Σάββατο 25 Μαρτίου 2017

7+ πράγματα που δεν ξέρατε για το σεξ (στην εποχή των social media) (www.lifo.gr, 22.3.2017)

..........................................................


7+ πράγματα που δεν ξέρατε για το σεξ (στην εποχή των social media)

Η σεξολόγος Σμαρούλα Κυριαζίδη απαντά σε μερικές ουσιαστικές ερωτήσεις για τον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνεται η σεξουαλική μας ζωή σήμερα

22.3.2017  Πηγή: www.lifo.gr


 








«Το σεξ δεν είναι η απάντηση. Το σεξ είναι η ερώτηση. "Ναι" είναι η απάντηση», είχε πει πριν από μερικά χρόνια ένας κωμικός ηθοποιός. Μπορεί το σεξ να επηρεάζει το ανοσοποιητικό μας σύστημα και η αποχή από αυτό να αυξάνει το προσδόκιμο ζωής, όπως έδειξε πρόσφατη έρευνα του Πανεπιστημίου Σέφιλντ; Ζουν οι καλόγριες περισσότερα χρόνια από τις μητέρες; Και τι άλλαξε στη σεξουαλική δραστηριότητα η ψηφιακή εποχή; Τις απαντήσεις δίνει η σεξολόγος Σμαρούλα Κυριαζίδη.

από τον Γιάννη Πανταζόπουλο





 — Διαβάσαμε σε βρετανικές έρευνες ότι το σεξ αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα και η αποχή από αυτό αυξάνει το προσδόκιμο ζωής. Συγκεκριμένα, ανέφεραν ότι «οι καλόγριες ζουν περισσότερο από τις μητέρες». Μπορεί να έχει κάποια δόση αλήθειας το συγκεκριμένο εύρημα;

Διαβάζοντας την έρευνα και μέσω της δικής μου ερευνητικής εμπειρίας, έχω να παρατηρήσω τα εξής: η έρευνα συγκρίνει δύο πολύ συγκεκριμένους γυναικείους ρόλους, αυτόν της καλόγριας με εκείνον της μητέρας, δηλαδή γυναικών που έχουν αφοσιωθεί στα Θεία και γυναικών που έχουν αφιερωθεί στη μητρότητα. Όποιος έχει υπάρξει γονιός, αντιλαμβάνεται τις τεράστιες ευθύνες που συνδέονται με τη δημιουργία και τη διατήρηση οικογένειας. Ο ρόλος της μάνας απαιτεί δέσμευση για μια ολόκληρη ζωή, με κόστος τόσο ψυχικό όσο και σωματικό. Προσωπικά, θεωρώ ότι είναι κάπως επιπόλαιο να στοχοποιείται το σεξ ως υπεύθυνο για τη μείωση της μακροζωίας και όχι τα υψηλά επίπεδα άγχους που συνδέονται με τη μητρότητα εφ' όρου ζωής. Η αφοσίωση στα Θεία δεν εμπεριέχει επισκληρίδιο αναισθησία και καισαρικές τομές, ξενύχτια «επειδή βγάζουμε δοντάκια», παιδικούς σταθμούς και ανεμοβλογιές, φόρους, δόσεις φροντιστηρίων καθώς και την αμέριστη υπομονή που απαιτείται για την ομαλή ανάπτυξη ενός παιδιού – και αυτά είναι μια πολύ μικρή αναφορά. Μια μητέρα, όπως καταλαβαίνουμε, περνά πολλές ψυχικές και σωματικές κακουχίες και χρειάζεται σθένος ΟΥΚά για να αντεπεξέλθει στον ρόλο της. Το σεξ ευθύνεται τελικά; Η αλήθεια είναι πως το σεξ δίχως προφύλαξη, συναισθηματικό περιεχόμενο και μετρημένη συχνότητα μπορεί να γίνει επικίνδυνο, τόσο ψυχικά όσο και σωματικά. Τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα παραμονεύουν, κάνοντας τα οφέλη του σεξ να γυρίζουν μπούμερανγκ αν δεν τηρούνται οι απαραίτητες προφυλάξεις και κανόνες υγιεινής. Ωστόσο, στον αντίποδα του παραπάνω ευρήματος, ο μικρός Τομ Ρόμπινς μέσα μου χαμογελά σαρκαστικά και σαρδόνια, καθώς απαντά στα αποτελέσματα της έρευνας περίπου τριάντα χρόνια πριν με τα βιβλία του Άρωμα Ονείρου και Αγριεμένοι Ανάπηροι επιστρέφουν από θερμά κλίματα, τα οποία, μεταξύ μας, είναι σαν να κάνεις σεξ από την αρχή μέχρι το τέλος τους.

[Όλα φαίνεται να θυσιάζονται στον βωμό του Snapchat και η αλήθεια είναι ότι αυτά τα άτομα σπάνια κάνουν σεξ. Μιλάνε για το σεξ πολύ, λένε ότι τους ενδιαφέρει, γράφουν για το σεξ, αλλά τείνουν να καταναλώνουν τη σεξουαλική τους ένταση και ενέργεια στη διαδικασία εύρεσης της τέλειας γωνίας λήψης μιας ακόμα selfie.]

 — Με τι τρόπους μπορούμε να αυξήσουμε την αυτοπεποίθησή μας στο σεξ;

Άτομα και των δύο φύλων ταλαιπωρούνται από ανασφάλειες σχετικά με την εξωτερική τους εμφάνιση, την εμφάνιση των σεξουαλικών τους οργάνων, αλλά και το βάρος τους και αυτή η χαμηλή αυτοπεποίθηση φαίνεται να έρχεται στην επιφάνεια κατά την ερωτική επαφή. Η χαμηλή αυτοπεποίθηση και η ανασφαλής εικόνα για το σώμα κάνει το άτομο να αποφεύγει το σεξ, έστω κι αν έχει υψηλή ερωτική διάθεση. Δεν είναι λίγες, ωστόσο, οι φορές που άτομα με κανονικές, θα έλεγα και ιδανικές μερικές φορές, αναλογίες αποφεύγουν ή νιώθουν άβολα εξαιτίας κάποιων λαθεμένων πεποιθήσεων που προωθούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η πορνογραφία καθώς και τα πρότυπα της κοινωνίας. Αρχικά, λοιπόν, το άτομο χρειάζεται μια προσαρμογή στην πραγματικότητα, αποσαφηνίζοντας τι είναι ρεαλιστικό και τι όχι, τι είναι μύθος και τι πραγματικότητα αναφορικά με μεγέθη, αναλογίες, ακροβατικές στάσεις και extreme τάσεις του σεξ. Δευτερευόντως, χρειάζεται μια αναδόμηση βασικών εννοιών και σχημάτων, καθώς η κακή εικόνα σώματος, αλλά και τα δύσκολα συναισθήματα, όπως ο φόβος, η ντροπή και η αμαρτία, είναι συνήθως προϊόν της διαπαιδαγώγησης του εκάστοτε ατόμου και οι ρίζες τους πάνε αρκετά πίσω. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται να ανατρέξουμε στο σεξουαλικό και ψυχολογικό ιστορικό του ατόμου για να βοηθηθεί ουσιαστικά, με στόχο μια υγιή σεξουαλική ζωή μελλοντικά.

— Το σεξ στην ψηφιακή εποχή τι άλλαξε σε σχέση με το παρελθόν;

Με τη χρήση των εφαρμογών δεν βάζουμε «φίλτρα» στις επιθυμίες μας και στην έκπληξη της συνάντησης;  Είναι γεγονός ότι ζούμε την εποχή του «γρήγορα». Σαφώς αυτό δεν θα μπορούσε παρά να περάσει και στον τομέα των διαπροσωπικών σχέσεων – η μετάφραση αυτού στα social media: log in και log out. Κακά τα ψέματα, είναι δεκάδες οι εφαρμογές και οι νέοι τρόποι επικοινωνίας σε σχέση με το παρελθόν που δίνουν στον καθέναν τη δυνατότητα να βρει το διαδικτυακό του ταίρι. Η ασφάλεια της απόστασης και της μη άμεσης επαφής διευκολύνουν το να ξεπεραστούν ταμπού του παρελθόντος, ανεβάζουν την αυτοπεποίθηση και τη διαθεσιμότητα. Εφαρμογές για ανεύρεση συντρόφου, εφαρμογές για σεξ, εφαρμογές για να κάνεις φίλους και να επικοινωνείς τα βράδια που γυρνάς κουρασμένη, με λιγδωμένο μαλλί, και κοιμάσαι με τους φακούς επαφής, επειδή βαριέσαι να βγάλεις ακόμα κι αυτούς. Από τη μια πολλοί μιλάνε για ελευθερία σεξουαλικής έκφρασης, από την άλλη μπορώ να πω με βεβαιότητα ότι έτσι περιορίζονται η σεξουαλική ένταση που προκαλεί το στοιχείο της έκπληξης και η ευχάριστη αναστάτωση που δημιουργεί το καινούργιο. Πολλές φορές η απογοήτευση είναι αναγκαίο κακό, αφού το ζωντανό και πραγματικό απέχει πολύ από μια έξυπνα τραβηγμένη selfie. 

— Ισχύει ότι οι άντρες που βλέπουν πορνό παράγουν περισσότερο σπέρμα;

Υπάρχουν πιλοτικές έρευνες οι οποίες προσπαθούν να συνδέσουν την παρακολούθηση πορνογραφίας με την αυξημένη ποιότητα και ποσότητα σπέρματος. Παρ' όλα αυτά, μετά από προσεκτική ανάλυση της έρευνας, το συμπέρασμα είναι ότι δεν είναι η πορνογραφία καθαυτή αλλά η παρουσία του καινούργιου ερεθίσματος (καινούργιες γυναίκες, σεξουαλικές στάσεις και τεχνικές), κοινώς ο ενθουσιασμός γι' αυτό, που ευθύνεται για τον σεξουαλικό ερεθισμό και οδηγεί στην αντίδραση με πρωτόγνωρο κάθε φορά τρόπο. 

— Το σεξ στις νεαρές ηλικίες εξαπλώνεται ταχύτατα. Ποιοι είναι οι βασικοί παράγοντες που ολοένα και περισσότεροι νέοι άνθρωποι στρέφονται στο σεξ; Συνεπάγεται κάποιους κινδύνους για την υγεία; 

Δύο είναι τα χαρακτηριστικά των εφήβων: πειραματισμός και παντοδυναμία. Ένας εκρηκτικός συνδυασμός, ειδικά όταν αναφερόμαστε στη σεξουαλική δραστηριότητα. Τα νεαρά άτομα πάντα ήταν, είναι και θα είναι περίεργα από τη φύση τους. Έχουν όρεξη να εξερευνήσουν, να γνωρίσουν να πειραματιστούν, είτε με φυσικό τρόπο είτε μέσα από την οθόνη του υπολογιστή και του κινητού τους. Ειδικά σε μια εποχή που όλα είναι πιο εύκολα, γρήγορα και «νόμιμα». Η αύξηση οφείλεται αφενός στο ότι έχει απενοχοποιηθεί πολύ το σεξ και αφετέρου στη φυσική περιέργεια. Το επικίνδυνο δεν είναι το σεξ και η έμφυτη διάθεση για εξερεύνησή του. Αυτά είναι απολύτως φυσιολογικά και υγιή. Το επικίνδυνο είναι η έλλειψη διαπαιδαγώγησης (πρόληψη σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων, κίνδυνος ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης) και η απουσία αίσθησης μέτρου.

 — Σύμφωνα με ειδικούς που μελετούν διεθνώς τις τάσεις σεξουαλικής συμπεριφοράς, αποτυπώνεται μια διαφορετική εικόνα. Όπως ότι πλέον δημιουργούνται «φιλίες» που περιέχουν σεξ, ότι αρκετοί στρέφονται στην ανταλλαγή συντρόφων και ότι η κρίση προκαλεί την αύξηση των εξωσυζυγικών σχέσεων. Πώς το σχολιάζετε;

Η αλήθεια είναι ότι οι φίλοι με «ειδικά προνόμια», η ανταλλαγή συντρόφων καθώς και οι εξωσυζυγικές απιστίες και απάτες είναι φαινόμενα που υπήρχαν σε όλες τις εποχές, απλώς τα τελευταία χρόνια έχει επέλθει μια απενοχοποίηση των φαινομένων, γι' αυτό αναφέρονται συχνότερα ίσως. Η οικονομική κρίση αύξησε τόσο τα επίπεδα απιστίας όσο και τις εξωσυζυγικές σχέσεις γενικά, αφού πλέον οι απαιτήσεις της σύγχρονης ζωής μειώνουν τον ποιοτικό χρόνο που μπορεί να περάσει ένα ζευγάρι, ενώ παράλληλα αυξάνουν το άγχος και τις διενέξεις μεταξύ των μελών. Χάνεται η επικοινωνία, βασικό στοιχείο της σεξουαλικής έντασης και επαφής, τα άτομα κουράζονται και επιζητούν εύκολες λύσεις ή μόνιμες λύσεις για να επιβιώσουν ψυχικά. Αρχίζουν να διατηρούν παράλληλες σχέσεις, ενώ είναι παντρεμένοι, μέσα σε αυτές τις ζουν, όπως και οι γάμοι τους. Το τρίτο πρόσωπο βρίσκει άνετα χώρο να εισέλθει στη σχέση και να παίξει τον ρόλο του εξισορροπητικού παράγοντα. Η ανταλλαγή συντρόφων, από την άλλη, ακουμπά συνήθως στη διάθεση του ζευγαριού για περαιτέρω σεξουαλική διερεύνηση και πειραματισμό. Συνήθως γίνεται με κοινή συναίνεση των μελών, που θέλουν να εμπλουτίσουν τη σεξουαλική τους ζωή επειδή θεωρούν πως έχει πέσει σε ρουτίνα. Ωστόσο, μπορεί να θεωρηθεί και ένας έμμεσος τρόπος να καλυφθεί κάποιο κενό στην ήδη υπάρχουσα σχέση. Τέλος, αναφορικά με τον όρο «φίλοι με ειδικά προνόμια», είναι ένας ασφαλής τρόπος έκφρασης της σεξουαλικότητας χωρίς περαιτέρω δεσμεύσεις, υποσχέσεις και ευθύνες. Με άλλα λόγια, τα άτομα επιλέγουν να ζουν το «καλό» κομμάτι της σχέσης, μακριά από μακροσκελείς συζητήσεις, ζήλιες, τσακωμούς και ανασφάλειες που συνήθως έχει ένα ζευγάρι, ειδικά στα πρώτα του βήματα. Ωστόσο, το ενδεχόμενο κάποιο από τα δύο μέλη να εμπλέκεται περισσότερο συναισθηματικά είναι πιθανό και όταν αυτό γίνει αντιληπτό, συνήθως οδηγεί και στη λήξη του «ειδυλλίου», αφού πλέον τα κίνητρα δεν είναι κοινά. Γιατί οι νέοι στην Ελλάδα κάνουν 35% περισσότερο σεξ τα χρόνια της κρίσης; 4.11.2015

- Γιατί οι νέοι στην Ελλάδα κάνουν 35% περισσότερο σεξ τα χρόνια της κρίσης; 

Υπάρχει πλέον και ένας τύπος ασεξουαλικός. Είναι αυτός που προσέχει το σώμα του, ζει με την επιβεβαίωση των likes και επιλέγει την εικονική πραγματικότητα από την κανονική. Θα θέλατε να μας πείτε τη γνώμη σας; Είναι γεγονός ότι ζούμε την εποχή της διαδικτυακής έκθεσης πανέμορφων κοριτσιών και αγοριών με αψεγάδιαστα πρόσωπα και μυώδη σώματα χωρίς λίπος. Η σύγχρονη γυναίκα τρέφεται ελάχιστα, γυμνάζεται πολύ, ιδροκοπάει πάνω σε ελλειπτικά και διαδρόμους, κάνει yoga (για ευεξία και χαλάρωση), aerial yoga (για ευλυγισία και ενδυνάμωση), hot yoga (για να στεγνώσει το κορμί της) και δεν κάνει σεξ. Ο σύγχρονος άντρας καταπίνει σκευάσματα πρωτεΐνης, τρώει αποστειρωμένα βραστά λαχανικά και ψάρι, λες και είναι ένοικος νοσοκομείου, δουλεύει πολύ, βλέπει μπάλα και ενίοτε χάνει την μπάλα για να βγάζει selfies μπροστά σε καθρέφτες ακριβών γυμναστηρίων. Όλα φαίνεται να θυσιάζονται στον βωμό του Snapchat, νοιάζει περισσότερο πόσοι είδαν το βίντεο που θα χαθεί μετά από 24 ώρες και πόσα likes πήρε η φωτογραφία που ανέβασα από in all day καφέ της παραλιακής. Η αλήθεια είναι ότι αυτά τα άτομα σπάνια κάνουν σεξ. Μιλάνε για το σεξ πολύ, λένε ότι τους ενδιαφέρει, γράφουν για το σεξ, αλλά τείνουν να καταναλώνουν τη σεξουαλική τους ένταση και ενέργεια στη διαδικασία εύρεσης της τέλειας γωνίας λήψης μιας ακόμα selfie. Πολλή αγωνία, άγχος και ανασφάλεια, καλυμμένα από μια υπερβολικά κοινωνική συμπεριφορά, επειδή οι πραγματικές σχέσεις χρειάζονται συμμετοχή, δουλειά από κοινού, καθημερινή προσπάθεια και, τις περισσότερες φορές, ούτε καν φωτογραφίες.

Πηγή: www.lifo.gr

Παρασκευή 24 Μαρτίου 2017

"Η γοργόνα και το παπιγιόν" των Αναστασίας Βαφέα και Αναστασίας Χουντουμάδη (εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2017)


........................................................
 




Αποτέλεσμα εικόνας για Η γοργόνα και το παπιγιόν


"Η γοργόνα και το παπιγιόν"

των Αναστασίας Βαφέα και Αναστασίας Χουντουμάδη
(εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2017)














Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου


"...Ο Διονύσης μιλούσε και διαφωνούσε με τη Σαζιέ. Σε κάποια στιγμή ήρθε σε μένα θυμωμένος, φωνάζοντας:
Πού ακούστηκε η γοργόνα να φοράει παπιγιόν!
Η Σαζιέ όμως ατάραχη συνέχισε τη δουλειά της και ζωγράφισε ένα πολύχρωμο παπιγιόν.
Εμένα μ' αρέσει η γοργόνα μου έτσι! του είπε.
Τότε του εξήγησα ότι στη ζωγραφική μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε, ακόμα και να ταιριάξουμε πράγματα που στη ζωή μας δεν τα βλέπουμε να πηγαίνουν παρέα. Είναι κάτι σαν να απεικονίζουμε τα όνειρα και τους εφιάλτες μας...  

                                                                                  Από το ημερολόγιο μιας παιδαγωγού



Σαγηνευτικές φιγούρες ή τρομακτικά μυθικά πλάσματα της θάλασσας, πολύχρωμα φτερά με παιχνιδιάρικα πετάγματα αλλά και στερεοτυπικά αξεσουάρ ' όλα μπορούν να συνυπάρξουν στην παιδική ζωγραφιά. Αν οι έννοιες της υπέρβασης και της ανατροπής, που είναι συστατικά στοιχεία της καλλιτεχνικής έκφρασης, γίνουν αποδεκτές και στην παιδαγωγική, θα μπορέσουμε να σχεδιάζουμε την καθημερινή εκπαιδευτική πρακτική με τόλμη και αυτοπεποίθηση, όπως σχεδίασε η μικρή Σαζιέ τη γοργόνα της. Ίσως τότε θα έχουμε κατακτήσει την ιδιότητα του παιδαγωγού-ακτιβιστή.
 

Τετάρτη 22 Μαρτίου 2017

"Το (ανύπαρκτο) κρυφό σχολειό." Του Κωστή Παπαγιώργη.


........................................................




24.3.2015  Το (ανύπαρκτο) κρυφό σχολειό.





Του Κωστή Παπαγιώργη. 



   Σήκωσε το λάβαρο ο Παλαιών Πατρών Γερμανός; Υπήρξε ή δεν υπήρξε το κρυφό σχολειό;

   Σήκωσε το λάβαρο ο Παλαιών Πατρών Γερμανός; Υπήρξε ή δεν υπήρξε το κρυφό σχολειό; Σύνολο το Έθνος διερωτάται και αναμένει απάντηση για να δει τι θα κάνει. Οι ιστορικοί –με γλωσσοδέτη και συγκαταβατική γενικολογία–, οι παπάδες –πάντα στο κάτω παραθύρι και φωνή από τα βάθη του 19ου αι.–, οι παρατρεχάμενοι με άρες μάρες κουκουνάρες.

   Πέρα από την προφανή παρωδία, είναι βέβαιο ότι τα 9/10 του πληθυσμού γνωρίζουν για το ’21 ό,τι έμαθαν στο δημοτικό και στο λύκειο. Τότε παραδίδονται τα μεγάλα «ιστορικά» διδάγματα, οπότε, ό,τι εγκολπωθεί ο μαθητής ή ο έφηβος, το κρατάει ισοβίως. Ξεχνιέται μήπως το συγκινητικό ποιημάτιο: «Απ’ έξω μαυροφόρα απελπισιά / πυκνής σκλαβιάς χειροπιαστό σκοτάδι / και μέσα στη θολόκλειστη εκκλησιά / την εκκλησιά που παίρνει κάθε βράδυ / την όψη του σχολειού[…]»;

   “Όποιος πλήρωνε, είχε σχολείο. Απλώς το σχολείο, φανερό πάντα, δεν ήταν είδος πρώτης ανάγκης. Επειδή λοιπόν τα λίγα κολλυβογράμματα τα ήξεραν οι ιερείς, εύκολα ταυτίστηκε η εκκλησία και το μοναστήρι με το σχολειό. Μόνο στον Μοριά υπήρχαν 2.400 ιερείς. Να μην ξεχνάμε και την άποψη πού ήθελε τα μοναστήρια «κυψέλες άχρηστων κηφήνων».


   Το καθεστώς του οθωμανού κατακτητή-σφαγέα ήταν απαραίτητο στην ιδεολογία του νεοπαγούς κρατιδίου -για όλα έφταιγε ο «τούρκος», κατά συνέπεια ο αλυτρωτισμός θα θεράπευε τις πληγές του Γένους που έγινε Έθνος εν μια νυκτί, και θα το οδηγούσε στα μεγάλα πεπρωμένα του. Σε περιόδους κρίσης η ιστορική αλήθεια δεν κάνει καλό. Πώς να διδάξουν στα παιδιά οι διδάσκαλοι του ελεύθερου Έθνους ότι η Επανάσταση δεν έγινε αυθόρμητα άλλα επεβλήθη έξωθεν; Στη μυστικοσυνέλευση της Βοστίτσας, για παράδειγμα, όταν ο Φλέσσας κατέφθασε αρειμάνιος, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός απάντησε: «Πού όπλα; Πού χρήματα; Πού στόλος εφωδιασμένος; Οποίον αρχηγόν έχωμεν δια να αντιπαλαίση το τρομερώτατον θηρίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας; Το περισσότερον πλήθος των λαών δεν γνωρίζει πώς γεμίζονται τα όπλα!» Αντί τούτου προτιμήθηκε η ανύψωση του λαβάρου κ.λπ. Το «καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή / παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή» προεβλήθη ως μυστικός κωδικός των πληθυσμών.

   Δεν είχαν όμως έτσι τα πράγματα. Οι εγγλέζοι ιστορικοί παρατηρούν ότι το ρωμαίικο εκείνη την εποχή ήταν οικονομική αυτοκρατορία. Απλούστατα διότι είχε στα χέρια του το εμπόριο της Ανατολικής Μεσογείου. Όσο για την Οθωμανική Αυτοκρατορία, δεν είχε μόνο τον δικό μας απελευθερωτικό πόλεμο να αντιμετωπίσει. Πολεμούσε με τη Ρωσία, είχε την απειλή της Περσίας, και βέβαια κατά τόπους εξεγέρσεις από Σερβία, ηγεμονίες, Ουγγαρία, Ήπειρο, Κρήτη, Συρία, Αίγυπτο κ.λπ. Οι τούρκοι ιστορικοί σχεδόν αγνοούν τα «μεγάλα συμβάντα» της δικής μας Επανάστασης. Σημειώνουν πάντως την άγρια σφαγή στην Τριπολιτσά, την οποία αποσιωπούμε εμείς – πάντα για ευνόητους λόγους.

   Η συγγραφή νέων ιστορικών αναγνωσμάτων δεν είναι βέβαια αθώα. Υπακούει σε έξωθεν πάλι ντιρεκτίβες οι οποίες συνοψίζονται στο απλό συμπέρασμα: ας τελειώνουμε με την κενή ηρωολογία και την εθνικιστική λογοκοπία. Τι θα γίνει όμως με το κοινό φρόνημα που διαπλάστηκε δυο αιώνες τώρα και δεν ξεριζώνεται με καμιά παναγία; Η εκπαίδευση, με άλλα λόγια, καλείται να παραδεχθεί ότι επί 170 χρόνια ψευδολογούσε με άλλοθι την εθνική συνοχή.

   Και δεν είναι βέβαια το «κρυφό σχολειό» το διαφιλονικούμενο ζήτημα. Εκείνο που προέχει είναι η «αφανής Ιστορία» του τόπου που πρέπει να γίνει γνωστή. Το παράδειγμα της Ύδρας είναι καίριο. Με αμιγώς αρβανίτικο πληθυσμό, αυτό το λιμάνι που πλούτισε από το ναυτεμπόριο χωρίς να έχει ούτε έναν Οθωμανό στο έδαφός του, καθικέτευσε τον Καπουδάν Πασά να αποσταλεί ένας διοικητής διότι «ο τόπος δεν τιμονιάζεται». Όσο για το σχολείο –που κανείς δεν το απαγόρευε– ο δάσκαλος που θα αναλάμβανε να διδάξει τα υδραιόπουλα όφειλε πρώτα να μάθει την αρβανίτικη διάλεκτο, για να διδάξει κατόπιν την ελληνική γλώσσα. Οι Υδραίοι ήταν αναλφάβητοι. Ο Μιαούλης όχι μόνο δεν ήξερε να βάλει την υπογραφή του αλλά μπέρδευε τα άρθρα και έλεγε «ο γυναίκας μου»…

   Όποιος πλήρωνε, είχε σχολείο. Απλώς το σχολείο, φανερό πάντα, δεν ήταν είδος πρώτης ανάγκης. Επειδή λοιπόν τα λίγα κολλυβογράμματα τα ήξεραν οι ιερείς, εύκολα ταυτίστηκε η εκκλησία και το μοναστήρι με το σχολειό. Μόνο στον Μοριά υπήρχαν 2.400 ιερείς. Να μην ξεχνάμε και την άποψη πού ήθελε τα μοναστήρια «κυψέλες άχρηστων κηφήνων».

   Ο νεοέλλην πολίτης, όποιος κι αν είναι, θα πρέπει να καταλάβει ότι αν δεν κινήσει λιγάκι το χεράκι του προκοπή δε βλέπει. Τα φανερά σχολεία ήταν πάρα πολλά, τόσα πολλά που αν τα μάθει –υπάρχουν πολλά βιβλία περί τούτου– θα μείνει κεχηνώς. Κεχηνώς επίσης θα μείνει αν επιτέλους διαπιστώσει ότι η υπόδουλη χώρα δεν τελούσε υπό καθεστώς «τόνα χτύπαε τ’ άλλο από την απελπισιά», αλλά ότι πλησιάζοντας στην Επανάσταση είχε δικαιώματα, λαϊκό πολιτισμό, άρχοντες, πλούτο, διανοούμενους, μεγάλους αξιωματούχους στην Πύλη, και βέβαια ότι η Εκκλησία αποτελούσε έναν πανίσχυρο «παρακρατικό οργανισμό», όπως γράφουν οι ιστορικοί.

   Αυτό που κατέστησε τη χώρα άλυτο γρίφο είναι το πού επιτέλους ανήκει. Είναι χώρα της Ανατολής; Χαμένο μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας; Βαλκανικό κρατίδιο με όλα τα συμπαρομαρτούντα; Κληρονόμος του μεγαλύτερου πολιτισμού; Ιστορικό λάθος;

________ Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στη LIFO τον Μάρτιο του 2007 193 ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗΣ ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗΣ Bio Αρθρα Πηγή: www.lifo.gr