"Μερικές σκέψεις για το "Naza" - και με αφορμή το "Naza" - σε σκηνοθεσία των Ισραηλινών Γιουβάλ Άμπραχαμ και Ρέιτσελ Ζορ." Από τον φίλο στο fb Βασίλη Μάλτα (facebook, 17.10. 2026)

 ...............................................................

Μερικές σκέψεις για το "Naza" - και με αφορμή το "Naza" - σε σκηνοθεσία των Ισραηλινών Γιουβάλ Άμπραχαμ και Ρέιτσελ Ζορ.

Από τον φίλο στο fb Βασίλη Μάλτα (facebook, 17.10. 2026)

"Naza": ακρωνύμιο δύο Ισραηλινών λέξεων για τον εκτιμώμενο αριθμό θανάτων αμάχων του αντιπάλου, που χρησιμοποιείται από τον Ισραηλινό στρατό και μυστικές υπηρεσίες κατά τον σχεδιασμό των επιχειρήσεων τους. Χαρακτηρίζοντας «ανθρώπινα ζώα» τους Παλαιστίνιους (όπως ο Ισραηλινός υπουργός άμυνας μετά την αιματηρή επίθεση της Παλαιστινιακής αντιστασιακής οργάνωσης Χαμάς στις 7/10/2023- όπου, όμως, πληθαίνουν και ισχυροποιούνται οι ενδείξεις ότι ανάμεσα στους Ισραηλινούς νεκρούς της 7/10/2023, συγκαταλέγονταν άμαχοι που σκοτώθηκαν όχι μόνο από την Χαμάς αλλά κι από τις Ισραηλινές δυνάμεις με άνωθεν εντολή) και διαστρέφοντας την έννοια των "παράπλευρων απωλειών" σε "Naza", οι Παλαιστίνιοι αποανθρωποποιούνται και οι ζωές τους εκπίπτουν σε αριθμητικά δεδομένα. Μετά από δεκαετίες Ισραηλινών δολοφονιών, εκτοπισμών και παράνομων εποικισμών στα Παλαιστινιακά εδάφη, εδώ και τρία χρόνια το Ισραήλ έχει εντείνει ως τον έσχατο βαθμό την καταπάτηση του διεθνούς δικαίου περί δικαιωμάτων των αμάχων και της έννοιας της αναλογικότητας στους πολέμους δεδομένων των ασύμμετρων, υπερπολλαπλασίων αντιποίνων του. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του υπουργείου Υγείας της Γάζας, οι σκοτωμένοι Παλαιστίνιοι από τον Οκτώβρη του 2023 έως σήμερα, ξεπερνούν τους 74.000 (όπου χιλιάδες παραμένουν θαμμένοι κάτω από ερείπια)- ενώ βάσει περσινών στοιχείων του Ισραηλινού στρατού, οι νεκροί μαχητές της Χαμάς είναι 9.000: περισσότερο από το 80% των νεκρών Παλαιστινίων στην Γάζα αφορά αμάχους...

Η έρευνα της ταινίας βασίζεται στις ανώνυμες μαρτυρίες 24 στελεχών των Ισραηλινών μυστικών υπηρεσιών, σε ταράτσες ουρανοξυστών στο Τελ Αβίβ και νυχτερινές ώρες (και η απεικόνιση της αστικής κανονικότητας του Τελ Αβίβ δημιουργεί ανατριχιαστική αντίστιξη με την απουσία απεικόνισης της Γάζας που εικονοποιούμε μέσω της αφήγησης των Ισραηλινών πρακτόρων), με τα προφίλ και τις φωνές τους ψηφιακά αλλαγμένα για λόγους ασφαλείας τους. Μαθαίνουμε ότι ο εντοπισμός και η στοχοποίηση με drones υπόπτων ως μαχητών της Χαμάς βασίζονται σε συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, παρακολούθηση λογαριασμών social media και υποκλοπές τηλεφωνικών επικοινωνιών τους - εύλογα συμπεραίνουμε ότι οι Ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες γνώριζαν τα σχέδια της Χαμάς για τις 7/10/2023, κάτι που, βάσει πρόσφατων αποκαλύψεων, επιβεβαιώνεται ότι ήταν σε γνώση του Νετανάχιου. Μαθαίνουμε ότι οι Ισραηλινοί βομβαρδισμοί στα σπίτια των στόχων εκτελούνται βράδια - όταν οι ύποπτοι βρίσκονται με τις οικογένειές τους, όταν οι περισσότεροι γείτονες έχουν επιστρέψει σπίτια τους... Μαθαίνουμε ότι «naza από 5 έως 20» θεωρείται αναμενόμενο σε κάθε επιχείρηση ενώ μαθαίνουμε ότι σε μια περίπτωση, εγκρίθηκε βομβαρδισμός με «500 naza», θανατώνοντας ολόκληρη γειτονιά για την εξάλειψη ενός μόνο υπόπτου.

Εργαζόμενοι που υπηρετούν έναν κτηνώδη μηχανισμό ως γρανάζια, που δηλώνουν ότι θέλουν να είναι «καλοί στη δουλειά τους» και «αν δεν το έκανα εγώ, θα το έκανε κάποιος άλλος». Πληροφορικάριοι της Ισραηλινής μεσαίας τάξης που αισθάνονται σαν να παίζουν «βιντεοπαιχνίδι», που αφηγούνται με ψυχρή ουδετερότητα, σύμπτωμα άρνησης κάθε αυτοεπίγνωσης. Απονεύρωση ηθικών αναστολών, κανονικοποίηση του αδιανόητου, απρόσωπη διεκπεραίωση επαγγελματικών καθηκόντων: είναι η «κοινοτοπία του κακού», όπως την περίγραψε η Χάνα Άρεντ βασισμένη στη γραφειοκρατική εμμονή του ναζιστή Άντολφ Άιχμαν στην εκτέλεση εντολών, ισχυριζόμενος ότι νομικά ήταν αθώος επειδή ως αποδέκτης εντολών κινδύνευε με θάνατο αν δεν υπάκουε. Γιατί, ο Άιχμαν δεν χρειαζόταν να μισεί τους εβραίους- και οι Ισραηλινοί πράκτορες δηλώνουν σήμερα ότι «κανένας δεν μισούσε τους Άραβες στη μονάδα μου». Η «κοινοτοπία του κακού» έχει πολιτικο-κοινωνικο-οικονομικές ρίζες υπερβαίνοντας εθνικά σύνορα και ατομικές ψυχοπαθολογίες- και δυνητικά συμπεριλαμβάνει την πλειοψηφία όσων υποστηρίζουν ότι το Ισραήλ σκοτώνει μαζικά ευρισκόμενο σε άμυνα, όσων υιοθετούν αφηγήματα που αποκλείουν τη βασική, φυσική ανθρώπινη δυνατότητα «να σκεφτούν από τη σκοπιά κάποιου άλλου», όπως έγραψε η Άρεντ.

Δεν μπορούμε να μην εντοπίσουμε σοβαρές αναλογίες ανάμεσα στην Ισραηλινή κοινωνία (που, όπως διαβάζουμε, στηρίζει τον Νετάναχιου σε πολύ μεγάλο ποσοστό)- και την Γερμανική που είχε εσωτερικεύσει τη ναζιστική προπαγάνδα περί υπανθρώπων, όπου διανοητικά φυσιολογικοί άνθρωποι επικροτούσαν τις μαζικές θανατώσεις ανθρώπων στερημένων από το φυσικό δικαίωμα της ανθρώπινης ισότητας.

Λιτά σκηνοθετημένο, το "Naza" είναι ένα αναγκαίο ντοκιμαντέρ ερευνητικής δημοσιογραφίας και καταγγελίας. Βγαίνουμε από την αίθουσα νιώθοντας αποπνικτικά, υπόκωφη φρικίαση, οργή, μαζί με θαυμασμό για το ακατάβλητο θάρρος των δύο σκηνοθετών. Βγαίνουμε ελπίζοντας ότι η ταινία θα συμβάλει στη συνειδητοποίηση ότι στη μαρτυρική Γάζα, μαζί με τους Παλαιστίνιους δολοφονείται κι ο ανθρώπινος πολιτισμός.