"Ιδού το κείμενο, ιδού και το πήδημα!" Από τον συγγραφέα, κριτικό του θεάτρου και φίλο στο Ηρακλή Λογοθέτη (facebook, 6.7.2025)

 ..............................................................

Ιδού το κείμενο, ιδού και το πήδημα!*

Από τον συγγραφέα, κριτικό του θεάτρου και φίλο στο Ηρακλή Λογοθέτη (facebook, 6.7.2025)

Δεν ξέρω κανέναν άνθρωπο με στοιχειώδη θεατρική παιδεία, (ούτε έναν πιά!) που να αμφισβητεί το δικαίωμα του σκηνοθέτη να ανεβάζει ένα κλασσικό κείμενο με τον δικό του τρόπο. Να ξαναχύνει το περιεχόμενό του σε νέο καλούπι, να προτείνει παραλλαγές, να δοκιμάζει τα εκφραστικά μέσα που θεωρεί κατάλληλα για τη σύγχρονη απόδοσή του. Κι ακόμα: να αφαιρεί στίχους ή να προσθέτει εμβόλιμα άλλων συγγραφέων, να τροποποιεί την πλοκή ή να συνθέτει παράλληλα επεισόδια με επίκαιρους διαλόγους, να διαγράφει πρωταγωνιστικούς ρόλους ή να εισάγει καινούργια πρόσωπα στη δράση. Όλ’ αυτά ασφαλώς είναι θεμιτά και κρίνονται εκ του αποτελέσματος που επίσης ποικίλει: από το τερατούργημα ως το αριστούργημα.

Η παρατεταμένη συζήτηση λοιπόν για την (ουδέποτε θιγόμενη) ελευθερία των σκηνοθετών, δεν αποσκοπεί παρά στο να συγκαλύψει τις αυτονόητες υποχρεώσεις οι οποίες απορρέουν ακριβώς από τα δικαιώματα που απολαμβάνουν. Πρώτη ανάμεσά τους είναι η ανάληψη της δραματουργικής ευθύνης για την τοποθέτησή τους, που σύμφωνα με την διεθνώς καθιερωμένη ορολογία έχει τρεις βαθμούς απόστασης από το πρωτότυπο κείμενο. Η πρώτη, πιό κοντινή, σηματοδοτείται ως βασισμένη (based on) στο έργο αναφοράς, η δεύτερη εξηγεί ότι απλώς εμπνεύστηκε απ’ αυτό (inspired by) και η τρίτη πληροφορεί πως εξέλαβε την αρχική του ιδέα μόνο ως ορμητήριο (from an idea of). Και οι τρεις προσεγγίσεις είναι απολύτως νόμιμες, αρκεί να δηλώνονται — με βούλα και υπογραφή. Οι σκηνοθέτες με εντιμότητα και αυτοπεποίθηση τη βάζουν φαρδιά-πλατιά. Οι δόλιοι και οι δειλοί το αποφεύγουν για να σύρουν το κοινό στην παράσταση ενός ψευδεπίγραφου έργου. Κρύβονται και ανεβάζουν στη μαρκίζα του θεάτρου την διασημότητα που εκδίδουν στην εμπορική πιάτσα. Έτσι σταδιοδρομούν ως καταχραστές μεγάλων ονομάτων.

Παλιότερα υπήρχε στις τράπεζες, η προειδοποίηση: Μετά την απομάκρυνσιν εκ του ταμείου ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Στα θέατρα χρειάζεται η επιγραφή: Μετά την απομάκρυνσιν εκ του κειμένου, ό,τι προκύψει καταλογίζεται στον σκηνοθέτη.

*Σημείωση: Είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι η ανάρτηση στο fb του κ. Ηρακλή Λογοθέτη έχει ως αφορμή (για να μην πω και "αιτία" καθόσον το πρόβλημα χρονίζει επαναλαμβανόμενο τα τελευταία χρόνια στις θεατρικές μας σκηνές) την παράσταση της "Αντιγόνης" σε σκηνοθεσία  Ούλριχ Ράσε στα φετινά "Επιδαύρια". Πείτε το διοργανωτές, παραγωγοί, σκηνοθέτες όταν ανεβαίνουν παραστάσεις κλασικού ρεπερτορίου με απουσίες ρόλων, σημαντικών τμημάτων κειμένου, "Αγαπητοί μας θεατές, διασκευή σας προσκαλούμε να δείτε!...

Αντώνη Σουρούνη (1942-2016), "Κάποιος δεν ανέστη" διαβάζει ο Μανώλης Γιούργος (youtube, 19.4.2020)

..........................................................

Αντώνη Σουρούνη (1942-2016), "Κάποιος δεν ανέστη"

Ο Μανώλης Γιούργος διαβάζει το αφήγημα ΚAΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΑΝΕΣΤΗ του Αντώνη Σουρούνη από τη συλλογή αφηγημάτων του "Μισόν αιώνα άνθρωπος" (Καστανιώτης 1996)

"Ήμουν στο Μάτι την ώρα που καιγόταν..." από τη φίλη στο fb Elisavet Papadopoulou (facebook, 26/7/2018)

 ............................................................

Ήμουν στο Μάτι την ώρα που καιγόταν... 

από τη φίλη στο fb  Elisavet Papadopoulou (facebook, 26/7/2018)

Ήμουν στο Μάτι την ώρα που καιγόταν. Ηταν τα γενέθλια της μικρής μου κόρης που έκλεινε τα 11 και τα γιόρταζε στο παραθαλάσσιο ξενοδοχείο Ραμάντα με καλεσμένες εφτά φίλες της. Ο μόνος άλλος ενήλικας που ήταν μαζί μου ήταν η φίλη μου Μαριέττα, μητέρα ενός από τα καλεσμένα κορίτσια. Όταν ο καπνός και η φωτιά κύκλωσαν το ξενοδοχείο πέσαμε στη θάλασσα, φωνάζοντας τα ονόματα των παιδιών ανάμεσα σε ουρλιαχτά φωνές και κλάματα. Κολυμπούσαμε και μετρούσαμε κεφάλια. Τα παιδιά κλαίγαν και ρωτούσαν αν θα πεθάνουμε. Φωνάζαμε κολυμπήστε. Ο καπνός ήταν μαύρος, ο ήλιος είχε χαθεί ήταν σκοτάδι και κανείς δεν ήξερε αν θα έχουμε οξυγόνο για να ανασάνουμε. Υπήρξαν στιγμές που νόμιζα πως έβλεπα όνειρο. Ήξερα ότι κινδυνεύαμε. Φωνάζαμε κολυμπήστε η θάλασσα έχει αρκετό οξυγόνο για να μας σώσει. Μη φοβάστε κολυμπήστε, κανείς δεν θα πεθάνει. Και τα παιδιά κολυμπούσαν. Απο ένα σημείο και ύστερα γύρω είχε μόνο ησυχία. Κανείς δεν μιλούσε. Κοντά διακόσια άτομα διασκορπισμένα μέσα στο νερό και στα βράχια, οι περισσότεροι τουρίστες. Κολυμπούσαμε προσπαθούσαμε να φτάσουμε κάπου που έχει λιγότερα καπνό και ταυτόχρονα να μην απομακρυνθούμε από την ακτή. Η ακτή είχε βράχους. Από τη στεριά ακουγόταν ασταμάτητα εκρήξεις-ήταν τα ντεπόζιτα των αυτοκινήτων που καιγόταν- και ερχόταν μαύρος καπνός, σαν κι αυτόν που τα παιδιά χρωματίζουν με μαύρο μαρκαδόρο. Φοβόμασταν αυτό το βαρύ καπνό. Ξέραμε ότι μέσα σε αυτόν δε ζεις. Όμως είχε πολύ αέρα και ο καπνός πριν φτάσει σε εμάς αραίωνε. Αυτός ο αέρας που κατέκαψε το Μάτι, μόνο αυτός ο αέρας εκείνη τη στιγμή μπορούσε να μας σώσει. Όσο φυσούσε τρελά, είχαμε ελπίδες. Σε κάποια σημεία μάλιστα καθάριζε αρκετά ο ουρανός. Κολυμπούσαμε προς τα εκεί. Χειροκροτούσαμε όταν ο αέρας καθάριζε λίγο την ατμόσφαιρα. Πάνω σε ένα βράχο τραγουδήσαμε το γενέθλιο τραγούδι της κόρης μου.
"Να ζήσεις Ευάκι και χρόνια πολλα..." Ύστερα ο καπνός ξανάρθε. Ξανά το κολύμπι, ξανά η αγωνία. Αρχισαμε να σκίζουμε οτι ρούχα υπήρχαν γύρω τα βρέχαμε και τα βάζαμε στη μύτη. Η αγωνία δεν τελείωνε με τίποτα. Στο Μάτι καιγόταν μέχρι και τα πεύκα στην παραλία. Τα ρούχα από μια βαλίτσα πεταμένη στο βράχο πήραν φωτιά. Τα παιδιά ξανάρχισαν να ρωτάνε αν θα πεθάνουμε. Έτσι πέρασαν τέσσερεις ολόκληρες ώρες. Κοιταζόμασταν με τη Μαριέττα και δεν ξέρουμε πόση ώρα ακόμη θα αντέξουμε να ανασαίνουμε όλο αυτό το πράγμα. Ας σταματήσει επιτέλους φώναζαν τα παιδιά καλίγοντας. Όμως δεν σταματούσε. Κατά τις 10.00 το βράδυ μας πήρε ένα φουσκωτό με βατραχάνθρωπους. Ευχαριστούμε ολόψυχα αυτά τα υπέροχα παιδιά. ¨Ηταν ιδιώτες από μια σχολή κατάδυσης. Θέλω να ζητήσω συγνώμη που δεν θυμάμαι από πια σχολή για να τους ευχαριστήσω επώνυμα.

Κάτι παραπάνω ξέραν οι αρχαίοι μας πρόγονοι, κ.Θεοδωρόπουλε: "Το ύφος είναι ο άνθρωπος" του Τάκη Θεοδωρόπουλου ("Καθημερινή", 30/8/2013)

..........................................................

Σχολιάζω από πριν το άρθρο που μου δίνει την αφορμή. Σκοτάδι της πλάνης = η Άτη, που μας οδηγεί στην τυφλή διάπραξη της Ύβρεως που την αναμένει η Νέμεσις (η τιμωρία των θεών), δυστυχώς όχι πάντα - εξ άλλου όπως λέει κι ο Μπαλζάκ, αναμφίβολα η τύχη δεν είναι ηθική. Οπότε καμιά φορά  ε δ ώ , σ' αυτή τη ζωή,  δ ε ν  πληρώνονται όλα". Στον Άκη, φαίνεται, δεν ίσχυσε αυτό. Γιατί η τύφλα του υπερίσχυσε του θράσους του κι έτσι δεν μπόρεσε να την σκαπουλάρει, όπως άλλοι πονηρότεροι. Οπότε μένουν τα ράκη του ύφους, που τίποτε δεν μπορούν επί της ουσίας της ανθρώπινης δικαιοσύνης να σώσουν. Κάπου αλλού ίσως να του απονεμηθεί χάρη.

  

Τη δικιά σου τη δύναμη Δία
ποια αλαζονεία ανθρώπινη να τηνε καταλύσει
ο ύπνος που όλα τα δαμάζει
δεν την 'γγίζει αυτήν ποτέ
ούτε κι οι μήνες οι ακούραστοι των θεών.
Αγέραστε στο χρόνο βασιλιά
το μαρμαρένιο φεγγοβόλημα του Ολύμπου είναι δικό σου.
Το πριν το τώρα το μετά
ένας θα το κρατάει νόμος:
καμιά θνητή ύπαρξη δε φτάνει στην υπερβολή
χωρίς να τη σκεπάσει το σκοτάδι της πλάνης.

Γιατί η ελπίδα η αγαλήνευτη 
σ' άλλους μοιράζει ευλογία
και σ' άλλους το ξεγέλασμα αχυρένιων ερώτων /
τρυπώνει στον ανίδεο
προτού να βάλει το πόδι στην καυτή φωτιά.
Σοφά μας παραδόθηκε ο ξακουσμένος λόγος:
το κακό φαίνεται για καλό
σε όποιον ο θεός σέρνει τη σκέψη του στο σκοτάδι της
                                                                                  / πλάνης.
Λίγος ο χρόνος τότε που παλεύει
έξω απ' το σκοτάδι της πλάνης.

Από την "Αντιγόνη" του Σοφοκλή (από το γ' στάσιμο σε μετάφραση Νίκου Παναγιωτόπουλου)

Ιδού και το άρθρο, όπερ απετέλεσε τηναφορμή του σχολιασμού μας:

Το ύφος είναι ο άνθρωπος

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

Θα τον θυμόμαστε πάντα να τον συνοδεύουν αστυνομικοί. Είτε για να τον προστατεύουν ως υπουργό, είτε για να τον φρουρούν ως προφυλακισμένο υπόδικο. Πάντα κάποιος ένστολος στέκει δίπλα του για να του ανοίγει την πόρτα του αυτοκινήτου, είτε είναι λεωφορείο της Αστυνομίας είτε λιμουζίνα. Σταθερό σημείο αναφοράς στη δημόσια εικόνα του, όσο σταθερό είναι και το ύφος του. Μπορεί στο δικαστήριο να εμφανίζεται καταπονημένος, αδυνατισμένος, όμως προσπαθεί να παραμείνει ευθυτενής, σαν αγκιστρωμένος από τα δυο φρύδια που συγκλίνουν μονίμως στην κορυφή της μύτης. Σήμα κατατεθέν της βαρύγδουπης σοβαρότητας που κάποτε ενέπνεε ρίγη στους ψηφοφόρους τού καθ’ ημάς σοσιαλισμού και τώρα αραδιάζει εκατομμύρια ευρώ. Μ’ αυτή τη βαρύγδουπη σοβαρότητα επαναλαμβάνει μονότονα ότι δεν είδε τίποτε από τη σκηνή του φόνου. Τι σημασία έχουν τα έγγραφα, τα στοιχεία, οι αριθμοί των λογαριασμών, όλα αυτά που ο κοινός νους τα έχει καταχωρίσει στην επικράτεια της πραγματικότητας; Καμία. Εκείνο που μετράει είναι το ύφος, η βαθιά φωνή που κάποτε την άκουγες να κατακεραυνώνει τους πολιτικούς του αντιπάλους και τώρα τη φαντάζεσαι να κατακεραυνώνει τους δικαστές του. «Αρνούμαι να κάνω κουβέντα», «δεν περίμενα να πέσετε θύματα σκευωριών», «είστε προκατειλημμένοι», «συνήθιζα να κάνω σημειώματα, ήταν όμως καθαρά προσωπικά. Είναι χαρτιά φαντασίας, ιδέες, προτάσεις, όχι όμως προς απόδειξη. Αν επιχειρείτε μέσα από αυτά να βγάλετε οτιδήποτε κάνετε λάθος. Από αυτό το υλικό κανένας δεν μπορεί να βγάλει άκρη. Ούτε εγώ». Η εικόνα είναι τόσο συνεπής απέναντι στον εαυτό της που αναρωτιέσαι μήπως δεν είναι θέατρο, το θέατρο που δικαιούται να παίξει κάθε κατηγορούμενος για να σωθεί. Δικαιούσαι να αναρωτηθείς μήπως έχει τόσο ταυτιστεί με το θέατρο, με το προσωπείο του, που τα πιστεύει όλ’ αυτά. Το μόνο λάθος του που παραδέχεται είναι η αγορά του ακινήτου στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Μήπως όντως ο Τσοχατζόπουλος πιστεύει στην αθωότητά του; Μήπως, όντως, δεν καταλαβαίνει ποιες είναι οι παρανομίες για τις οποίες τον κατηγορούν; Μήπως, όντως, ο ίδιος πιστεύει πως όλα αυτά είναι μια σκευωρία, μια τεράστια πλεκτάνη που κάποιοι του έστησαν για να τραυματίσουν το αγέρωχο ύφος του; Είναι εύκολο θύμα ο Τσοχατζόπουλος και ειλικρινά δεν έχω καμία διάθεση να τον ειρωνευτώ. Προφυλακισμένος ο ίδιος, όπως και η γυναίκα του, και το χειρότερο η κόρη του, βρίσκεται στη δεινότερη θέση που μπορεί να βρεθεί άνθρωπος. Ξέρει πως η ποινή του θα είναι βαριά. Δεν είναι δυνατόν να μην το ξέρει. Και προσπαθώ να τον καταλάβω. Να καταλάβω ποιοι μηχανισμοί επιτρέπουν σε έναν άνθρωπο να αποκοπεί εντελώς από την πραγματικότητα, πώς λειτουργούν και πόσες αντοχές μπορούν να έχουν. Και πάλι επανέρχομαι στο ύφος. Το ύφος προδίδει τον άνθρωπο. Και το ύφος του υπόδικου που είναι ίδιο με το ύφος του κάποτε παντοδύναμου πολιτικού δεν μπορεί παρά να αποκαλύπτει πως η πλήρης αποκοπή από την πραγματικότητα δεν συντελέσθηκε προχθές. Εχει συντελεσθεί χρόνια τώρα. Και στο σημείο αυτό αρχίζουν οι γνωστές και μη εξαιρετέες, πλην όμως ανατριχιαστικές, σκέψεις. Διότι αυτός ο άνθρωπος παρά μία ψήφο θα γινόταν πρωθυπουργός της χώρας. Διότι μ’ αυτόν τον άνθρωπο, τον εντελώς αποκομμένο από την πραγματικότητα, εκστασιαζόταν ένα μεγάλο τμήμα των συμπολιτών μας. Οι ίδιοι που τώρα είναι έτοιμοι να τον κατασπαράξουν. Διότι κι αυτοί δεν είδαν τίποτε από τη σκηνή του φόνου. Το ύφος του Ακη Τσοχατζόπουλο είναι εμβληματικό. Στη βαρύγδουπη σοβαροφάνεια που έχει οριστικά και αμετάκλητα γυρίσει την πλάτη στην πραγματικότητα συμπυκνώνεται όλη η αποτυχία του πολιτικού μας κόσμου. Ισως στην πιο ακραία και ολοκληρωμένη της μορφή. Είναι η καρικατούρα ολόκληρης της πολιτικής ελίτ.

"Και διεμοίρασαν τα ιμάτια της Κύπρου..." / "...Νήσός τις έστι..."

Και διεμοίρασαν τα ιμάτια της Κύπρου... Μυστική συμφωνία Χούντας-Τουρκίας στη Λισαβόνα

| 03/02/2011 | Του Άδωνη Παλληκαρίδη

Παραδόθηκε το προσχέδιο πορίσματος του Φακέλου της Κύπρου, εν μέσω διαφωνιών, στον Πρόεδρο της Βουλής. Περιέχει συνταρακτικά στοιχεία για την προδοσία εις βάρος της Κύπρου.

Το απόρρητο ήρθη με την επίδοση του πορίσματος του Φακέλου της Κύπρου στον Πρόεδρο της Βουλής Μάριο Καρογιάν χθες, από τον πρόεδρο και τα μέλη της ομώνυμης Επιτροπής της Βουλής.

Το πόρισμα του Φακέλου θα επιδοθεί στους πολιτικούς Αρχηγούς για να το μελετήσουν και σε 15 μέρες θα συγκροτηθεί όλο το παζλ με τα συνοδευτικά έγγραφα, για να πάει στην ολομέλεια της Βουλής για έγκριση.

Πρόκειται για σημαντική πολιτική πράξη, που στάζει από το αίμα της προδοσίας της Κύπρου και της παράδοσης του 37% της επικράτειας της χώρας στον Αττίλα.

Το πόρισμα δεν είναι σίγουρα καταγραφή της ιστορίας, αλλά έχει στοιχεία που διχάζουν την ιστορική προσέγγιση. Ο εκπρόσωπος του ΔΗΣΥ στην Επιτροπή του Φακέλου της Κύπρου, βουλευτής Αμμοχώστου του ΔΗΣΥ Γιώργος Γεωργίου, με την επίδοση του πορίσματος, διαχώρισε τη θέση του.

Το πόρισμα δήλωσε, έχει αδυναμίες, ελλείψεις και αλλιώσεις ιστορικών στοιχείων. Κάποια σημαντικά πρόσωπα δεν έχουν μιλήσει και η εργασία δεν μπορεί να θεωρηθεί ολοκληρωμένη.

Παρασκηνιακά διερωτήθηκε προς τι η σπουδή σε ένα θέμα που θα μπορούσε να μελετηθεί και να συγκροτηθεί πολύ καλύτερα, όταν η Βουλή λάμβανε και τα ιστορικά Αρχεία της Βουλής των Ελλήνων. Εκεί βρίσκονται όλες οι καταθέσεις των πρωταγωνιστών της κυπριακής τραγωδίας.

Έγινε προδοσία και υπάρχουν και κάποιοι εδώ 5-6 που συνέτειναν σε αυτή, φώναξε ο Ζαχαρίας Κουλίας. Διευκρίνισε ότι δεν εννοούσε Κυπρίους, αλλά τα τότε στελέχη του ΓΕΕΦ που είχαν οργανώσει και το πραξικόπημα.

Ο βουλευτής του ΔΗΚΟ προχώρησε να αποκαλέσει τους αγνούς ιδεολόγους ενωτικούς, προδομένους δύο φορές, γιατί πίστεψαν στην ιδέα της Ένωσης που άλλοι ενταφίασαν.

Κλειδί στο πόρισμα, όπως πληροφορούμαστε, είναι η μυστική συνάντηση Ολτσιάι - Παλαμά στη Λισαβόνα, όπου οι δύο υπουργοί Εξωτερικών τότε της Ελλάδας και της Τουρκίας συμφώνησαν να δοθεί πρόσβαση του θυλάκου των Τούρκων στην ακτή της Κερύνειας. Υπήρξε, όπως αναφέρει το πόρισμα, συμφωνία της Χούντας της Ελλάδας με την τότε τουρκική κυβέρνηση, να δοθεί μέρος της Κερύνειας στην Τουρκία, ώστε να ενώσει τους θυλάκους Κιόνελι, Λευκωσίας, Αγύρτας, Τέμπλους και της Ακτής του Αγίου Γεωργίου, γι' αυτό και η εισβολή έγινε από εκεί.

Το έδαφος που συμφωνήθηκε να δοθεί είναι άγνωστο, αλλά εμφανώς δεν είναι το ένα τρίτο του νησιού, όπως ισχυρίζονται οι Τούρκοι και πήραν προς τούτο την έγκριση του Κίσιγκερ. Το πόρισμα, αποτέλεσμα σκληρής δουλειάς τεσσεράμισι χρόνων, αποτελεί στην ουσία καταγραφή ερευνών και μαρτυριών με συμπεράσματα, που σύμφωνα με την πλειοψηφία των μελών της Επιτροπής, βγαίνουν αβίαστα. Στα συμπεράσματα αυτά έχει ισχυρή ένσταση ο ΔΗΣΥ και προσανατολίζεται να εκδώσει τη δική του ερμηνεία κατά τη συζήτηση στη Βουλή, που θα ακολουθήσει την κατάθεση του Φακέλου.

Τον ΔΗΣΥ προβληματίζει επίσης η απόφαση της Αθήνας, να κρατεί συγκλονιστικές μαρτυρίες στα άδυτα της Βουλής των Ελλήνων.

Η ΕΛΔΥΚ στο στόμα του λύκου

Άλλο σημαντικό στοιχείο του πορίσματος είναι το ρίξιμο της ΕΛΔΥΚ στο στόμα του λύκου και σε επιθέσεις καταπόνησης στο Κιόνελι, αντί να ριχθεί ένα ισχυρό ετοιμοπόλεμο σώμα στην ακτή της Κερύνειας, για να συντρίψει το προγεφύρωμα.

Αυτό συνδέεται άμεσα με τη συμφωνία της Χούντας για παραχώρηση πρόσβασης από τον Άγιο Γεώργιο στην Τουρκία. Εν αναμονή των λεπτομερειών του πορίσματος αναμένονται αντιδράσεις.

...................................................................................................................

Η αρχή μιας διαδρομής

Ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Μαρίνος Σιζόπουλος δήλωσε ότι η ολοκλήρωση των εργασιών συμπίπτει με το χρονοδιάγραμμα που από την αρχή είχε θέσει η Επιτροπή, παρά τις αντιξοότητες και τα προβλήματα που υπήρχαν.

«Κατά τη διάρκεια των εργασιών της, η Επιτροπή πραγματοποίησε 188 συνεδρίες, έλαβε καταθέσεις από 155 μάρτυρες, ο συνολικός χρόνος των συνεδριάσεών της για τη λήψη των καταθέσεων ανήλθε περίπου στις 450 ώρες, τήρησε περίπου 20.000 πρακτικά των καταθέσεων, συγκέντρωσε πέραν των 150.000 εγγράφων, που αντιπροσωπεύουν περί τις 350.000 σελίδες, καθώς επίσης αποδελτιοποίησε και ψηφιοποίησε τις ημερήσιες εβδομαδιαίες εφημερίδες που κυκλοφορούσαν στην Κύπρο την περίοδο 1967-1974», είπε.

Ο Μαρίνος Σιζόπουλος είπε πως «η σημερινή ημέρα δεν θα πρέπει να αποτελέσει το τέλος μια διαδρομής, αλλά την αρχή. Το υλικό αυτό το οποίο έχει συγκεντρωθεί θα πρέπει να αποτελέσει τη βάση για περαιτέρω μελέτη, με στόχο την πλήρη και αντικειμενική καταγραφή της σύγχρονης κυπριακής ιστορίας, για να γνωρίζει επιτέλους ο λαός μας τα αίτια και τα αιτιατά που οδήγησαν στην προδοσία και στην καταστροφή του 1974», κατέληξε.

..................................................................................................

Μια χούφτα προδότες

Ο βουλευτής του ΔΗΚΟ Ζαχαρίας Κουλίας δήλωσε ότι μετά από «χίλια μύρια κύματα», ο στόχος τελικά της Επιτροπής ευοδώθηκε.

«Ήταν μια πεντάχρονη δίσεκτη διαδρομή, μέσα από την οποία παρακολουθήσαμε όσα κακά έγιναν εις βάρος του τόπου και του λαού, με το συγκλονιστικότερο όλων να είναι το ότι βρέθηκαν ελληνόφωνες να προδώσουν ελληνικό έδαφος και να παραδώσουν γην και ύδωρ στην κατοχική Τουρκία», δήλωσε ο κ. Κουλίας.

Ο βουλευτής του ΔΗΚΟ ανέφερε, ακόμη, πως φαίνεται ότι η πλειοψηφία όσων εντάχθηκαν στην ΕΟΚΑ Β' «είναι θύματα δυο φορές», καθώς στο όνομα της Ένωσης με την Ελλάδα εντάχθηκαν στην ΕΟΚΑ Β' και έπεσαν θύματα της Χούντας, η οποία εκμεταλλεύτηκε την Ένωση για να στραφεί εναντίον της Κύπρου.

Τα παραπάνω είναι αποσπάσματα ρεπορτάζ που το βρήκα εδώ:

http://www.sigmalive.com/simerini/news/local/351448

αλλά στην μητέρα Ελλάδα, οι πολιτικοί μας σε διακομματική συμφωνία σιωπής , εδώ και 4ο περίπου χρόνια, δεν τολμούν ν' ανοίξουν τον λεγόμενο "Φάκελο της Κύπρου", αφήνοντας τους εθνικόφρονες απόγονους της χούντας (ΛΑΟΣ και "Χρυσαυγίτες") ν' ασχημονούν πάνω στην ιστορία   ζητώντας να την γράψουν αυτοί, να τσαμπουκαλεύονται σε εξαθλιωμένους μετανάστες που τους έχουν για ένα ξεροκόμματο στις δουλειές τους (βλ. τον υποψήφιο δήμαρχο του ΛΑΟΣ στη Θήβα, που πρωτοστάτησε πρόσφατα σε ξυλοδαρμούς μεταναστών στον Αγ. Παντελεήμονα) και να συμφωνούν στην παράδοση της χώρας στα νέα αφεντικά του κόσμου (αγορές, ΔΝΤ και τράπεζες), όπως τότε που την παρέδιδαν στον Κίσιγκερ και στον Ετζεβίτ. 

- Ναι' όμως ο μαντατοφόρος τρέχει

κι όσο μακρύς κι αν είναι ο δρόμος του, θα φέρει

σ' αυτούς που γύρευαν ν' αλυσοδέσουν τον Ελλήσποντο

το φοβερό μήνυμα τη Σαλαμίνας.

Φωνή Κυρίου επί των υδάτων.

Νήσός τις έστι.

(από το ποίημα του Γιώργου Σεφέρη "ΣΑΛΑΜΙΝΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΣ", Σαλαμίνα,Κύπρος, Νοέμβρης '53 - "Ημερολόγιο Καταστρώματος, Γ')

Σκληρή επίθεση στον Γ. Παπανδρέου, τόσο με την ιδιότητά του ως προέδρου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς όσο και με αυτή του πρωθυπουργού, εξαπολύεται μέσω κειμένου που δημοσιοποιείται στο διαδίκτυο και την πατρότητα του οποίου εμφανίζεται να διεκδικεί η ομάδα Anonymous («Ανώνυμοι»).

Ιδού και το κείμενο των Anonymous, φυσικά μεταφρασμένο (το αγγλικό πρωτότυπο μπορείτε να το δείτε στο http://legiongraeca.wordpress.com/2011/02/03/open-letter-greek-prime-minister/

Πρωθυπουργέ Γεώργιε Α. Παπανδρέου,

Είμαστε οι Anonymous. Μέσα σε χρονικό διάστημα μόλις δύο εβδομάδων, οι λαοί δύο χωρών της Μεσογείου ξεσηκώθηκαν ενάντια στα τυραννικά καθεστώτα που τις κυβερνούσαν. Ξεσηκώθηκαν ενάντια σε δυνάστες στυγνούς, αδίστακτους, που εξουσίαζαν τους λαούς τους με στέρηση των βασικότερων ελευθεριών που περιγράφονται στην Οικουμενική Διακήρυξη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα – ρητορική ερώτηση: σας θυμίζει άραγε τίποτα ή μήπως εσείς και οι κοντυλοφόροι που σας υποστηρίζουν τη θεωρείτε κενό γράμμα και περιττή; – , με βασανιστήρια, προβοκάτορες, μυστικούς μπάτσους, χαφιέδες, φακέλωμα και δολοφονίες αντιφρονούντων, δίκες που προσβάλλουν κάθε έννοια δικονομίας, βάναυση καταστολή διαδηλώσεων κ.ο.κ. Σας θυμίζουν άραγε κάτι οι πρακτικές αυτών των “ηγετών”; Θα έπρεπε. Αν δεν σας θυμίζουν κάποιον, σας συνιστούμε να κοιταχτείτε στον καθρέπτη. Τις πρακτικές που εφαρμόζετε κι εσείς ενάντια στον ελληνικό λαό εφήρμοσαν κι αυτοί. Κι οι λαοί τελικά ξεσηκώθηκαν. Ο ένας από αυτούς τους “ηγέτες” ήδη έπεσε.Ο άλλος πασχίζει, με μισθοφόρους, τραμπούκους και παρακρατικούς δολοφόνους να κρατηθεί για λίγες ακόμα μέρες στην εξουσία.

Έχουν όμως κι ένα ακόμα κοινό μ’εσάς αυτοί οι “ηγέτες”: είναι μέλη της (εθνικο)Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Της (εθνικο)Σοσιαλιστικής Διεθνούς που ανερυθρίαστα λέει πως προωθεί “προοδευτικές πολιτικές για ένα δικαιότερο κόσμο” (sic). Ο Ζιν Ελ Αμπιντίν Μπεν Αλί, έκπτωτος τύραννος της Τυνησίας, διαγράφηκε από την (εθνικο)Σοσιαλιστική Διεθνή μόνον όταν ξεσηκώθηκε εναντίον του ο λαός και τον έστειλε από εκεί που ήρθε. Τόσα χρόνια, η (εθνικο)Σοσιαλιστική Διεθνής δεν ήξερε. Δεν άκουγε. Κάνατε όλοι σας – και εσείς προσωπικά κύριε Παπανδρέου – τα στραβά μάτια. Ξέρατε όμως τι κουμάσι ήταν ο Μπεν Αλί. Το καθεστώς του Μπεν Αλί ήταν ένα φίμωτρο για κάθε ευσυνείδητο δημοσιογράφο (143η θέση μεταξύ 173 κρατών σε ό,τι αφορά την ελευθερία του Τύπου – κι εσείς προς τα εκεί πάτε με περισσή μεθοδικότητα). Ο Μπεν Αλί ήταν ένας μισότρελος δικτάτορας που γι’αυτόν η ανθρώπινη ζωή δεν είχε καμία απολύτως αξία. Το ξέρατε όλοι εσείς οι “εντιμότατοι” κύριοι της (εθνικο)Σοσιαλιστικής Διεθνούς. Αλλά για λόγους που όλοι γνωρίζουμε, και πιο καλά απ’όλους εσείς που είστε πρόεδρος της (εθνικο)Σοσιαλιστικής Διεθνούς, κάνατε τα στραβά μάτια.

Όπως ακριβώς κάνατε – και συνεχίζετε να κάνετε – τα στραβά μάτια και για τον άλλο “εντιμότατο” κύριο, τον Χόσνι Μουμπάρακ. Βλέπετε τον τρόπο με τον οποίο ενεργεί τώρα απέναντι στο τσουνάμι της λαϊκής οργής. Εσείς βέβαια δε φτάσατε ακόμα στο σημείο να δώσετε εντολή (όπως πολύ θα ήθελαν οι “σοβαροί σας συνομιλητές” και συγκυβερνώντες Γεώργιος Καρατζαφέρης και Άδωνης Γεωργιάδης) στα ΜΑΤ και στους μπάτσους να ανοίξουν πυρ και να εκτελέσουν διαδηλωτές – και μόνο το ότι ο ελληνικός λαός ξέρει ότι οι μπάτσοι σας είναι ένα τσούρμο ψυχάκηδες που δε διστάζουν στα καλά καθούμενα να δολοφονήσουν ένα 15χρονο παιδί είναι αρκετά ικανό φόβητρο προς το παρόν. Και δεν έχετε φτάσει ακόμα στο σημείο να κατεβάσετε τους διαδικτυακούς και τηλεπικοινωνιακούς διακόπτες. Άλλωστε, ξέρετε ότι η Vodafone θα σας βοηθήσει με “νόμιμες” συνακροάσεις σε βάρος χιλιάδων πολιτών. Κι αν τα βρείτε πολύ σκούρα, ε, δεν αμφιβάλλουμε ότι κι εσείς θα ακολουθήσετε τα χνάρια του Μουμπάρακ. Άλλωστε, φροντίσατε μέσω του Υπουργού Εξωτερικών να δώσετε το στίγμα σας: παριστάνετε τους φίλους της Δημοκρατίας, της νομιμότητας και της ειρήνης, αλλά τρέμετε στην ιδέα να πέσει και αυτός ο δικτάτορας.

Το ωραίο είναι ότι και αυτός ο παράφρονας τύραννος είναι μέλος του οργανισμού στον οποίο είστε πρόεδρος. Τόσα χρόνια κύριε Παπανδρέου, δε βλέπατε εσείς και οι υπόλοιποι στην (εθνικο)Σοσιαλιστική Διεθνή τι είναι ο Μουμπάρακ; Τώρα το ανακαλύψατε και πέσατε από τα σύννεφα; Ήταν άραγε τόσο μεγάλη έκπληξη για εσάς κύριε Παπανδρέου; Το γελοίον δε του πράγματος είναι ότι ακόμα αμφιταλαντεύεστε και διστάζετε να τον διαγράψετε από την (εθνικο)Σοσιαλιστική Διεθνή, παρ’όλο που βλέπετε τη φασιστική του νοοτροπία σε όλο της το μεγαλείο. Δε σας ψέγουμε όμως για το δισταγμό σας να διαγράψετε και αυτό το κάθαρμα. Σας ψέγουμε, εσάς προσωπικά και όλη σας την ομήγυρη, για το ότι ποτέ δε μιλήσατε και ποτέ δεν αποβάλατε αυτά τα δυο υποκείμενα.

Και δεν είναι μεμονωμένες περιπτώσεις αυτοί οι δυο δικτάτορες: έχουμε και τον υπερεθνικιστή Βενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος έχει κάθε βράδυ απανωτές ονειρώξεις με τη φαντασίωση ότι σφάζει όλους τους Παλαιστινίους και όλους τους επικριτές του ισραηλινού εθνικισμού· έναν φανατισμένο ρατσιστή πολεμοκάπηλο, πιστό στα “διδάγματα” του ψυχανώμαλου φασίστα Ραββίνου Μάρτιν Ντέιβιντ “Ραβ Μέιρ” Καχάνε (Rabbi Martin David “Rav Meir” Kahane). Δεν ξέρετε τι ήταν ο Καχάνε; Φανταστείτε να συνδυάζατε το νεοναζί τρομοκράτη Νικόλαο Μιχαλολιάκο (με τον οποίο χαριεντίζεται ο υποστηριζόμενος από εσάς νυν δήμαρχος Αθηναίων – να τον χαίρεστε) και τον παλαιάς κοπής παρακρατικό νεοναζί Κωνσταντίνο Α. Πλεύρη – αλλά σε εβραϊκή εκδοχή. Τέτοια μυαλά κουβαλάει ο Νετανιάχου κι εσείς συνεχίζετε να τον έχετε ως αξιότιμο μέλος και συνομιλητή στον οργανισμό του οποίου προεδρεύετε.

Είναι λοιπόν να απορείτε, κ. Παπανδρέου, που παραλλάξαμε έτσι το όνομα του πολιτικού φορέα στον οποίο ανήκει το κόμμα σας; Όταν ανέχεστε και υποστηρίζετε φασίστες και στυγνούς δικτάτορες, όταν κάνετε τα στραβά μάτια σε κατάφωρες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όταν ΕΣΕΙΣ ο ίδιος – ναι κ. Παπανδρέου, για τη δική σας κυβέρνηση μιλάμε τώρα – παραβιάζετε κάθε έννοια ανθρώπινου δικαιώματος με τη βίαιη καταστολή κάθε αντίθετης φωνής, με τη χυδαία κατασυκοφάντηση κάθε αντίθετης άποψης, με την προπαγάνδιση του φασισμού, της ξενοφοβίας και του σκληρού ρατσισμού του Λά.Ο.Σ., με την άτυπη συνύπαρξή σας στην κυβέρνηση με τον κρυφοναζιστικό εσμό του προαναφερθέντος κόμματος, είναι να απορείτε που λέμε ότι ο πολιτικός φορέας στον οποίο ανήκει το κόμμα σας είναι εθνικοσοσιαλιστικός;

Σας ξεκαθαρίζουμε μια για πάντα και σας προειδοποιούμε ότι δεν πρόκειται να ανεχτούμε άλλες βιαιοπραγίες εκ μέρους μπάτσων ή παρακρατικών (και ειδικά μελών της “Χρυσής Αυγής”) εις βάρος οποιουδήποτε. Δεν πρόκειται να ανεχτούμε άλλη ρατσιστική ρητορική στα κανάλια και στις εφημερίδες. Μαζέψτε τους ΜΑΤατζήδες. Μαζέψτε τους μπάτσους. Μαζέψτε τους υπουργούς και τους βουλευτές σας. Μαζέψτε τους συγκυβερνώντες σας – δηλαδή τους κρυφοναζί (ενίοτε και φανεροναζί) του Λά.Ο.Σ. Μαζέψτε τους κρατικοδίαιτους-χαραμοφάηδες πολυθεσίτες “δημοσιογράφους” που έχετε για φερέφωνα. Αρκετά προκλητική είναι η ατιμωρησία που ο νυν Υπουργός Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος θέσπισε για τη συντεχνία σας, τη συντεχνία των πολιτικών. Μην προκαλείτε άλλο, γιατί η Αίγυπτος είναι κοντά. Πιο κοντά απ’ό,τι νομίζετε. Κι αν εσείς ο “σοσιαλιστής” προτιμήσατε να μην πάρετε θέση ανάμεσα στο λαό της Αιγύπτου και στο δικτάτορα που έχετε για μέλος στην (εθνικο)Σοσιαλιστική Διεθνή, εμείς οι Anonymous έχουμε ήδη κάνει τις επιλογές μας κι έχουμε πάρει τις αποφάσεις μας. Εμείς είμαστε με τους πολίτες. Εσείς αποδείξατε ότι το λαό τον θεωρείτε εχθρό. Και μεταξύ εχθρών μπορεί να υπάρξει μονάχα πόλεμος.

Να προσέχετε μόνο τι ζητάτε, γιατί μπορεί αυτό ακριβώς να σας προσφερθεί. Κι αν εσείς κύριε Παπανδρέου έχετε στη διάθεσή σας “άνδρες” με χημικά όπλα των οποίων η χρήση κατά στρατιωτικού προσωπικού ή αμάχων αποτελεί έγκλημα πολέμου και με πυροβόλα όπλα και σφαίρες (μιλάμε για τους ΜΑΤατζήδες με τα δακρυγόνα τους και τους πιστολάδες μπάτσους σας), εμείς έχουμε κάτι ακόμα πιο επικίνδυνο: την ικανότητα να ενημερώσουμε όλη την υφήλιο για το ποιόν σας. Θα μάθει όλος ο κόσμος πόσο ίδιος είστε με τον Μουμπάρακ και τον Μπεν Αλί και τον Νετανιάχου. Θα μάθει όλη η υφήλιος για όλα τα σκάνδαλα που συγκαλύψατε και για το πώς μεθοδεύσατε το ξεπούλημα του λαού σας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Θα μάθει όλη η υφήλιος για όλα τα σκάνδαλα των κυβερνήσεων στις οποίες συμμετείχατε και για όλες τις παρανομίες στις οποίες συναινέσατε με την ψήφο σας στη βουλή. Αφού επιλέξατε λοιπόν κ. Παπανδρέου το μονοπάτι του πολέμου ενάντια στο λαό σας, θα σας πολεμήσουμε και εμείς. Όπως πολεμήσαμε και τον Μπεν Αλί. Όπως πολεμάμε το φίλο σας το Μουμπάρακ. Την ίδια αντιμετώπιση θα έχετε κι εσείς από εμάς. Και την ίδια τύχη με αυτούς τους τυράννους θα έχετε κι εσείς και όλοι οι αυλικοί σας.

Σημαντική ενημέρωση: Πληροφορηθήκαμε ότι χθες, 2 Φεβρουαρίου 2011, αποφασίσατε τελικά να διώξετε από την (εθνικο)Σοσιαλιστική Διεθνή τον “κύριο” Μουμπάρακ και το φασιστικό του κόμμα. Λυπούμαστε πάρα πολύ, αλλά δεν πρόκειται να αναιρέσουμε ούτε λέξη από όσα έχουμε γράψει για εσάς και τον οργανισμό σας, γιατί γνωρίζατε τι άτομο είναι, γνωρίζατε εδώ και χρόνια πώς μεταχειρίζεται το λαό του. Χρειάστηκε να ξεσηκωθεί ο Αιγυπτιακός λαός για να αναθεωρήσετε τη στάση σας που υποδεχόσασταν τον τύραννο με ανοιχτές αγκάλες. Με άλλα λόγια, δράσατε πολύ αργά και η δράση σας είναι ανεπαρκής.

Είμαστε Λεγεών.

Δεν συγχωρούμε.

Δεν ξεχνάμε.

Σχολιάζω μετά μεγάλης προσοχής:  

Αρχίζω με ερώτηση: Είναι κάτι απ' αυτά που αναφέρονται στην επιστολή που δεν τα ξέραμε και δεν τα ξέρουμε, εμείς οι στοιχειωδώς ενημερωμένοι και στοιχειωδώς υποψιασμένοι; Ή μήπως χρειαζόταν αυτός ο ενάμισης χρόνος διακυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ υπό την προεδρία του ΓΑΠ για να καταλάβουμε τι έγινε όχι μόνο σ' αυτόν τον ενάμιση χρόνο, αλλά και στα 30 τελευταία χρόνια που ουσιαστικά ανελλιπώς (ναι, ναι ανελλιπώς, γιατί και επί ΝΔ οι "σοσιαλιστές" κυβερνούσαν - πιο εκΠΑΣΟΚισμένο πολιτικό προσωπικό απ' αυτό της ΝΔ επί Καραμανλή υπήρξε;) κυβέρνησαν οι "σοσιαλιστές" την Ελλάδα; Η απάντηση είναι προφανώς καταφατική: βεβαίως και τα ξέραμε, και αν δεν τα ξέραμε με γνώση στοιχειοθετημένη και αποδεδειγμένη (λες και μας χρειάζονταν οι αποδείξεις, εμείς θα τους δικάζαμε;), βοούσε η πραγματικότητα με τα έργα τους αλλά κυρίως με την νοοτροπία τους. Αυτή που σαν επιδημία απλώθηκε και πέρασε ως το κόκαλο του οργανισμού μας (η αρρώστια έφτασε στο κόκαλο, όχι το "μαχαίρι" των πρασινογάλαζων), αυτός ο λόγος και αυτή η πόζα, αυτός ο δηθενισμός και αυτό το νεφέλωμα του προοδευτικού, αυτή η αυθαιρεσία και ο τσογλανισμός που ντύθηκε εθνικοπατριωτισμό και σοσιαλιστική (ή φλου αρτιστίκ αριστερή) φρασεολογία, "εκσυγχρονιστικό" ρεαλισμό και κοσμοπολίτικο οραματισμό για να καλύψει την αρπαγή του δημόσιου χρήματος (δηλ. του δικού μας χρήματος) και το ραγιαδισμό, όχι μόνο απέναντι στις Μεγάλες Δυνάμεις και τους δορυφόρους τους (βλ. Τουρκία και τώρα κ α ι Ισραήλ), αλλά τώρα και απέναντι στους οικονομικούς επικυρίαρχους του κόσμου, που τους λένε  - και τους λέμε - "αγορές", "διεθνείς οίκους" κλπ. 

   "Τα ξέρεις όλα αυτά..." που λέει κι ένα παλιό τραγούδι του Πορτοκάλογλου. Κι εδώ είναι που συναντιόμαστε με τον Πάγκαλο. Δεν είναι ότι τα φάγαμε μαζί, όχι - είναι που πολλές στιγμές τυφλωθήκαμε και μας πέρασε απ' το μυαλό ότι μπορούσαμε να γίνουμε σαν κι α υ τ ο ύ ς, είναι που τυφλωθήκαμε και φωνάξαμε μαζί τ ο υ ς "Η Ελλάδα στους Έλληνες" και "ΠΑΣΟΚ, Λαός στην εξουσία" και "Επανίδρυση του κράτους" και "Ισότητα σε όλους", λες και εμάς εννοούσαν οι ντουντούκες τ ο υ ς, που τυφλωθήκαμε και γιορτάσαμε στις γιορτές και τις φιέστες τ ο υ ς - και λίγοι από εμάς σκοτώσαμε και διώξαμε συνανθρώπους μας που μας χάλαγαν την "ωραία ατμόσφαιρα" επειδή ήταν ξένοι και θέλαμε τη χαρά  τ ο υ ς μόνο δική μας, "για πάρτη μας", όπως μας έμαθαν να λέμε. Μόνο έτσι είμαστε συνένοχοι με τον Πάγκαλο, όσοι τέλος πάντων, και ήμασταν οι περισσότεροι, που συμμεριστήκαμε τα σχέδια και τα όνειρά τ ο υ ς .  

   Τώρα όμως ξέρουμε, δεν χρειάζονται οι Anonymous απ' έξω να πούνε τι σημαίνουν όλ' αυτά που ζήσαμε και ζούμε. Τώρα πρέπει να μιλήσουμε  ε μ ε ί ς . Το μπορούμε;

Επιτέλους, μια κ α λ ή είδηση!

Εκτός οι τέσσερις εκ των επτά του ΔΣ

Παραιτήσεις στην ΕΡΤ λόγω... Eurovision

24/01/2011 

http://img.protothema.gr/22A4DBB9F6501875F1D77A428BEFA321.jpg

Αναταραχή επικρατεί τη Δευτέρα στην ΕΡΤ, καθώς τέσσερα από τα επτά μέλη του ΔΣ της κρατικής τηλεόρασης υπέβαλαν την παραίτησή τους, λόγω της... Eurovision.

Οι Λυδία Κονιόρδου, Γιώργος Ζάνος, Λένα Διβάνη και Λουκάς Πανουργιάς (εκπρόσωπος εργαζομένων), παραιτήθηκαν αφού -όπως έγινε γνωστό- δεν ήθελαν να είναι στην κριτική επιτροπή για τη Eurovision.

Οι τέσσερις που παραιτήθηκαν είχαν διοριστεί από τον Λάμπη Ταγματάρχη.

Τους παραπάνω θα αντικαταστήσουν οι κ. Πισκερά (διευθύντρια δημοσιών σχέσεων της ΕΡΤ), κ. Γιαννουλάτου(διευθύντρια Διεθνών Σχέσεων της ΕΡΤ),  και κ. Χοιδά (Γενική διευθύντρια τηλεόρασης της ΕΡΤ). 


Δες εδώ...
http://www.protothema.gr/life-style/Gossip/article/?aid=101919

Σχολιάζω ταπεινά: 


Πολλοί θα αναρωτηθούν, "μα γιατί, αφού τη θέλει ο κόσμος τη Eurovision. Δεν βλέπετε τις ακροαματικότητες;". Σχολίασα αρνητικά την προοπτική του να "βοηθήσει" η κ. Λυδία Κονιόρδου στις διαδικασίες της συμμετοχής της χώρας μας στο φετινό διαγωνισμό με την ανάρτηση της 16/1/2011 ("Η Έλενα Ακρίτα, η Λυδία Κονιόρδου και η Eurovision ή Κοίτα αντιφάσεις που έχει η ζωή...") και χαίρομαι που και η κ. Κονιόρδου και η κ. Διβάνη, αλλά και οι κύριοι Ζάνος και Πανουργιάς, έστω και μετά τον αρνητικό σχολιασμό αυτής της προοπτικής, διέσωσαν το πνευματικό τους κύρος και την πνευματική τους αξιοπρέπεια. Όσο για τους "προσγειωμένους" στην ελληνική πραγματικότητα - όχι προσγειωμένους, στενότατα συνδεδεμένους με τη χαζοχαρούμενη εκδοχή της, και καλοπληρωμένους απ' αυτή τους τη σχέση τους βρίσκω (βλ. κ.Λ.Ταγματάρχη, κ.Δ.Μπόκοτα κι όσους άλλους νεοσύλλεκτους αστερίσκους της χαζοχαρούμενης τηλεόρασης) - τους αφιερώνω τη λιτότατη αλλά και περιεκτικότατη δήλωση του δημοσιογράφου κ. Δημήτρη Γκιώνη...


                         "Αυτά θέλουν να θέλει ο κόσμος..."

Άνθρωποι κι αγάλματα : "Όποιο άγαλμα κι αν είδα το λυπήθηκα"! Καλό ο ο...!

[AΝΑΛΩΣΙΜΑ] Οποιο άγαλµα κι αν είδα, το λυπήθηκα

Της Αννας Δαµιανίδη

 

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: στα "ΝΕΑ" 20 Ιανουαρίου 2011

Στη Λισαβώνα ο Πεσόα κάθεται για πάντα σε καφενείο. Γλυπτό µπρούντζινο, σε φυσικό µέγεθος, περιλαµβάνει τραπεζάκι και καρέκλα άδεια δίπλα του, όπου µπορείς να καθήσεις να συνοµιλήσεις µαζί του, να φωτογραφηθείς αν θέλεις. Ο διασηµότερος πορτογάλος ποιητής δεν φοβάται να συµφύρεται µε τον κόσµο στην αθανασία του. Εµείς εδώ όµως δεν κάναµε σε κανέναν τέτοιο άγαλµα. Οι ποιητές µας είναι λευκοί, µαρµάρινοι, καταθλιπτικοί, ακίνητοι. Οι πολιτικοί διαφέρουν, είναι ολόσωµοι. Λευκοί, µαρµάρινοι, καταθλιπτικοί, ακίνητοι. 

Οι βασιλείς είναι έφιπποι, καθώς και οι στρατηγοί. Ισως όχι όλοι λευκοί και µαρµάρινοι, σίγουρα πάντως καταθλιπτικοί. 

Α, δεν έπρεπε, λέει ένας φίλος, να βάλουν δίπλα στον Μεγαλέξαντρο τον Καραµανλή. Ναι,θα µπορούσε να ζηλέψει την κίνηση του έφιππου νεαρού ο νεώτερος πολιτικός, που πρόλαβε να ωριµάσει. Επίσης το κάπως κυκλικό σύνολο αλόγου και καβαλάρη. 

Πώς θα ήταν ωραίος ένας Κωνσταντίνος Καραµανλής στην Αριστοτέλους; 

Αφοµοιώσιµος, συµπαθής, να µη σου παγώνει το αίµα; 

Αν ήταν µπρούντζινος, περπατούσε και ανέµιζε το παλτό του; Αν έστριβε κάπως το κεφάλι (προς το παρελθόν); 

Φυσικό µέγεθος σε οικεία πόζα µπαλκονιού; Ή όρθιος να µιλάει µε τους φίλους του Μάνο Χατζιδάκι και ∆ηµήτρη Χορν, που κάπου θα τους κάνουν κι αυτούς προτοµές, κρύες, άψυχες, µοναχικές κι αξιολύπητες; (Ο φίλος εννοούσε ότι θεωρεί σπουδαιότερο τον Αλέξανδρο, αλλά αυτό µου φαίνεται απλή ανωριµότης).   

Τι κόλληµα έχουµε µε αυτή τη γλυπτική, τι αξεπέραστο συντηρητισµό στις απεικονίσεις, είναι θέµα για εθνική ψυχανάλυση. Εγώ τώρα χρειάζοµαι ατοµική. Τη νύχτα των αποκαλυπτηρίων του άσχηµου αγάλµατος, είδα στον ύπνο µου τον γέρο Καραµανλή να βογκάει στηριγµένος στον ώµο µου, παρακαλώντας να τον πάω στην ακρογιαλιά. Ατάκα της Μελίνας, δηλαδή, η οποία έχει επίσης καταλήξει προτοµή για κλάµατα στου Μακρυγιάννη.

Πού είναι το παιδί που δεν γεννήθηκε; Πέρασαν κιόλας 7 μήνες...Ενώ πέρασαν και 2 χρόνια από τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου...

Η ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΣΟΣ... (Επαναλαμβάνω την ανάρτηση της 22/5/2010, το απόσπασμα, δηλαδή, της συνέντευξης του Δ. Πουλικάκου στο FAQ, ίσως η πιο εξαιρετική κουβέντα που διάβασα το 2010 από έναν outsider καλλιτέχνη, που δεν θέλει να μονοπωλεί ούτε το θυμό, ούτε το μίσος των περιθωριοποιημένων*)

...- Ποια είναι η σχέση σας με το χρήμα;

- Θα πω αυτό το κλασικό, ό,τι βρέξει ας κατεβάσει, όσα έρθουν κι όσα πάνε. Δηλαδή, αρνούμαι να καθορίζει τη ζωή μου κάτι το οποίο το θεωρώ ως μία από τις πιο ποταπές εφευρέσεις του ανθρώπου.

- Αυτό είναι μια ροκ αντίληψη;

- Δεν με ενδιαφέρει αν είναι ροκ αντίληψη. Και εν πάση περιπτώσει αυτό το "ροκ" έχει καταλήξει σαν τον μαϊντανό, να πούμε. Όποιον να ρωτήσεις θα σου πει εγώ είμαι ροκ...Τώρα βλέπεις ένα παιδί με μακριά μαλλιά και λες μπράβο. Σου φαίνεται ότι έχει κάτι επαναστατικό. Και μετά το ακούς να τραγουδάει μια παπάρα στο "Ελλάδα έχεις ταλέντο"

- Υπάρχει ανάγκη για επαναστατικότητα σήμερα;

-(Γέλια) Πολλή. Αλλά μας τρώει το μίσος. Η επανάσταση είναι αγάπη, δεν είναι μίσος. Αυτό δεν το βλέπουμε γύρω μας, μάλλον το αντίθετο συμβαίνει. Αυτό που μισείς, αυτό που θες να καταστρέψεις, γίνεσαι το ίδιο. Δεν μαθαίνουμε τίποτα από την ιστορία. Βλέπουμε τι συμβαίνει με τις επαναστάσεις. Οι πρωτοστάτες είναι οι πρώτοι που εκτελούνται μέχρι που σβήνονται κι από ομαδικές φωτογραφίες! Αρρώστια!...

...- Χρειαζόμαστε στα πράγματα ανθρώπους που βάζουν φιτιλιές;

 - Θέλει μεγάλη προσοχή γιατί υπάρχουν κι εκείνοι που σκοτώνουν. Είδες τι έγινε. Κατά λάθος, επίτηδες, δεν ξέρω έγινε κι αυτό. Επί τη ευκαιρία, μια σημείωση. 

Κ α ν ο ν ι κ ά , ό τ α ν  π α ς  ν α  κ ά ν ε ι ς  κ ά τ ι  κ α ι  δ υ σ τ υ χ ώ ς  γ ί ν ε τ α ι 

κ ά τ ι  ά λ λ ο ,  π α ρ α δ ί ν ε σ α ι . Κ α ι  λ ε ς  ε γ ώ  τ ο  έ κ α ν α ,  δ ε ν  ή θ ε λ α  

ν α  π ά ρ ε ι  τ έ τ ο ι α  τ ρ ο π ή  τ ο  π ρ ά γ μ α ,  α λ λ ά  ε γ ώ  ή μ ο υ ν  π ι ά σ τ ε 

μ ε .*...

...- Πες ότι αυτή τη στιγμή διαβάζουν τη FAQ 500 δεκαοχτάχρονα. Τι θα τους έλεγες;

- Θα τους έλεγα σαν βασικό δόγμα ότι η επανάσταση είναι αγάπη και όχι μίσος. Ειδεμή, γινόμαστε σαν αυτούς θέλουμε να αντικαταστήσουμε και όσον αφορά την τωρινή κατάσταση. Θα τους έλεγα "Τι τους κοιτάτε, ρε;" Να τους κράξουνε τόσο ώστε να τους αναγκάσουν να παραιτηθούν...

*: η υπογράμμιση είναι δική μου, αλλά ταυτόχρονα μου φέρνει στο νου τα παρακάτω λόγια:

"...Μπήκε στην Πλατεία των Σανάδικων. Του ήταν δυσάρεστο ν' ανοίγει πέρασμα μέσα από το πλήθος, αλλά πήγαινε ακριβώς εκεί όπου έβλεπε περισσότερο μαζεμένο κόσμο. Θα έδινε τα πάντα για να μείνει μόνος, αλλά αισθανόταν κι ο ίδιος πως πια ούτε λεπτό δεν θα έμενε μόνος. Μέσα στο πλήθος, ένας μεθυσμένος έκανε τα κόλπα του: ήθελε να χορέψει, αλλά κατρακυλούσε διαρκώς με το πλευρό. Πολλοί μαζεύτηκαν γύρω του. Ο Ρασκόλνικωφ άνοιξε πέρασμα, έμεινε πολλά λεπτά κοιτάζοντας τον μεθυσμένο, και ξαφνικά ξέσπασε σ' ένα σύντομο και τρανταχτό γέλιο. Ύστερα από μια στιγμή, είχε  ξεχάσει κιόλας τον μεθυσμένο/ μάλιστα, δεν τον έβλεπε πια, παρ' όλο που τον κοιτούσε. Τέλος απομακρύνθηκε, χωρίς μάλιστα να έχει συνείδηση για το μέρος που βρισκόταν. Όμως, όταν έφτασε στη μέση της πλατείας, έκανε άθελά του μια κίνηση, τον κυρίεψε μια αίσθηση, μονομιάς τον πλημμύρισε ολάκερο, στην ψυχή και στο σώμα.

   Είχε μεμιάς θυμηθεί τα λόγια της Σόνιας: "Πήγαινε σ' ένα σταυροδρόμι, σκύψε μπροστά στον κόσμο, φίλησε τη γη, γιατί και σ' αυτήν αμάρτησες και πες δυνατά σ' όλο τον κόσμο: "Είμαι φονιάς!" Τρεμούλιασε σύγκορμος καθώς το θυμήθηκε αυτό. Και ήταν τόσο τσακισμένος από την απελπισία των τελευταίων ημερών, προπάντων των τελευταίων ωρών, ώστε αρπάχτηκε από τη δυνατότητα αυτής της καινούργιας αίσθησης, που την πόθησε ολοκληρωμένη κι απόλυτη. Είχε ανεβεί μέσα του και τον είχε κατακλύσει ξαφνικά, σαν με έφοδο. Ήταν σαν μια σπίθα που σιγόκαιγε καταχωνιασμένη μέσα στην ψυχή του και που ξαφνικά τον είχε πυρπολήσει σαν πυρκαγιά, ολόκληρον. Όλα μέσα του έλιωσαν, και τα δάκρυά του ξεχείλισαν. Έπεσε καταγής...

   Γονάτισε στη μέση της πλατείας, έσκυψε ως τη γη και φίλησε αυτή τη βρώμικη γη με απόλαυση και ευτυχία. Ανασηκώθηκε και έσκυψε δεύτερη φορά.

   "Μωρέ αυτός τάχει πιει για τα καλά", έκανε πλάι του ένας νεαρός.

   Άκουσε ένα γέλιο.

   "Σίγουρα, πηγαίνει στα Ιεροσόλυμα, παιδιά, αποχαιρετά την πατρική του γη, τα παιδιά του. Χαιρετάει όλη την κοινότητα, φιλάει την πρώτη πόλη, την Αγία Πετρούπολη και το χώμα της", πρόσθεσε ένας άνθρωπος του λαού, που ήταν και λιγάκι πιωμένος.

   "Και είναι ακόμα νέο, το παλληκάρι!" μπήκε στη μέση ένας τρίτος.

   "Είναι ευγενής!" παρατήρησε κάποιος με σοβαρότητα.

   "Στον καιρό μας, δεν ξεχωρίζεις πια ποιος είναι ευγενής και ποιος όχι".

   Όλες αυτές οι κουβέντες και τα σχόλια συγκράτησαν τον Ρασκόλνικωφ, και η λέξη: "Σκότωσα", που ήταν ίσως έτοιμη να πετάξει από τα χείλια του, ξεψύχησε βαθιά μέσα του. Ωστόσο, υπέμεινε ήρεμα όλες αυτές τις φωνές και, χωρίς να κοιτάξει γύρω του, τράβηξε ολόισια, από το δρομάκι, προς τα εκεί που ήταν το τμήμα..."

(από το "Έγκλημα και Τιμωρία" του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, μέρος ΣΤ', κεφάλαιο 8, μτφ. Α.Μ., εκδόσεις Γαλαξία)

*: