Τρίτη 29 Μαρτίου 2016

Στιγμές χαλάρωσης των επενδυτών μετά το... meeting... (facebook, 28/3/2016)

...............................................................

Στιγμές χαλάρωσης των επενδυτών μετά

το... meeting...

Thomas Morley - O Mistress Mine (performed by Brian Kay & friends / youtube, 9 Αυγ 2015)

............................................................

Thomas Morley - O Mistress Mine

(performed by Brian Kay & friends)

Δημοσιεύτηκε στις 9 Αυγ 2015

From the album Three Ravens

Song: “O Mistress mine where are you roaming?”

By William Shakespeare

(from Twelfth Night)

O Mistress mine where are you roaming?

O stay and hear, your true love's coming,

That can sing both high and low.

Trip no further pretty sweeting.

Journeys end in lovers' meeting,

Every wise man's son doth know.

What is love, 'tis not hereafter,

Present mirth, hath present laughter:

What's to come, is still unsure.

In delay there lies no plenty,

Then come kiss me sweet and twenty:

Youth's a stuff will not endure.

ΟΡΑΤΙΟΣ, Carpe diem από τον φίλο στο fb Κώστα Κουτσουρέλη (facebooK, 29/3/2016)

............................................................

Οράτιος (65π.Χ. - 8 π.Χ.)

Να μάθεις μη ζητάς το τέλος που σου ορίστηκε.
Και πάψε πια με τα ωροσκόπια να παίζεις.
Ένα είναι το καλύτερο –
κανείς ν' αντέχει όσα του τύχουν.

Κι είτε πολλούς χειμώνες έχεις μπρος σου ακόμη
είτε ο ύστερός σου είναι αυτός
που όμοιος με κύμα
πάνω στα βράχια τώρα πια ξεσπάει και λειώνει,
σκέψου σωστά,
στράγγιξε και την τελευταία γουλιά,
είναι μικρή η ζωή μας,
τα όνειρα τα μεγάλα αψήφησέ τα.
Πριν καν τελειώσεις την κουβέντα σου,
αδειάζει η άμμος στην κλεψύδρα.
Δρέψε το σήμερα λοιπόν.
Από το μέλλον τ’ άδηλο,
τίποτε να μην περιμένεις.

ΟΡΑΤΙΟΣ, Carpe diem

Δευτέρα 28 Μαρτίου 2016

"Ιστορία ενός αιχμαλώτου" στον Χώρο Τέχνης "Ιδιόμελο" / trailer (youtube, 25/3/2016)

..........................................................

"Ιστορία ενός αιχμαλώτου" στον Χώρο Τέχνης "Ιδιόμελο" / trailer

Δημοσιεύτηκε στις 25 Μαρ 2016

Trailer της παράστασης "Ιστορία ενός αιχμαλώτου" του Στρατή Δούκα, στη θεατρική μεταφορά του Μανώλη Γιούργου, όπως ανέβηκε στο Χώρο Τέχνης "Ιδιόμελο", από 23/1/16 έως 27/3/16. Παίζουν: Γιάννης Παπαθύμνιος, Νεκτάριος Παπαλεξίου.
Το βίντεο και η επεξεργασία είναι της Νάντιας Ζυγούρη, του Βαγγέλη Φασουλόπουλου και του Γεράσιμου Κολαϊτη

Κυριακή 27 Μαρτίου 2016

Απόσπασμα από το βιβλίο του Έιβι «Ρωμαίος και Ιουλιέτα μαζί και ζωντανοί επιτέλους» Avi, Romeo and Juliet together (and alive!) at last (μτφ. Ιωάννα Καρατζαφέρη, εκδ. Πατάκη, συλλογή «Περιστέρια», 2006)

...............................................................

Απόσπασμα από το βιβλίο του Έιβι «Ρωμαίος και Ιουλιέτα μαζί και ζωντανοί επιτέλους» Avi, Romeo and Juliet together (and alive!) at last (μτφ. Ιωάννα Καρατζαφέρη, εκδ. Πατάκη, συλλογή «Περιστέρια», 2006)

…Στις δέκα το βράδυ μού τηλεφώνησε ο Σαλτς.

- Θέλω να σου ζητήσω κάτι, είπε.

- Πες μου.

- Κάτι για το έργο.

- Ό,τι θέλεις.

- Μου ‘ρχεται δύσκολο.

- Ξεκίνα το.

- Κοίτα, πρέπει να…

- Τι;

- Ε, ξέρεις…

- Άντε, πες το! φώναξα.

- Να, εγώ… ο Ρωμαίος… πρέπει… να φιλήσω… την Ιουλιέττα.

- Σίγουρα. Δυο φορές.

Έγινε μια μεγάλη παύση. Μετά ο Σαλτς είπε:

- Δεν ξέρω πώς.

- Ποιο πράγμα πώς;

- Μόλις σου το ‘πα.

- Το φίλημα;

- Ναι. Το φίλημα.

- Ποτέ πριν δε φίλησες καμιά;

- Όχι έτσι. Εσύ;

- Ούτε κι εγώ, παραδέχτηκα.

- Τότε, εντάξει. Πώς θα το κάνω λοιπόν;

- Απλώς… το κάνεις. Πρέπει να το έχεις δει στην τηλεόραση ένα εκατομμύριο, ένα δισεκατομμύριο φορές. Όλο αυτό κάνουν.

- Αν είσαι τόσο σίγουρος, εξήγησέ μου πώς.

- Εντάξει, βασικά υγραίνεις τα… χείλη σου…

- Και;

-Σαν να ρουφάς.

-Ρουφάω;

-Άκου με! Αυτά θα κάνεις. Και τα δυο. Τότε… Άντε τώρα. Ξέρεις!

-Ειλικρινά δεν ξέρω. Το σκεφτόμουν και ξαφνικά κατάλαβα πως δεν ξέρω. Δηλαδή, μπορεί να το λένε στα κορίτσια, αλλά κανένας δεν το λέει σ’ εμάς τ’ αγόρια.

-Λοιπόν, εντάξει. Εσύ κάνε όλα αυτά που σου λέω, εντάξει;

-Υγραίνω και ρουφώ…

-Ακριβώς, και τότε…

-Για πες.

-Ακουμπάς το στόμα σου στο… δικό της.

-Κι αν φτύσει;

-Θ’ ακούσεις τώρα;

-Ή αν ρευτεί; Θέλω να πω, είναι περίεργο δεν είναι;

-Μπα, δεν είναι.

-Γιατί;

-Γιατί αρέσει στους ανθρώπους – στους περισσότερους.

-Ίσως μόνο έτσι να λένε. Να ‘ναι μόνο ενθουσιασμός της στιγμής, που μετά ξεφτίζει.

-Σαλτς, για έργο πρόκειται. Πρέπει να το παίξεις.

-Θα ’ναι δύσκολο.

Σκέφτηκα μια στιγμή.

-Έχει η αδελφή σου καμιά πάνινη κούκλα;

-Μού φαίνεται.

-Κάνε πρόβες μαζί της.

-Αυτό είναι αρρωστημένο. Πραγματικά αρρωστημένο.

-Τότε δοκίμασε με το σκυλί σου.

-Μερικές φορές, Σίτροου, είσαι πραγματικά ανατριχιαστικός!

-Προσπαθώ να σε βοηθήσω. Φίλος σου είμαι!

-Και τι φίλος! φώναξε κι έκλεισε το τηλέφωνο

Τα παιδιά δεν ήξεραν τα λόγια τους. Ή ξεχνούσαν τι έπρεπε να κάνουν πάνω στη σκηνή, προς τα πού να κατευθυνθούν. Αλήθεια, μερικές φορές ξεχνούσαν τα λόγια τους και προς τα πού να πάνε.

Από τα θετικά ήταν ότι είχε γίνει κάποια πρόοδος, αφού καταφέραμε τη Στάκπουλ να κοιτάξει τον Σαλτς. Άλλη μια πρόοδος ήταν να κοιτάξει ο Σαλτς τη Στάκπουλ. Το δύσκολο ήταν να τους κάνεις να κοιταχτούνε ταυτόχρονα.

Όσο για τις περίφημες σκηνές με τα φιλιά… όποτε φτάναμε σ’ αυτό το σημείο, όλοι κοίταζαν με κομμένη την ανάσα. Απόλυτη ησυχία. Ο Σαλτς και η Στάκπουλ έκαναν μισό βήμα μπροστά, έλεγαν κάπως τα λόγια τους (μάλλον όχι), κοίταζαν εδώ, εκεί, παντού, αλλά όχι ο ένας τον άλλο. Τότε, ενώ υποτίθεται ότι έπρεπε να πάνε πολύ κοντά (φιλί ήταν αυτό!), ο Σαλτς έδενε το παπούτσι του. Ή η Στάκπουλ σκούπιζε τη μύτη της. Ποτέ δεν φιλήθηκαν. Ούτε μια φορά! Σ’ έπιανε τρέλα...

Σάββατο 26 Μαρτίου 2016

Της πατρίδος μου η σημαία έχει χρώμα μπλέ βαθύ σχεδόν μαύρο...

.............................................................

Της πατρίδος μου η σημαία έχει χρώμα

μπλέ βαθύ σχεδόν μαύρο...*

*Σημείωση: Μ' αυτή την εικόνα σχολίασε τη ντροπή στη Βέροια η φίλη στο fb Μαρία Ακανονίδου (26/3/2016). Την υποδοχή των προσφύγων με κομμένες γουρουνοκεφαλές!...

Μικρή πινακοθήκη (ια'.)... Μικρό αφιέρωμα στα γυμνά και ημίγυμνα του Χρήστου Παλλαντζά - από τον φίλο στο fb Νίκο Καρακωνσταντή (facebook, 25/3/2016)

...........................................................

Μικρή πινακοθήκη (ια'.)...

Μικρό αφιέρωμα στα γυμνά

και ημίγυμνα του Χρήστου Παλλαντζά

Χρήστος Παλλαντζάς (1962 Λάρισα-) Σπούδασε στην ΑΣΚΤ Αθήνας(1983-89) και στο EΝS des Beaux Arts, Παρίσι (1990-92).
Γυμνό, 2008 – 2009, 117Χ130CM, Λάδι σε καμβά.

Χρήστος Παλλαντζάς (1962 Λάρισα-) Σπούδασε στην ΑΣΚΤ Αθήνας(1983-89) και στο EΝS des Beaux Arts, Παρίσι (1990-92).
Γυμνό στο γαλάζιο ντιβάνι, 2008 – 2009, 190Χ125CM , Λάδι σε καμβά.

Χρήστος Παλλαντζάς (1962 Λάρισα-) Σπούδασε στην ΑΣΚΤ Αθήνας(1983-89) και στο EΝS des Beaux Arts, Παρίσι (1990-92).
Πίσω από την πόρτα, 2008 – 2009, 45Χ35, Λάδι σε καμβά.

Χρήστος Παλλαντζάς (1962 Λάρισα-) Σπούδασε στην ΑΣΚΤ Αθήνας(1983-89) και στο EΝS des Beaux Arts, Παρίσι (1990-92).
Στον Καναπέ, 2008 – 2009, 40Χ45 εκατ. Λάδι σε καμβά.

Από τον φίλο στο fb Νίκο Καρακωνσταντή (facebook, 25/3/2016)

Μιλώντας για την γκαλερί που τον ανέδειξε, ο κ. Παλλαντζάς αναφέρθηκε στην Γκαλερί Σκουφά και την Ελένη Καλλιγά. «Μάλιστα, είχε μεσολαβήσει ο Τέτσης... Τον θεωρώ πρίγκιπα... Οχι μόνο εξαιρετικό ζωγράφο, αλλά και δάσκαλο. Ηταν ο άνθρωπος που μίλαγε για τη ζωγραφική μου, διόρθωνε τα έργα, ερχόταν στις εκθέσεις με συμβούλευε. Με έβαλε και στον χώρο για να μπορέσω να ζήσω. Εχει αφήσει μια σπουδαία παρακαταθήκη σε τόσα παιδιά. Δεν θα ξεχαστεί ποτέ ο Τέτσης, είμαι σίγουρος», ανέφερε για τον μεγάλο εικαστικό, που έφυγε από τη ζωή στις 5 Μαρτίου. (Λητώ Μησιακούλη"Η αγορά τέχνης μοιάζει με οργανωμένο έγκλημα"/ 17.03.2016/ parapolitika.gr)

Γυμνά και ημίγυμνα - μέρος (ε'.)...

................................................................

Γυμνά και ημίγυμνα - μέρος (ε'.)...

Φωκάς Γιάννης (1951 Γιαννιτσά-), Εργατ. Γ. Μόραλη, Δ. Κοκκινίδη, 1979-1983 Ecole des Beaus Arts, Από 1995 καθηγητής ΣΚΤ ΑΠΘ,
Γυμνό, 1978,100Χ50 εκατ. λάδι σε καμβά, έπαινος.