρα ανάβουν ένα ένα στον ουρανό

και να ο μεγαλύτερος
με μια ανοιξιάτικη μαύρη γραβάτα
που χάθηκε μέσα σε σπηλιές θεόστραβες
καθώς κυλούσε παίζοντας
πάνω σε ανεμώνες κόκκινες
γλίστρησε
μες στου θηρίου τ’ άγριου τα ματωμένο στόμα


ύστερα ο άλλος μου αδερφός που κάηκε
πουλούσε κίτρινα βεγγαλικά
πουλούσε κι άναβε κίτρινα βεγγαλικά
-Όταν ανάβουμε -έλεγε- φωτιά
θα διώξουμε από τους κήπους τα φαντάσματα

θα πάψουν να μολύνουν τους κήπους τα φαντάσματα
-Όταν ανάβουμε -έλεγε- κίτρινα βεγγαλικά
μια μέρα θ’ ανάψει ο ουρανός γαλάζιος
κι ύστερα ο τρίτος και ο πιο μικρός
που έλεγε πως είναι νυχτερίδα

γι’ αυτό αγαπούσε τα φεγγάρια
και τα φεγγάρια μια νύχτα τον εζώσανε
κόλλησαν γύρω γύρω και τον έκλεισαν
κόλλησαν γύρω γύρω και τον έπνιξαν
τον έλιωσαν γύρω γύρω τα φεγγάρια


Τ' αδέρφια μου που χάθηκαν εδώ κάτω στον κόσμο
είναι τ' αστέρια που τώρα ανάβουν ένα ένα στον ουρανό

Μίλτος Σαχτούρης (29.7.1919 - 29.3.2005)

Από τη συλλογή "ΤΑ ΦΑΣΜΑΤΑ ή Η ΧΑΡΑ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟ ΔΡΟΜΟ"

"Η ΠΟΡΤΑ" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919 -2005) Από τη συλλογή "Παραλογαίς" (1948) & τα "ΠΟΙΗΜΑΤΑ" (εκδ. "Κέδρος", 1981)

 ...............................................................

         Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

Η ΠΟΡΤΑ 

Η πόρτα που άνοιξες με τόσο πάθος
άνοιξε στο θάνατο
και δε μπορούν να τον σκεπάσουν
τρία λουλούδια
και δε μπορούν να τον ξορκίσουν

τα ζαχαρένια μάγουλα του κοριτσιού
πίσω απ' την πόρτα
πίσω απ' την πόρτα το κορίτσι
γδύνεται στον άνεμο

τα κυπαρίσσια ψιθυρίζουνε
μια προσευχή χιονιού
βογκάει λυγάει τα κλαδιά
ο βοριάς ο μαύρος

οι ξυλοκόποι
χάθηκαν στη θάλασσα
χλωμά καΐκια
κατεβάσαν τις σημαίες τους
σάλπιγγες στο βυθό
σημάνανε το τέλος

ενώ στο λιμάνι βγαίνουν
κυριακάτικο περίπατο
γυναίκες μες στα μαύρα
σέρνουν τ' αγόρια τους

πεταλωτές παιδεύουνε
τ' άμοιρά τ' άλογά τους
άγριες λατέρνες
μαχαιρώνουνε τα ντέφια τους

παιδιά πουλάνε κοκοράκια
κόκκινα σα χιόνι
καράβια και πουλιά
σφυρίζουν φεύγουνε
κατάρτια ανοίγουν δρόμο
ανάμεσα από τ' άστρα

η πόρτα που άνοιξες με προσοχή
έχει άλλες χίλιες πόρτες πίσω της
πίσω από κάθε μια και μια κραυγή
πίσω από κάθε μια κι ένα στητό κορίτσι

"Παιδί" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919- 2005) Από τη συλλογή "Σφραγίδα ή η Όγδοη Σελήνη" (1964) και "Τα Ποιήματα 1945-1971) (από τις εκδ. "ΚΕΔΡΟΣ", 1979)

..............................................................        ..

        Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

                                               Παιδί

Δε θέλει να ξέρειγια το αίμαείναι δακρυσμένοςκι είν’ αόρατος χτυπάει η καμπάνα τρομαγμένοςνά τον τώρα που φαίνεταιμικρό παιδίπίσω απ’ τα δίχτυα και νά τον τώραμ’ αγκάθια ερπετόετοιμοθάνατοπου γέννησε τ’ αβγά του

                                          τι μαύροι που είναι οι άνθρωποι

                                   τι καθαρά που είναι τ' άστρα

"Ο προφήτης" & "Θρήνος" Δύο ποιήματα του Μίλτου Σαχτούρη (1919 - 2005) Από τη συλλογή "ΣΦΡΑΓΙΔΑ ή Η ΟΓΔΟΗ ΣΕΛΗΝΗ" (1964) & "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945 - 1971", εκδ. "ΚΕΔΡΟΣ", γ' έκδοση 1981)

 ..............................................................

           Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

1. "Ο προφήτης"




Βαθιά ξεχασμένος στον
                                           αιώνιον ύπνο
κόβει με τα μαύρα του μάτια λουλούδια
                                            με τα δόντια
ζυμώνει με ήλιο και μέλι
                                               το φεγγάρι
καθώς βαθιά στενάζει πάνω του
                                                ο ουρανός
το έκπτωτο χιμαιρικό λουλούδι
                                     που το λένε τάφο
ο πέτρινος προφήτης

θα ουρλιάξει



2. "Θρήνος"

Σκισμένα τα κορίτσια σα χαρτόνι
με στίγματα από θειάφι μέσα στο κεφάλι
με χόρτο θυμωμένο μες στο στόμα
να σπάζουν το φλιτζάνι τ’ ουρανού
με δάκρυα τεντωμένα μες στα μάτια
σα μαύρες ολοκαίνουριες καρφίτσες
πότε το χρώμα των πουλιών θα τραγουδήσει;
πότε οι πεταλούδες θα χτυπήσουν τα μαχαίρια;
όταν στους ήλιους θα φυτρώσουν άλλα χέρια
κι ο ύπνος θα τους αδειάζει απ’ το σκοτάδι


κι η νύχτα θα ’ναι όμορφη σα μέρα


Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

Από τη συλλογή "ΣΦΡΑΓΙΔΑ ή Η ΟΓΔΟΗ ΣΕΛΗΝΗ" (1964) & "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945 - 1971", εκδ. "ΚΕΔΡΟΣ", γ' έκδοση 1981)

"Ὁ βυθός" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919 - 2005) Από τη συλλογή "Παραλογαίς" (1948) & "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945 - 1971" - (εκδ. "Κέδρος" 1981)

 ...............................................................

              Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

Ὁ βυθός





Ἕνας ναύτης ψηλὰ
στὰ κάτασπρα ντυμένος
τρέχει μέσ᾿ στὸ φεγγάρι

Κι ἡ κοπέλα ἀπ᾿ τὴ γῆς
μὲ τὰ κόκκινα μάτια
λέει ἕνα τραγούδι
ποὺ δὲ φτάνει ὡς τὸ ναύτη

Φτάνει ὡς τὸ λιμάνι
φτάνει ὡς τὸ καράβι
φτάνει ὡς τὰ κατάρτια

Μὰ δὲ φτάνει ψηλὰ στὸ φεγγάρι


Κι εδώ το ποίημα με τίτλο "Ένας ναύτης στο φεγγάρι"μελοποιημένο από τον Μάνο Χατζιδάκι με ερμηνεία από τον Σπύρο Σακκά

"Έβλεπα" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919 - 2005) Από τη συλλογή "ΤΑ ΣΤΙΓΜΑΤΑ" (1962) & "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945-1971" (εκδ. "ΚΕΔΡΟΣ", 1981)

 ...............................................................

           Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

Έβλεπα


Όταν ξαφνικά

ο ήλιος

αλλάζει χρώμα

και υψώνεται

τρομακτικό

το σύννεφο

έβλεπα το ζευγάρι

τους ερωτευμένους στο δρόμο

πριν από το θάνατο

και μετά από το θάνατο

όταν ξαφνικά

το λουλούδι

αλλάζει χρώμα

ο ήλιος σκληρά

αλλάζει χρώμα

τώρα μέσα στο σύννεφο

τα χέρια τους μαύρα

και

σ’ άλλη πτώση

τώρα

τα χείλη τους

Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005) 

Από τη συλλογή "ΤΑ ΣΤΙΓΜΑΤΑ" (1962) & "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945-1971" (εκδ. "ΚΕΔΡΟΣ", 1981) 

"Το πρωί και το βράδυ" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919 - 2005) Από τη συλλογή "Ο Περίπατος" (1960) & "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945-1971), εκδ. "Κέδρος", γ' έκδοση 1981)

 ...............................................................

          Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

Το πρωί και το βράδυ


Το πρωί

βλέπεις το θάνατο

να κοιτάζει απ’ το παράθυρο

τον κήπο

το σκληρό πουλί

και την ήσυχη γάτα

πάνω στο κλαδί

έξω στο δρόμο

περνάει

τ’ αυτοκίνητο-φάντασμα

ο υποθετικός σοφέρ

ο άνθρωπος με τη σκούπα

τα χρυσά δόντια

γελάει

και το βράδυ

στον κινηματογράφο

βλέπεις

ό,τι δεν είδες το πρωί

το χαρούμενο κηπουρό

το αληθινό αυτοκίνητο

τα φιλιά με το αληθινό ζευγάρι

ότι δεν αγαπάει το θάνατο

ο κινηματογράφος

Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

Από τη συλλογή "Ο Περίπατος" (1960) & "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945-1971), εκδ. "Κέδρος", γ' έκδοση 1981)

"Ο ελεγκτής" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919 - 2005) Από τη συλλογή "Τα Φάσματα ή Η Χαρά στον Άλλο Δρόμο" (1958) ("Τα Ποιήματα", εκδ. "Κέδρος", 1979)

 ...............................................................

Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

"Ο ελεγκτής"


Ένας μπαξές γεμάτος αίμα
είν’ ο ουρανός
και λίγο χιόνι
έσφιξα τα σκοινιά μου
πρέπει και πάλι να ελέγξω
τ’ αστέρια
εγώ
κληρονόμος πουλιών
πρέπει
έστω και με σπασμένα φτερά
να πετάω




Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)


Από τη συλλογή "Τα Φάσματα ή Η Χαρά στον Άλλο Δρόμο" (1958) ("Τα Ποιήματα", εκδ. "Κέδρος", 1979)

"Ο ΉΛΙΟΣ" & "Ο ΠΟΙΗΤΗΣ" Δύο ποιήματα του Μίλτου Σασχτούρη (1919 - 2005) Από τη συλλογή "Τα Στίγματα" (1962) & "Τα Ποιήματα 1945 - 1971") (εκδ. Κέδρος", 1979)

 ...............................................................

Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

         "Ο ΉΛΙΟΣ"

—«Ήμουν ο άρρωστος δίχως κρεβάτι» έλεγε τώρα
ο νεκρός στο νέον εξεταστή του. Το δωμάτιο ήταν
κατασκότεινο και μόνο από μια μικρή τρύπα στο ταβάνι,
κατέβαινε σιγά σιγά μια υγρή κόκκινη κλωστή.


"Ο ΠΟΙΗΤΗΣ"

Σα θα με βρούνε πάνω στο ξύλο του θανάτου μου
γύρω θα ’χει κοκκινίσει πέρα για πέρα ο ουρανός
μια υποψία θάλασσας θα υπάρχει
κι έν’ άσπρο πουλί, από πάνω, θ’ απαγγέλλει μέσα
σ’ ένα τρομακτικό τώρα σκοτάδι, τα τραγούδια μου.

Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)
Από τη συλλογή "Τα Στίγματα" (1962) & "Τα Ποιήματα 1945 - 1971") (εκδ. Κέδρος", 1979)                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                  

"Το τηλέφωνο" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919 - 2005) Από τη συλλογή "Με το πρόσωπο στον τοίχο" (1952) & "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945-1971 (εκδ. "ΚΕΔΡΟΣ", 1979)

 ...............................................................

              Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

Το τηλέφωνο


Τηλεφωνάμε

για ένα νεκρό

πού να τον βρούμε;

—Το όνομά του;

μας απαντάνε

—Δεν έχει όνομα

είναι νεκρός

ψάχνουμε

τα συρτάρια

—Τον έχουν κρύψει

—Τον έχουν διώξει

—Τον έχουν σώσει

δεν τονε βρίσκουμε

είναι νεκρός

μας λένε τρέξετε

μες στη βροχή

να τονε βρείτε

τρέχουμε

και δεν τον βρίσκουμε

τηλεφωνάω

μου λένε —Έφυγε

θα είναι ψέματα

εγώ ΤΗ βλέπω

με το μεγάλο μάτι μου

το πορφυρό

Να πάμε αλλού

να τριγυρίσουμε

και να ρωτήσουμε

—Δεν τηνε ξέρουν

—Δεν ξέρουν τ’ όνομά του

—Τον ξέχασαν

Τηλεφωνάω

μου λένε: Όχι

—Δεν ξέρουν ποιός είμαι

—Δεν ξέρουν τ’ όνομά μου

Μ’ έχουν ξεχάσει




Είμαι νεκρός

Μίλτος Σαχτούρης 

Από τη συλλογή "Με το πρόσωπο στον τοίχο" (1952) & "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945-1971 (εκδ. "ΚΕΔΡΟΣ", 1979)

"ΚΑΠΟΤΕ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (29.7.1919 - 29.3.2005) Από τη συλλογή "Παραλογαίς" (1948) & "Τα Ποιήματα 1945-1971" (εκδ. ΚΕΔΡΟΣ, 1979)

 ..............................................................

          Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

"ΚΑΠΟΤΕ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ"


Κάποτε μέσ’ απ’ το σύννεφο βγαίνει ένα πουλί
περνάει πάνω από τα σπίτια και κατεβαίνει στην
πόλη
άλλοτε χρόνια έμεινε φυλακισμένο μες στο φεγγάρι
γι’ αυτό κι είναι πολύ πικραμένο πολύ λαμπερό
μ’ ένα μεγάλο μονάχα όμορφο γυναίκειο μάτι


Μέσ’ απ’ το σύννεφο κατεβαίνει μες στη βροχή
περνάει σα φάντασμα πάνω απ’ τα σπίτια
στους δρόμους το κράζουν πουλί πουλί της βροχής
δε στέκεται πουθενά γιατί αν σταθεί
χιλιάδες σκορπισμένα δάχτυλα το δείχνουν
γιατί είν’ ένα πουλί σκληρό που βάφτηκε μ’ αίμα
π’ αγριεμένο στην πόλη κατεβαίνει με τη βροχή
κι ένα πανέμορφο έχει γυναίκειο μάτι


Γι’ αυτό και οι γυναίκες ταράζονται μόλις το δουν
άλλες όμως το κρύβουν μες στους καθρέφτες τους
άλλες το κρύβουν σε βαθιά συρτάρια
κι άλλες βαθιά μες στο σώμα τους
έτσι δε φαίνεται
δεν το βλέπουν οι άντρες που τις χαϊδεύουν το
βράδυ
ούτε το πρωί σα ντύνονται μπροστά στον καθρέφτη
δεν το βλέπουν
γιατί είναι ένα πουλί πολύ πικρό πολύ λαμπερό
πολύ φοβισμένο

Μίλτος Σαχτούρης (29.7.1919 - 29.3.2005)

Από τη συλλογή "Παραλογαίς" (1948) & "Τα Ποιήματα 1945-1971" (εκδ. ΚΕΔΡΟΣ, 1979)

"Για την Άνοιξη" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919 - 2005) από τη συλλογή "Τα Στίγματα" (1962) & "Τα Ποιήματα 1945-1971, εκδ. "ΚΕΔΡΟΣ", 1979)

 ...............................................................

          Μίλτος Σαχτούρης (1919 -2005)

Για την Άνοιξη

Ο ήλιος είναι πράσινος

τα δέντρα καίνε

περιμένουνε τα χελιδόνια

οι σιδερένιες μας χελιδονοφωλιές

δε μας γελάνε πια με τα λουλούδια

μας στοίχισαν τα χέρια και τα πόδια μας

τώρα τα χέρια και τα πόδια μας

κρέμονται στα δέντρα 

"Πορτραίτο" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919 - 2005) από τη συλλογή "ΤΑ ΣΤΙΓΜΑΤΑ" (1962) & "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ" (εκδ. "Κέδρος", 1981)

 ...............................................................

Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

"Πορτραίτο"




Μέσα σ' ένα χρυσό κύκλο
το κεφάλι του

πάνω του πέφτει χιόνι

το στόμα του βγάζει πύρινες
πληγές

άγριες τον κυνηγάνε ανεμώνες

μια γαλάζια βέργα απλώνεται

                                   επάνω του


γύρω πετούν μικροί μαύροι
           σταυροί ανοιξιάτικοι
τα χελιδόνια




Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)
από τη συλλογή "ΤΑ ΣΤΙΓΜΑΤΑ" (1962) & "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ" (εκδ. "Κέδρος", 1981)

"Όπως τα τριαντάφυλλα" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919-2005) - Από τη συλλογή "Τα Φάσματα ή Η Χαρά Στον Άλλο Δρόμο" (1958) εκδ. "Κέδρος", 1979)

 ...............................................................

          Μίλτος Σαχτούρης (2019 - 2025)

"Όπως τα τριαντάφυλλα"

Δύσκολα χρόνια
τρομαγμένα παιδιά
σιάχνουν με χαρτί κοκοράκια
τα βάφουν μαύρα
σα σβησμένα κεριά
τα βάφουν κόκκινα
σα ματωμένα λουλούδια
κι απορούν οι μανάδες
που ύστερα έρχεται
ο μεγάλος φίλος
ο κατάμαυρος φίλος
με τα χρυσά χέρια

και τα παίρνει

Μίλτος Σαχτούρης (1919-2005)

Από τη συλλογή "Τα Φάσματα ή Η Χαρά Στον Άλλο Δρόμο" (1958) εκδ. "Κέδρος", 1979)

"Χειμώνας" και "Βαριά από την Άνοιξη" δύο ποιήματα του Μίλτου Σαχτούρη (1919-2005). Από τις συλλογές "Τα Φάσματα ή Η Χαρά Στον Άλλο Δρόμο" (1958) & "Ο Περίπατος" (1960) "Τα Ποιήματα 1945 - 1971" (εκδ. ΚΕΔΡΟΣ, γ' έκδοση, 1981)

 ..............................................................

Δύο "εποχές" του Μίλτου Σαχτούρη (1919 - 2005)




- "Χειμώνας"




Τί ωραία που μαραθήκαν τα λουλούδια
τί τέλεια που μαραθήκαν
και αυτός ο τρελός να τρέχει στους δρόμους
με μια φοβισμένη καρδιά χελιδονιού
χειμώνιασε και φύγανε τα χελιδόνια
γέμισαν οι δρόμοι λάκκους με νερό
δυο μαύρα σύννεφα στον ουρανό
κοιτάζονται στα μάτια αγριεμένα
αύριο θα βγει στους δρόμους και η βροχή
απελπισμένη
μοιράζοντας τις ομπρέλες της
τα κάστανα θα τη ζηλέψουν
και θα γεμίσουν μικρές κίτρινες ζαρωματιές
θα βγουν κι οι άλλοι έμποροι
αυτός που πουλάει τ’ αρχαία κρεβάτια
αυτός που πουλάει τις ζεστές ζεστές προβιές
αυτός που πουλάει το καυτό σαλέπι
κι αυτός που πουλάει θήκες από κρύο χιόνι
για τις φτωχές καρδιές




- "Βαριά από την Άνοιξη"




Βαριά από την Άνοιξη
η φλόγα
τα μάτια ανοίξανε σαν τάφοι
πράσινα χόρτα φύτρωσαν γύρω στο στόμα
τα βλέφαρα χάθηκαν μακριά
φύγανε τα μαλλιά
μα η πληγή
έμεινε ορθάνοιχτη
κι ουρλιάζει

Από τις συλλογές "Τα Φάσματα ή Η Χαρά Στον Άλλο Δρόμο" (1958) & "Ο Περίπατος" (1960) "Τα Ποιήματα 1945 - 1971" (εκδ. ΚΕΔΡΟΣ, γ' έκδοση, 1981)

"Τὸ Ψωμί" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919 - 2005) από τη συλλογή "Τα Φάσματα ή Η Χαρά στον Άλλο Δρόμο (1958) & "Τα Ποιήματα 1945 - 1971" (εκδ. ΚΕΔΡΟΣ, 1979)

............................................................ 

     Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

Τὸ Ψωμί

Ἕνα τεράστιο καρβέλι, μιὰ πελώρια φραντζόλα ζεστὸ 

ψωμί, εἶχε πέσει στὸ δρόμο ἀπὸ τὸν οὐρανό,
ἕνα παιδὶ μὲ πράσινο κοντὸ βρακάκι καὶ μὲ μαχαίρι

ἔκοβε καὶ μοίραζε στὸν κόσμο γύρω,
ὅμως καὶ μία μικρή, ἕνας μικρὸς ἄσπρος ἄγγελος.
κι αὐτὴ μ᾿ ἕνα μαχαίρι ἔκοβε καὶ μοίραζε
κομμάτια γνήσιο  ο ὐ ρ α ν ὸ
κι ὅλοι τώρα τρέχαν σ᾿ αὐτή, λίγοι πηγαῖναν στὸ ψωμί,
ὅλοι τρέχανε στὸν μικρὸν ἄγγελο ποὺ μοίραζε  ο ὐ ρ α ν ό!

Ἂς μὴν τὸ κρύβουμε.
Διψᾶμε γιὰ οὐρανό.

"Οι καμπάνες" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919ν - 2005) Από τη συλλογή "Τα Φάσματα" ή "Η Χαρά στον Άλλο Κόσμο" (1958) & από "Τα ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945 - 1971" (εκδ. "ΚΕΔΡΟΣ", 1979)

 ...............................................................

         Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                       

Οι καμπάνες


Είναι πουλιά

που δεν πετάνε

είναι πουλιά

θαμμένα

μες σε κουτιά

Είναι δωμάτια

και είναι λέξεις

που σκίζουνε το κεφάλι

σαν καρφιά

Είναι καρφιά

που δεν πονάνε

είναι καρφιά

π’ ανακουφίζουν

Όταν χτυπήσουν

πάλι οι καμπάνες

θα πεταχτούμε

σαν τα πουλιά

Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)


Από τη συλλογή "Τα Φάσματα" ή "Η Χαρά στον Άλλο Κόσμο" (1958) & από "Τα ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945 - 1971" (εκδ. "ΚΕΔΡΟΣ", 1979)

"Το περιστέρι" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919 - 2005) Από τη συλλογή "Όταν σας μιλώ" (1956)

 ...............................................................

       Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

Το περιστέρι


Αποδώ θα περνούσε το περιστέρι

είχαν ανάψει δαδιά γύρω στους δρόμους

άλλοι άνθρωποι φυλάγαν στις δενδροστοιχίες

παιδιά κρατούσαν στα χέρια σημαιούλες

περνούσαν οι ώρες κι άρχισε να βρέχει

έπειτα σκοτείνιασε όλος ο ουρανός

μια αστραπή ψιθύρισε κάτι φοβισμένα

και άνοιξε η κραυγή στο στόμα του ανθρώπου

τότε το άσπρο περιστέρι μ’ άγρια δόντια

σα σκύλος ούρλιαξε μέσα στη νύχτα

Μίλτος Σαχτούρης

Από τη συλλογή "Όταν σας μιλώ" (1956)

"ΈΒΛΕΠΑ" ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919 - 2005) από τη συλλογή "Τα Στίγματα" (1962) & "ΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945-1971" (εκδ. ΚΕΔΡΟΣ, 1981)

 ...............................................................

        Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

ΕΒΛΕΠΑ


Όταν ξαφνικά

ο ήλιος

αλλάζει χρώμα

και υψώνεται

τρομακτικό

το σύννεφο

έβλεπα το ζευγάρι

τους ερωτευμένους στο δρόμο

πριν από το θάνατο

και μετά από το θάνατο

όταν ξαφνικά

το λουλούδι

αλλάζει χρώμα

ο ήλιος σκληρά

αλλάζει χρώμα

τώρα μέσα στο σύννεφο

τα χέρια τους μαύρα

και 

σ’ άλλη πτώση

τώρα

τα χείλη τους

"Φυτρώσαμε πάλι άγρια λουλούδια / αυτή την άνοιξη..." ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη (1919-2005) Από τη συλλογή "Όταν σας μιλώ" (1956) και από τα "ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945-1971" (εκδ. "Κέδρος", β' έκδοση 1979)

 ...............................................................

         Μίλτος Σαχτούρης (1919 - 2005)

                                                 Στον Θ. Ι. Ρούσσο

Φυτρώσαμε πάλι άγρια λουλούδια 

                                           αυτή την άνοιξη

άγρια βυσσινιά κι άγρια γαλάζια

άλλα πεθαίνυν

εμείς μεγαλώνουμε σαν τ' αγάλματα

άγρια ζεστά λουλούδια αυτή την άνοιξη

απλώνουμε τα χέρια και φωνάζουμε

όμως η απάντηση

έρχεται ύστερα από χρόνια

και από μακριά

σαν αλυσοδεμένο φάντασμα

και σα βαρύ άδειο καράβι

Από τη συλλογή "Όταν σας μιλώ" (1956) και από τα "ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1945-1971" (εκδ. "Κέδρος", β' έκδοση 1979)