...............................................................
Χρύσα Προκοπάκη (γ. Κομοτηνή)
Συχνά και ακόμα, μεσημέρι πλάι στη θάλασσα,
ανοίγεις ξαφνικά τα μάτια, κι ένα κόκκινο βαθύ
σα ρίγες που πυκνώνουν, γίνονται τσαμπί
σε κρόταφο και τόνε βλέπεις – κολυμπάει και βάφει, κι έρχεται
λευκός κι αλλάζει, κι είναι ο Μαγιακόβσκη, λέει, στην Πρέβεζα.
Χρύσα Προκοπάκη [από τη συλλογή «Ο χλωρός παράδεισος», Κέδρος, 1982]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου