Γιάννης Ιωάννου + Ανδρέας Πετρουλάκης = 2 Μέτρα στρατεύσεως εις κόμμα πολιτικόν!...

...............................................................

εισοδηματικές ιδεολογίες

Δεκ22

 

"Πολίτης Κέιν" του Όρσον Ουέλς

..........................................................

"Πολίτης Κέιν" του Όρσον Ουέλς

Πολίτης Κέιν από tvxorissinora

"Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις" του Παντελή Μπουκάλα ("Καθημερινή", 22/12/2013)

..............................................................
 

Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις

Του Παντελή Μπουκάλα

Η ετήσια δημοσίευση των φορολογικών στοιχείων των βουλευτών, που θεωρητικά ανταποκρίθηκε στη λαϊκή απαίτηση για διαφάνεια και σχετική έστω αντιμετώπιση της θριαμβεύουσας διαπλοκής και διαφθοράς, συγκαταλέγεται στα νεότερα έθιμά μας. Πρόλαβε ωστόσο να φθαρεί, όπως συμβαίνει με όλα τα κατά τόπους «αναβιούμενα» ή αναπαλαιούμενα έθιμα, που τα πνίγει το φολκλορικό φαίνεσθαι και τα ξεραίνει η εκμεταλλευτική πρόθεση· εφόσον δεν τα υποστηρίζει η συλλογική μνήμη ούτε ένα γνήσιο, αυθόρμητο λαϊκό αίσθημα, γρήγορα ξεφτίζουν σε εγχειρήματα τουριστικής θήρας που χρησιμοποιούν σαν δέλεαρ το κέλυφος των παλιών εορτών και πανηγύρεων· για να καταντήσει έτσι παρωδία η παράδοση, στο εξιδανικευμένο όνομα της οποίας γίνονται όλα αυτά. Με το «πόθεν έσχες» και την εθιμική δημοσίευσή του, παρωδία κατάντησε μια θεσμοθετημένη υποχρέωση των πολιτικών. Στην περίπτωση αυτή τα πολυπόθητα θηράματα δεν είναι αφελείς τουρίστες, αλλά εύπιστοι πολίτες. Οι σολωμικοί «ευκολόπιστοι» πρέπει να απαγορεύσουν στον εαυτό τους τις αμφιβολίες που ευλόγως δικαιούται και να τον πείσουν ότι το άπαν της διαφάνειας είναι η ολιγοήμερη παραμονή του τρέχοντος «πόθεν έσχες» στο Διαδίκτυο, όπου έχουν απαλειφθεί τα προηγούμενα ώστε να δυσχεραίνεται η σύγκριση. Κανείς, δυστυχώς –ούτε καν οι ίδιοι οι πολιτικοί– δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει πως αυτή η ενιαύσια άνευρη τελετή είναι η πανήγυρις της διαφάνειας και της δημοκρατίας. Μοιάζει περισσότερο με πονηρό κλείσιμο του ματιού, με πανηγυράκι που γίνεται επειδή το καλεί η συνήθεια και το επιβάλλει η ρουτίνα. Ή με παιχνιδάκι στο οποίο δεν υπάρχει νικητής και ωφελημένος, αφού βγαίνουν όλοι χαμένοι. Ετσι όμως η πολιτική τάξη δεν έχει την παραμικρή ελπίδα ότι θα αναιρέσει την εδραία πεποίθηση που τρέφει ο λαός πως είναι όλοι μα όλοι ίδιοι και όλοι μα όλοι χαλασμένοι, και μάλιστα ανίατα· ο λαός που, λαϊκίζοντας κι αυτός, την ώρα που κατεδαφίζει τους ίδιους εκείνους που ψηφίζει και ξαναψηφίζει, προσγράφει όλο το δίκαιο και το νομοταγές στη δική του μερίδα. Και ας υπάρχουν και στους δικούς του κόλπους πολλοί, ποικίλων κατηγοριών και επαγγελμάτων, που και το πόθεν τους και το έσχες τους κάθε άλλο παρά νομότυπα θα αποδεικνύονταν ακόμα και στον επιδερμικότερο έλεγχο. Εδώ λοιπόν ο μεν λαός θα μπορούσε να στραφεί προς το πολιτικό σύστημα και να του πει: «Εικόνα σου, είμαι, πολιτεία, και σου μοιάζω», επιχειρώντας να αυτοαθωωθεί, οι δε πολιτικοί θα μπορούσαν να στραφούν προς τον λαό και να του πουν το κλασικό της Γαλάτειας Καζαντζάκη: «Εικόνα σου είμαι, κοινωνία, και σου μοιάζω», με αυτοαπαλλακτική διάθεση και αυτοί. Και θα μαλώναμε ύστερα για το ποίος ήρξατο χειρών αδίκων και για το παροιμιώδες με την κότα και το αυγό. Εθιμο μέσα στο έθιμο αποτελεί η δημοσιογραφική ανάδειξη του όλου θέματος σε εφημερίδες, ραδιοσταθμούς, κανάλια, Ιντερνετ, που έχει κι αυτή καλό μερίδιο στον λαϊκισμό: ευφάνταστες ή ετοιματζίδικες επικρίσεις, σαρκασμός (συχνά στα όρια της χοντρής πλάκας), στομφώδης απαρίθμηση κινητών και ακινήτων αποκτημάτων δίχως διάκριση μεταξύ τους (άλλο να απολαμβάνεις την πλήρη κυριότητα ενός τεμαχίου στη Μύκονο ή τη «Μύκονο του χειμώνα», την Αράχωβα, και άλλο να έχεις το 1/5 εξ αδιαιρέτου ενός αγρού στην Πέρα Μαγούλα), «ρεπορτάζ δρόμου» με διαβάτες να λένε αυτό που θα ανέμεναν όλοι να πουν («πφφφ, δεν είναι δυνατόν, πού πάμε…»). Και άδικες και, όπως έχει ήδη φανεί, επικίνδυνες γενικεύσεις του είδους «όλοι οι βουλευτές...», «όλα τα κόμματα...», «όλοι οι πολιτικοί...». Γενικεύσεις που κατεδαφίζουν δίχως να νοιάζονται για οποιοδήποτε χτίσιμο. Ακόμα και οι ειρωνείας σημαντικοί τίτλοι μένουν απαράλλαχτοι στο πέρασμα του χρόνου, μολονότι αυτό δεν εμποδίζει τον εκάστοτε νέο χρήστη να αισθάνεται πρωτοπόρος και να καμαρώνει σαν εφευρέτης. Στο τιτλοδοτικό ντέρμπι «Εσχες δίχως πόθεν» εναντίον «Πόθεν... αίσχος», είναι δύσκολο να πούμε ποιος επικρατεί. Πολύ πιο δύσκολο, όμως, είναι να υποστηρίξουμε ότι αυτή η εξ αμηχανίας ή αμνησίας μονοτονία των τίτλων είναι το σοβαρότερο πρόβλημα της δημοσιογραφίας μας. Για να το κάνω πιο λιανά, «πόθεν έσχες» καταθέτουμε πολλά χρόνια τώρα, στον αρμόδιο αντεισαγγελέα, και εμείς οι δημοσιογράφοι (ίσως επειδή και η δική μας αξιοπιστία, το δικό μας πρόσωπο στην κοινωνία, έχει πληγεί όσο και των πολιτικών). Αν το καταθέτουμε όλοι και μάλιστα έγκαιρα (και πρωτίστως έντιμα) δεν μπορώ να το ξέρω. Ξέρω πάντως ότι την πρώτη εποχή αρκετοί αντιμετώπιζαν το όλο θέμα είτε επιπόλαια («έλα μωρέ τώρα, χαρτομάνι για το τίποτα...») είτε μ’ εκείνη την υπεροψία και την τεταρτοεξουσιαστική άνεση που διακρίνει το σινάφι μας, ή μάλλον, για να μη γλιστρήσουμε κι εδώ στις γενικεύσεις, ένα μεγάλο τμήμα του. Εμείς, οι αυστηροί τιμητές των πολιτικών και βλοσυροί καθοδηγητές των πολιτών, δεν νοιαζόμασταν για τα του οίκου μας. Δεν ενδιαφερόμασταν για την πάστρα του, που θα μας έδινε και το δικαίωμα να στηλιτεύουμε σαν ακάθαρτους τους τρίτους. Το σκουπιδάκι στο μάτι του άλλου το διακρίναμε εύκολα. Αλλά και δοκάρι ολόκληρο να υπήρχε στο δικό μας μάτι (δηλαδή ούτε πόθεν δηλωμένο ούτε έσχες), δεν μας παραενοχλούσε. Ακριβώς όπως το λένε οι Γραφές. Ανοίγαμε λοιπόν και συνεχίζουμε ν’ ανοίγουμε τα εγχειρίδια χρηστομάθειας και, αυτοεξαιρούμενοι από ό,τι επιπόλαια καταγγέλλουμε σαν γενικευμένη σήψη, παραδίδουμε μαθήματα έννομης και έντιμης συμπεριφοράς Ισως έτσι εξηγείται μια πρόσφατη τηλεοπτική συνήθεια: η δακρύβρεχτη δημόσια εκμυστήρευση αναγνωρισιμότατων δημοσιογράφων, της κατηγορίας των λίαν επιτυχημένων, πως, αντίθετα με ό,τι έδειχνε ο μέχρι τώρα δημόσιος βίος τους, όχι μόνο δεν είναι πλούσιοι αλλά με τα Μνημόνια (φανατικοί κήρυκες των οποίων υπήρξαν οι περισσότεροι) δυσκολεύονται πολύ να τα φέρουν βόλτα· να διατηρήσουν άθικτο το επίπεδο της ζωής τους. Εχουμε δει και κυβερνητικά ή κομματικά στελέχη να κλαίγονται στην τηλεόραση υποκρινόμενα τους χειμαζόμενους. Οταν αυτήν την παράσταση τη δίνουν πολιτικοί, τους λοιδορούμε δημοσίως και αγρίως. Οταν οι αυτοσκηνοθετούμενοι σαν πενόμενοι είναι δημοσιογράφοι που κατέχουν υψηλή θέση και σε κανάλι και σε εφημερίδα και σε ραδιοσταθμό ή είναι ιδιοκτήτες Μέσου ή Μέσων, οι πολλοί τους ψιλολοιδορούμε, αλλά από μέσα μας ή ψιθυριστά. Τάχα για να μη χαλάσει η εικόνα της συντεχνίας μας. Η οποία όμως στα μάτια των υπολοίπων είναι προ πολλού κομματιασμένη. Και όχι άδικα.

"Άνθη των εξαισίων κήπων", μουσική και ποιητική παράσταση - αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Π. Καβάφη

..............................................................

"Άνθη των εξαισίων κήπων", μουσική και ποιητική παράσταση - αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Π. Καβάφη

«Άνθη των εξαισίων κήπων»

Ποιητική παράσταση για πέντε ηθοποιούς και πιάνο

Με τρεις παραστάσεις Σάββατο 28, Κυριακή 29  και  Δευτέρα  30/12/13  ο Χώρος Τέχνης «Ιδιόμελο» αποχαιρετά το έτος Καβάφη με ένα μουσικο-θεατρικό αφιέρωμα στον Αλεξανδρινό, βασισμένο στα «Κρυμμένα»  ποιήματα. Με καταλύτη  τη μουσική ,  οι μορφές της ποίησης του Καβάφη αποκτούν για λίγο σκηνική υπόσταση, ανακτούν το λόγο τους  και μετά αποσύρονται πάλι   στο μισόφωτο, αφήνοντας ίχνη  στη σκέψη και τα αισθήματα.

Είσοδος:  10 ευρώ

Έναρξη: 21.00

«Ιδιόμελο», Χώρος Τέχνης, Ελευθερίου Βενιζέλου 17, Μαρούσι (πλησίον ΗΣΑΠ)

 

 

Κρατήσεις:  210 6817042

Πιάνο:

Θάνος Μαργέτης

Συμμετέχουν: 

Νάντια Μεχάνη

Γιάννης Παπαθύμνιος

Εριφίλη Σαββίδη

Μαίρη Σταγάκη

Κωνσταντίνος Τσίλης

Σκηνοθετική επιμέλεια:

Μανώλης Γιούργος

Κοστούμια από το  «Βεστιάριο»

Ένας διάλογος αφιερωμένος στην καθηγήτρια που έπιασε το γιο Σαμαρά να αντιγράφει και αυτές τις μέρες απολύθηκε (20 Δεκ 2013 | tvxsteam tvxs.gr)

.............................................................

Διάλογος νεοελλήνων

Χειμώνας 2012 περίπτερο σε κάποια γειτονιά των Βορείων Προαστείων της

Αθήνας, δηλ. διάλογος πραγματικός...

Ο κύριος Μ. (πελάτης): Δώσε  μου και το "Δέντρο" (το γνωστό λογοτεχνικό περιοδικό που έχει αφιέρωμα στον Θόδωρο Αγγελόπουλο, που μόλις έχει "φύγει" από τον μάταιο τούτο κόσμο). Μαζί με τις εφημερίδες.

Ο περιπτεράς (τα δίνει όλα έχοντας πάνω-πάνω το περιοδικό που έχει στο εξώφυλλο τη φωτογραφία του σκηνοθέτη και παίρνει τα χρήματα από τον κ. Μ): Σπουδαίος ε; Κρίμα που έφυγε τόσο νωρίς. 
Ο κύριος Μ.: Ναι, κρίμα. Είχε ακόμη πολλά να δώσει. 
Ο περιπτεράς: Πάντως εγώ με κάτι τέτοιους τύπους συγκινούμαι.
Ο κύριος Μ.: Δηλαδή;
Ο περιπτεράς: Ε, να που τιμάνε την Ελλάδα. 
Ο κύριος Μ.: Α, ναι είναι κι αυτό...
Ο περιπτεράς:  Όπως και να το κάνεις, τόσες τιμές τόσα βραβεία, πώς να μην συγκινηθείς...
Ο κύριος Μ: Σωστά...
Ο περιπτεράς: Εγώ συγκινούμαι, βρε παιδί μου, όταν ακούω τον Εθνικό Ύμνο και βλέπω ν' ανεβαίνει η ελληνική σημαία ψηλά στο κοντάρι. Όπως τότε με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, με τον Πύρρο Δήμα και τ' άλλα παιδιά.
Ο κύριος Μ.: Γιατί, το ίδιο είναι;
Ο περιπτεράς: Και βέβαια, όλοι τιμήσανε την Ελλάδα μας, ο καθένας στον τομέα του.
Ο κύριος Μ.: Άσε μας ρε Κ. (το όνομα του περιπτερά) που θα βάλεις στην ίδια μοίρα τον Αγγελόπουλο με τους ντοπαρισμένους!...
Ο περιπτεράς: Γιατί, τι πειράζει; Κι οι άλλοι, τ' αμερικανάκια, τι κάνανε;
Ο κύριος Μ.: Δηλαδή, επρεπε να τους μιμηθούμε;
Ο περιπτεράς: Γιατί όχι; Πάντα κώτσους θα μας πιάνουνε;
Ο κύριος Μ.: Σύμφωνοι, αλλά το σπουδαίο είναι να κερδίζεις τιμές που να τις αξίζεις.
Ο περιπτεράς: Εμένα μου φτάνει που τους τη σπάμε, κι ας μην είμαστε και πρώτοι.
Ο κύριος Μ.: Να σου πώ... Απ' όσο ξέρω, έχεις παιδιά που πηγαίνουν στο σχολείο.
Ο περιπτεράς: Ναι δύο, στο δημοτικό. Γιατί;
Ο κύριος Μ.: Θα σου άρεσε να παίρνουν τα παιδιά σου "δεκάρια" χωρίς να τ' αξίζουν;
Ο περιπτεράς: Γιατί όχι, αρκεί να είναι πρώτα!
Ο κύριος Μ.: Καλά, δώσε μου τώρα τα ρέστα να φύγω. (Παίρνει τα ρέστα) Καλή σταδιοδρομία στα βλαστάρια σου! 

Απολύθηκε η καθηγήτρια που έπιασε το γιο Σαμαρά να αντιγράφει

16:13, 20 Δεκ 2013 | tvxsteam tvxs.gr/node/145615

 

Φωτογραφία: Παναγιώτης Τζάμαρος/FosPhotos

Απολύθηκε τελικά η Ευφροσύνη Μπουλούτα, η εκπαιδευτικός του Κολεγίου Αθηνών που έπιασε το γιο του Αντώνη Σαμαρά και ανιψιό του Προέδρου του σχολείου να αντιγράφει. Όπως καταγγέλλει η ΟΙΕΛΕ (Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας), το ΚΥΣΔΕ (Κεντρικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης) αποφάσισε «με παράνομη σύνθεση» να απολύσει την εκπαιδευτικό με το πρόσχημα ότι «δεν είχαν αρκετά στοιχεία για να αποδείξουν ότι υφίσταται θέμα καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος της καταγγελίας σύμβασης εκ μέρους της διοίκησης του Κολλεγίου Αθηνών.

 Διαβάστε αναλυτικά την υπόθεση στο tvxs.gr.

Ολόκληρη η ανακοίνωση της ΟΙΕΛΕ

Αθήνα, 20-12-2013 Αριθμ. Πρωτ: 37345
  ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΣΥΝΕΤΕΛΕΣΘΗ: ΤΟ ΚΥΣΔΕ ΜΕ ΑΝΩΘΕΝ ΕΝΤΟΛΕΣ (;) «ΕΚΤΕΛΕΣΕ» ΤΗ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΜΠΟΥΛΟΥΤΑ, ΡΙΧΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΣΤΟΝ ΚΑΙΑΔΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ, ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΧΕ ΤΟ «ΘΡΑΣΟΣ» ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΕΙ ΤΟΝ ΥΙΟ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΝΑ ΑΝΤΙΓΡΑΦΕΙ

Πέντε ημέρες πριν από τα Χριστούγεννα το ΚΥΣΔΕ έκανε ένα πρώιμο δώρο στην πρωθυπουργική οικογένεια, στην πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας και στους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών σχολείων.

Κατόπιν άνωθεν εντολών (;) και με παράνομη σύνθεση (την οποία είχαν αλλοιώσει, αποβάλλοντας τους αιρετούς της ΟΙΕΛΕ) οι τρεις διορισμένοι από τον Υπουργό Παιδείας δημόσιοι «λειτουργοί» - μέλη του ΚΥΣΔΕ αποφάσισαν να «εκτελέσουν» την εκπαιδευτικό Ευφροσύνη Μπουλούτα, απολύοντάς την με το πρόσχημα ότι «δεν είχαν αρκετά στοιχεία» για να αποδείξουν ότι υφίσταται θέμα καταχρηστικής άσκησης του δικαιώματος της καταγγελίας σύμβασης εκ μέρους της διοίκησης του Κολλεγίου Αθηνών. Με λίγα λόγια το ΚΥΣΔΕ θεωρεί πως μια εκπαιδευτικός με 21 έτη υπηρεσίας, που είχε αξιολογηθεί θετικά από τη διοίκηση του σχολείου, απολύθηκε «όλως τυχαίως» και επελέγη «συμπτωματικά» μέσα από εκατοντάδες συναδέλφους της προς απόλυση λίγες ημέρες αφού συνέλαβε τον υιό του πρωθυπουργού να αντιγράφει!

Με την κυνικότητα επαγγελματιών τα διορισμένα μέλη του ΚΥΣΔΕ δεν χρειάστηκαν πολύ ώρα για να ξεμπερδέψουν με την αποστολή τους. Απέρριψαν με συνοπτικές διαδικασίες, τόσο το αίτημα της εκπαιδευτικού για αναβολή της διαδικασίας τη Δευτέρα, ώστε να παραστεί ο νομικός της εκπρόσωπος Γ. Κατρούγκαλος, όσο και τα αιτήματα εξαίρεσής τους που είχαν κατατεθεί και ανακοίνωσαν την κατάπτυστη απόφασή τους. Αποφάσισαν ότι δεν πρέπει να εξαιρεθούν οι ίδιοι, (ενώ είχαν αποφασίσει την αποβολή των «ενοχλητικών» της ΟΙΕΛΕ) για να ολοκληρώσουν το «θεάρεστο» έργο τους.

Η απόφαση του ΚΥΣΔΕ έχει ιστορική σημασία και θα επιφέρει δραματικές συνέπειες στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Αποτελεί κατ’ ουσίαν υπογραφή συμβολαίου θανάτου για χιλιάδες ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς και χαριστική πράξη για τους σχολάρχες. Με αυτόν τον τρόπο ανάβει το πράσινο φως σε όλα τα υπηρεσιακά συμβούλια της εκπαίδευσης να απολύουν χωρίς έλεγχο όλους τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς που προτείνονται από τον ιδιοκτήτη ενός σχολείου προς απόλυση.
  Αποφάσισαν μόνοι τους  ότι δεν πρέπει να εξαιρεθούν!!!!

Η απόφαση του εκτελεστικού αποσπάσματος του ΚΥΣΔΕ ήταν η χαριστική βολή, όχι μόνο σε μια γενναία εκπαιδευτικό που απολύθηκε, επειδή έπραξε το χρέος της, αλλά για ολόκληρη την εκπαίδευση.

Θυσιάζει στο βωμό της αναλγησίας, της αλαζονείας και της αυταρχικότητας του πρωθυπουργού και του αδελφού του, Προέδρου του Κολλεγίου, μια εργαζόμενη, πετώντας την στον Καιάδα της εξαθλίωσης.

Αποδεικνύει ότι κάποιοι θεσμοί στη χώρα δεν λαμβάνουν αποφάσεις με βάση τους νόμους, αλλά με βάση το δίκαιο του ισχυρού.

Η ΟΙΕΛΕ δεν πρόκειται να αφήσει έτσι την υπόθεση. Θα χρησιμοποιήσει κάθε πολιτικό και ένδικο μέσο για να ανατρέψει την απόφαση της παράνομης σύνθεσης του ΚΥΣΔΕ. Η δικαιοσύνη και οι θεσμοί που λειτουργούν ακόμη σ’ αυτό τον τόπο θα δώσουν την απάντηση σε όσους θεωρούν ότι η πολιτική και οικονομική ισχύς τους επιτρέπουν να βιάζουν το Σύνταγμα, τους νόμους και τα δημόσια αγαθά.
  ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ Ο.Ι.Ε.Λ.Ε.
  Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                     ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΥΡΟΥΤΟΣ  
   Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΑΡΡΗΣ


............................................................................

Α. Σαμαράς: Εγώ έχω αντίπαλο την ανεργία, ο κ. Τσίπρας τη χώρα http://www.capital.gr, 20/12/2013  Επίθεση στον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Αλ. Τσίπρα, εξαπέλυσε ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, στις δηλώσεις του μετά τη σύνοδο κουρυφής της ΕΕ. Σε ερώτηση σχετικά με την πρόβλεψη του κ. Τσίπρα ότι το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών θα προκαλέσει πολιτικές εξελίξεις στη χώρα και θα ανοίξει τον δρόμο για εκλογές απάντησε: «Η νοοτροπία της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι να καλλιεργεί τον δικό της κήπο με δηλητήριο που ρίχνει σε όλους τους άλλους. Οι άλλοι, όμως, είναι η Ελλάδα. Το να δηλητηριάζεις το κλίμα, να ζητάς συνεχώς εκλογές, να δημιουργείς συνθήκες τρόμου σε επενδυτές, δεν πιστεύω ότι ευνοεί την ίδια την αντιπολίτευση. Τέλος πάντων, στις ευρωεκλογές θα δούμε τα αποτελέσματα. Εγώ δεν κοιτάζω τις εκλογές που έρχονται, εγώ κοιτάζω τον άνεργο, μέριμνά μου είναι να δώσω εργασία σε έναν ακόμη άνεργο. Με τον κ. Τσίπρα έχουμε άλλον αντίπαλο. Εγώ έχω αντίπαλο την ανεργία εκείνος έχει τη χώρα. Ίσως είναι δικαίωμά του, αλλά είναι και δικό μου δικαίωμα να είμαι αυστηρός». Αναφερόμενος στο θέμα του πρώην υπουργού, Μ. Λιάπη, ο κ. Σαμαράς τόνισε ότι «αυτά που μπορεί να συνέβαιναν στο παρελθόν έχουν τελειώσει. Οι πολίτες είναι και αισθάνονται ίσοι απέναντι στον νόμο, για όποιον κι αν μιλάμε. Όποιος καταπατά τον νόμο θα συλλαμβάνεται και θα τιμωρείται. Μπράβο και στους αστυνομικούς που έπραξαν αυτό που έπρεπε».   Σχολιάζω επιπροσθέτως: Ένα-ένα "σπάνε τα σπυριά" αυτής της μολυσματικής ασθένειας που βασανίζει την έρμη αυτή χώρα και το λαό της (τουλάχιστον όσους έχουν ακόμα αντισώματα στην αρρώστεια), εδώ και 40 χρόνια περίπου "δημοκρατίας". Θα επιμείνω στα εισαγωγικά στη "δημοκρατία" γιατί και  ψευδεπίγραφη είναι, και ομοιάζει με δικτατορία αφού 150-160 ανδρείκελα σηκώνουν τα χεράκια τους και ψηφίζουν ό,τι διατάσσουν οι ξένοι αφέντες και οι ντόπιοι μεσάζοντές τους (πρωθυπουργοί και υπουργοί). Aπό την απόλυση της κ. Μπουλούτα για χάρη του υιού Σαμαρά στην μιζέρια και τη φτήνια του Λιάπη (πώς να τον πεις "κύριο", άσε που οι διακοπές του στην Κουάλα Λουμπούρ έχουν γίνει ανέκδοτο) και τώρα στα 25000 ευρώ του Τομπούλογλου του "Αγλαΐα Κυριακού". Όχι, ο Σαμαράς έχει αντίπαλο το fairplay της δημοκρατίας, τη δικαιοσύνη και την ισότητα των πολιτών, τον άδολο πατριωτισμό.   Και γιατί αυτή η σιωπή του ΣΥΡΙΖΑ και του αρχηγού του; Τι, για να μη θεωρηθεί λαϊκιστής; Από σεβασμό στα προσωπικά δεδομένα του υιού; Οποία ολιγωρία, ενώ η κοινωνία σφαδάζει! Απορίες...

"Αργήσατε, Αρχηγέ" του Niko Ago (www.protagon.gr, 21/12/2013)

..............................................................

Αργήσατε, Αρχηγέ

  

 Niko Ago

Photo: Alexandros Katsis / Fosphotos.com

Αρχικά σκέφτηκα να γράψω για την  Άρτεμις Αλεξιάδου. Το όνομά της, δεν λέει πολλά στους περισσότερους στην Ελλάδα. Η Άρτεμις είναι καθηγήτρια γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο της Στουτγάρδης και τιμήθηκε με το σπουδαίο βραβείο Leibniz Prize για το ερευνητικό της έργο. Από τους σπουδαίος ανθρώπους που διαπρέπουν εκτός Ελλάδας.  Είναι και πολλοί άλλοι.

Έπειτα, άλλαξα γνώμη και είπα να αναφερθώ στις διαδηλώσεις που θα λάβουν χώρα σήμερα, Σάββατο 21 Δεκεμβρίου, στη Σουηδία, όπου όλο το πολιτικό φάσμα, κοινωνία των πολιτών και μεταναστευτικές κοινότητες, θα  διατρανώσουν με σαφή τρόπο και ξεκάθαρη φωνή, σε πολλές πόλεις, πως ρατσισμός και ναζισμός, δεν έχουν θέση στη σουηδική κοινωνία. Αφορμή έγινε η επίθεση μιας δράκας ναζί, σε ανθρώπους που διαδήλωναν ενάντια στα ρατσιστικά συνθήματα που είχαν γράψει οι πρώτοι σε τοίχους της περιοχής Kärrtorp στη Στοκχόλμη. Βλέπεις, εδώ δεν ζητάει το ένα κόμμα από το άλλο να καταδικάσει με λόγια αλλά όλα μαζί, κάνουν το αυτονόητο και προστατεύουν τη Δημοκρατία.

Πήγε στην άκρη και αυτό, έπειτα από ένα e-mail της Διεθνούς Αμνηστίας, από το οποίο μαθαίνω πως ο Αρχηγός της Ελληνικής Αστυνομίας, φέρεται να είπε μεταξύ άλλων σε αξιωματικούς ότι «πρέπει να κάνουμε το βίο αβίωτο στους μετανάστες». Ο John Dalhuisen, Διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για την Ευρώπη και την Κεντρική Ασία, δήλωσε ότι «εάν είναι ακριβείς, οι βαθιά σοκαρίστηκες δηλώσεις που σήμερα αποδίδονται στον Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας θα αποκάλυπταν σκόπιμη περιφρόνηση των δικαιωμάτων και της ασφάλειας των προσφύγων και μεταναστών που αναζητούν καταφύγιο και μια ευκαιρία στην Ε.Ε.». Τελικά, οι δηλώσεις έγιναν και είναι ακριβέστατες, όπως μεταδόθηκαν ραδιοφωνικά.Αργήσατε, όμως, κύριε Αρχηγέ. Έχοντας υπάρξει ο ίδιος στο παρελθόν αυτόπτης μάρτυρας και θύμα βασανιστηρίωνστα σύνορα, το μακρινό 1991, αλλά και με παραμονή πάνω από 21 χρόνια στην Ελλάδα, σας ενημερώνω πως, η ζωή των μεταναστών και προσφύγων, κυρίως εκείνων χωρίς χαρτιά αλλά και νόμιμων, που δεν κρατούνται, ο βιός τους είναι αβίωτος, συνήθως, και χωρίς τις δικές σας προτροπές.Το ίδιο το κράτος, δια των λειτουργών του, με και χωρίς στολή, τα έχει καταφέρει περίφημα.

Οι μαρτυρίες προσφύγων, μέχρι και για βιασμούς και πνιγμούς στα θαλάσσια και χερσαία σύνορα, από ανθρώπους που υποτίθεται ότι είναι εκεί για να κάνουν ακριβώς το αντίθετο, να προστατέψουν τις ζωές τους δηλαδή, είναι απλώς η επιβεβαίωση ενός δράματος που εκτυλίσσεται χρόνια, με όλο και περισσότερο σαδισμό, με όλο και μεγαλύτερη απανθρωπιά, τώρα και με τις ευλογίες των ανωτέρων. Πριν καιρό, ο Θάνος Τζήμερος, διαφημιστής και επικεφαλής ενός μικρού κόμματος, είχε προτείνει κάτι τέτοιο, όπως ο κύριος αρχηγός, και δεν ξέρω αν αυτόναντέγραψε ο τελευταίος. Πέραν τούτου, αν και μετά από αυτό, ο Αρχηγός παραμείνει στη θέση του, κατά τη γνώμη μου θα είναι επιβράβευση της παρανομίας εις βάρος της νομιμότητας και άλλο ένα μαύρο στίγμα την χώρα και τη θέση που κατέχει, η οποία απαιτεί να είναι θεματοφύλακας της νομιμότητας και όχι υποκινητής κρατικής βίας.

"Υπάρχουν και οι Θοδωρήδες" της Χριστίνας Κοψίνη ("Καθημερινή", 24/12/2013)

.............................................................
 

Υπάρχουν και οι Θοδωρήδες

Της Χριστίνας Κοψίνη

Ποιος κόσμος θα επικρατήσει; O κόσμος του Λιάπη ή ο κόσμος του Ειδικού Φρουρού ; O κόσμος ενός πολιτικού με νοοτροπία φεουδάρχη που δεν το ’χει σε τίποτε να περάσει την όχθη της παραβατικότητας για να γλιτώσει τα 500-1.000 ευρώ από τα δημόσια ταμεία ή ο κόσμος του 26χρονου Ειδικού Φρουρού που μην αντέχοντας τη σκέψη πως τραυμάτισε θανάσιμα μια ηλικιωμένη γυναίκα δίνει τέλος στη ζωή του; Ποιος θα υπερισχύσει; O ανάλγητος που νομίζει ότι του χρωστά η κοινωνία ή αυτός που δεν μπορεί να αντέξει τη βάσανο ενός δυστυχήματος που προκάλεσε; Aυτήν την αντίθεση ανέδειξε με την αυτοκτονία του ο νεαρός φρουρός που ενδεχομένως, είτε λόγω κακής ορατότητας είτε λόγω ταχύτητας τραυμάτισε θανάσιμα την ηλικιωμένη γυναίκα το βράδυ της Κυριακής στο Χαλάνδρι. Η είδηση είναι γνωστή: μόλις ο Θόδωρος Π. (πουθενά δεν αναγράφεται επίθετο) διαπίστωσε τι συνέβη αυτοπυροβολήθηκε θανάσιμα με το υπηρεσιακό του όπλο. Κι ας ήταν σχεδόν βέβαιο πως ανθρωποκτονία εξ αμελείας θα επέσυρε μεν καταδίκη αλλά με αναστολή. Το σωματείο των Ειδικών Φρουρών εξέδωσε μια συγκινητική ανακοίνωση στην οποία κάνει λόγο για «υπέρμετρη ευαισθησία του χαρακτήρα του» ενώ ο υπουργός Δημόσιας Τάξης μίλησε για βραδιά «φυσικής συντριβής». Μήπως, όμως, αυτό το «υπέρμετρον» δεν είναι είναι που κάνει τη μεγάλη διαφορά σε αυτήν την τόσο μετρήσιμη, σε μίζες, περιουσίες, αρπαχτές, μετριότητα που μας περιβάλλει εδώ; Αυτό το «υπέρμετρον» δεν είναι που δίδει νόημα σε μια αντίθεση που δεν έχει να κάνει ούτε με την πολιτική ούτε με τις εγκεφαλικές αναλύσεις συντηρητικών ή αριστερών αναλυτών και πολιτικών της ατάκας; Αλήθεια, πώς μεγάλωσε ο Θόδωρος Π.; Τι σηματοδοτούσαν γι’ αυτόν οι έννοιες καθήκον, υποχρέωση, συνέπεια; Πώς ένιωθε όταν άκουγε να τον αποκαλούν «μπάτσο»; Γιατί επέλεξε τα Σώματα Ασφαλείας και όχι μια οποιαδήποτε άλλη δουλειά; Τι όνειρα είχε; Τόσο απλές θα ήταν οι ερωτήσεις μας. Εάν ζούσε. Οπως απλοί και συχνά αόρατοι -μέσα στο έντονο χρώμα και τον θόρυβο της φιλανθρωπίας- είναι οι πραγματική αλληλεγγύη στον άνεργο φίλο, στον συγγενή και γείτονα που χρεοκόπησε, στον συνάδελφο που απολύθηκε. Τόσο απλές είναι οι ανάγκες. Πόσοι, όμως, είναι οι Θοδωρήδες; Δεν ξέρουμε. Υποθέτουμε λίγο περισσότεροι ή λίγο λιγότεροι από τους Λιάπηδες. Αυτό που γνωρίζουμε, όμως, είναι ότι υπάρχουν. Τους βλέπουμε εκεί που τα ιδεολογικά και κομματικά μας στερεότυπα δεν το... περιμένουν. Χωρά τις πιο διαφορετικές... ομοιότητες σε σχέση με το βάραθρο στο οποίο τοποθετούμε το εγώ μας. Οσο για τον άλλον κόσμο, αυτόν του κ. Λιάπη, ας μιλήσει ο Καρυωτάκης με την Πρέβεζα. «Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη η σημαία. Ισως έρχεται ο κύριος Νομάρχης. Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους αυτούς, ένας πέθαινε από αηδία...».

"Αντιγράψτε γιατί χανόμαστε. " Της Αναστασίας Καλαφάτη 07:43, 23 Δεκ 2013 | tvxsteam tvxs.gr

............................................................

Αντιγράψτε γιατί χανόμαστε. 

Της Αναστασίας Καλαφάτη

07:43, 23 Δεκ 2013 | tvxsteam tvxs.gr/node/145738

 

 

Φωτογραφία: Αλέξανδρος Κατσής/FosPhotos

^{Ο Federico Garcia Lorca στο Μουγκό παιδί αναφέρει:
Ένα παιδί γυρεύει τη φωνή του.
Την έκλεψε ο βασιλιάς των γρύλλων.}

 

Τις τελευταίες μέρες οι δάσκαλοι/ες μοιάζει να έχουν χάσει τη φωνή τους μπροστά στην απόλυση της κ. Ευφροσύνης Μπουλούτα από το Κολλέγιο Αθηνών. Ποιος έκλεψε την φωνή τους, ποιος είναι ο βασιλιάς των γρύλλων;

Ο βασιλιάς αυτός έχει επιτύχει τα τελευταία χρόνια να καταφέρει ισχυρά χτυπήματα στην ήδη γονατισμένη ελληνική εκπαίδευση. Έχει, όμως, κι αυτός τις αδυναμίες τους, όπως όλοι/ες. Οσον αφορά στην εκπαίδευση, μια από αυτές είναι η ιδιωτική εκπαίδευση, χωρίς βέβαια να χάνει τον ζήλο του για την υποβάθμιση της δημόσιας. Δεν είναι πολύς καιρός που προτάθηκε από τους εντεταλμένους του βασιλιά τα ιδιωτικά σχολεία να σταματήσουν να υπάγονται στο Υπουργείο Παιδείας αλλά να υπαχθούν στο Υπουργείο Εμπορίου-μια υπόθεση που  εκκρεμεί ακόμα- δείχνοντας με σαφήνεια τη σχεδόν φιλοσοφική προσέγγιση του στον όρο «παιδεία». Γιατί, όμως, ο βασιλιάς ενδιαφέρεται τόσο για την ιδιωτική εκπαίδευση; Γιατί επιδιώκει με κάθε τρόπο την κατάργηση των δικαιωμάτων των ιδιωτικών-και όχι μόνο- εκπαιδευτικών;

Καχύποπτοι αντιφρονούντες του καθεστώτος ίσως πουν πως  συγγενικά πρόσωπα και φίλοι του βασιλιά που είναι υψηλόβαθμα στελέχη ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων  αδημονούν να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία και να απαλλαχτούν από τον βραχνά των εργασιακών δικαιωμάτων και να μπορέσουν να υλοποιήσουν το κοινό τους όνειρο: μια εκπαίδευση που πουλιέται ακριβά, αγοράζετα δύσκολα, ελέγχεται εύκολα και εξαθλιώνει τους/τις εκπαιδευτικούς, οι οποίοι/ες ως μορφωμένοι ζητιάνοι αναζητούν την τύχη τους στα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, εκδιωγμένοι/ες από τη δημόσια εκπαίδευση και συμβιβαζόμενοι/ες με τις εργασιακές συνθήκες που τους έχει «εξασφαλίσει» ο βασιλιάς. Είναι τυχεροί/ές, άλλωστε. Δεν είναι άνεργοι. Ο βασιλιάς, όπως προαναφέρθηκε, περιγράφει την παιδεία με όρους εμπορίου. Έξοδα, έσοδα κέρδος, ζημία. Αυτό είναι το μεγάλο αγκάθι της παιδείας: έχει πολλά έξοδα, μακροπρόθεσμα έσοδα-που κανείς υπουργός ή πρωθυπουργός δεν θα παραμεινει στην εξουσία μέχρι να τα καρπωθεί, ενώ αν δεν ελεγχθεί επαρκώς μπορεί να προκαλέσει ζημία στο καθεστώς.

Η υπόθεση της κ. Μπουλούτα ανοίγει για τους/τις ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς τους ασκούς του Αιόλου. Όταν με περισσή ευκολία γίνεται αποδεκτή η αποβολή των αιρετών της Ο.Ι.Ε.Λ.Ε από το ΚΥΣΔΕ και με συνοπτικές διαδικασίες απολύεται μια εκπαιδευτικος με 23 χρόνια υπηρεσίας, καθίσταται εύκολα κατανοητό πόσο θα δυσκολευτεί το επόμενο ΚΥΣΔΕ να προσυπογράψει τη «δίκαιη» απόλυση  ενός/μιας εκπαιδευτικού με 5 χρόνια υπηρεσίας σε ένα ιδιωτικό σχολείο. Είναι σαφές πως η ιδιωτική εκπαίδευση γίνεται περισσότερο ιδιωτική παρά εκπαίδευση.

Για άλλη μια φορά η πλάνη, η εξαπάτηση επιβραβεύονται γιατί βολεύουν. Άλλωστε ο μαθητής δεν έκανε κάτι μεμπτό  για έναν βασιλιά που εξαπατά κατά συρροή έναν ολόκληρο λαό.  Ο μαθητής θα μπορούσε να είναι ένας ακόμα μαθητής που, όπως πάμπολλοι άλλοι κάποια στιγμή στα μαθητικά τους χρόνια, αντέγραψε και εντοπίστηκε από την επιτηρήτρια. Ο πατέρας του, όμως, δεν είναι ο κάθε πατέρας του κάθε μαθητή. Το σχολείο του μαθητή δεν είναι το κάθε σχολείο. Η απόλυση της κ. Μπουλούτα δεν είναι μια ακόμα απόλυμενη που προστέθηκε στον μακρύ κατάλογο των απολυμένων. Είναι, όμως, μια ακόμα επίδειξη δύναμης του βασιλιά σε μια υπηκοο του που αμφισβήτησε το κύρος του. Η δίωξη της κ. Μπουλούτα αφορά κάθε εκπαιδευτικό γιατί συνιστά όχι απλή παρέμβαση στο έργο της αλλά τιμωρία για την επιτέλεσή του. Αφορά κάθε εκπαιδευτικό γιατί πλέον θα είναι το κείμενο που θα «αντιγράφεται» με τη σφραγίδα του βασιλιά σε κάθε ανάλογη περίπτωση στο μέλλον.

Το ζητούμενο είναι πώς (ή αν) σκοπεύει  η εκπαιδευτική κοινότητα  να απαντησει στην απαράδεκτη δίωξη της συναδέλφου. Η οργή που θα έπρεπε να υπάρχει μετά την πρόσθεση ακόμα μιας προσβλητικής απόφασης για τον εκπαιδευτικο κόσμο, έπειτα από τη διαθεσιμότητα των εκπαιδευτικών, τον κατακερματισμό της τεχνικής εκπαίδευσης, τον εμπαιγμό των αναπληρωτών καιι τόσες άλλες, έχει δόσει τη θέση της στην παθητική αποδοχή. Τα αντανακλαστικά του εκπαιδευτικού χώρου έχουν εδώ και πολύ καιρό ατονίσει ενώ η αδιαφορία των δασκάλων για τα προβλήματα των καθηγητών ή των δημόσιων εκπαιδευτικών για τα προβλήματα των ιδιωτικών κι αντίστροφα έχει κατακερματίσει τον κλάδο. Η φωνή των εκπαιδευτικών μοιάζει να είναι αιχμάλωτη μακριά όπως και η φωνή του παιδιου στο ποιημα του Lorca. 

Ξέρουμε ποια "τσογλάνια" το πέτυχαν αυτό: "SOS λόγω αιθαλομίχλης" Παναγιώτα Καρλατήρα, Μαριάνα Τζάννε (http://www.protothema.gr 22/12/2013)

...............................................................

 Ξέρουμε ποια "τσογλάνια" το πέτυχαν αυτό:
 

Τοπίο στην... αιθαλομίχλη η Αθήνα

SOS λόγω αιθαλομίχλης

Παναγιώτα Καρλατήρα, Μαριάνα Τζάννε 22/12/201313:20
 

Στα όρια συναγερμού τα μικροσωματίδια - Ειδικές οδηγίες της Γραμματείας Δημόσιας Υγείας για την προστασία των παιδιών, των πολιτών άνω των 65 ετών, των καρδιοπαθών, όσων έχουν άσθμα και αναπνευστικά προβλήματα - Δείτε φωτογραφίες της Αθήνας το σαββατόβραδο

Τοπίο στην... αιθαλομίχλη θύμιζε το λεκανοπέδιο της Αττικής το βράδυ του Σαββάτου. Από τις φωτογραφίες που δημοσίευσε το www.protothema.gr αποκαλύπτεται η αποπνικτική ατμόσφαιρα στην Αθήνα που προκαλούσε δυσφορία σε εκατομμύρια πολίτες. Αυτό που δεν αποτυπώνεται στις φωτογραφίες είναι η οσμή από τους ρύπους οι οποίοι δημιουργούνται από την μαζική καύση ξύλων αλλά και άλλων μη κατάλληλων υλικών που πολλοί καίνε στα τζάκια τους κάνοντας την κατάσταση ανυπόφορη για τους κατοίκους. 

Οι συστάσεις των υπουργείων Υγείας και Περιβάλλοντος να περιοριστεί η άσκοπη χρήση τζακιών μάλλον πήγαν στο βρόντο, αφού πολλοί υπό την πίεση της ανάγκης να προσφέρουν ζεστασιά στις οικογένειές τους έβαλαν σε δεύτερο πλάνο το θέμα της υγείας των συμπολιτών τους αλλά και των ιδίων, αφού οι πρώτοι που επιβαρύνονται από τα μικροσωματίδια είναι όσοι βρίσκονται κοντά στα τζάκια που καίγονται ακατάλληλα υλικά. 

Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες του www.protothema.gr το βράδυ του Σαββάτου δεν υπήρξε αύξηση των προσελεύσεων σε ό,τι αφορά τα οξεία αναπνευστικά περιστατικά. Οπως δηλώνει ο διοικητής του ΕΚΕΠΥ Πάνος Ευσταθίου στις δέκα πνευμονολογικές κλινικές του ΕΣΥ στην Αττική που συμμετέχουν στο σύστημα επιτήρησης και παρακολούθησης της δημόσιας υγείας από τις επιπτώσεις των μικροσωματιδίων δεν καταγράφηκε αύξηση των προσελεύσεων σε ό,τι αφορά τα οξεία αναπνευστικά περιστατικά.

Στο όριο συναγερμού τα μικροσωματίδια

Στα 102 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα μετρήθηκαν τα αιωρούμενα σωματίδια στον σταθμό μέτρησης στο Μαρούσι το Σάββατο σύμφωνα με το υπουργείο Περιβάλλοντος. Στην Αριστοτέλους τα αιωρούμενα σωματίδια έφτασαν τα 101 ανά κυβικό μέτρο αέρα, ενώ στη Λυκόβρυση μετρήθηκαν λίγο πάνω από τα 90. Επισημαίνεται ότι τα στοιχεία αυτά αφορούν τις μέσες τιμές που διαμορφώθηκαν ολόκληρο το χθεσινό 24ωρο. Με απλά λόγια, το βράδυ οπότε και το πρόβλημα ήταν μεγαλύτερο οι τιμές των μικροσωματιδίων εκτιμάται ότι ήταν πολύ μεγαλύτερες από τον καταγεγραμμένο μέσο όρο.
Σύμφωνα με τα όρια που έχουν τεθεί, ο πρώτος συναγερμός ενεργοποιείται όταν οι τιμές των αιωρούμενων σωματιδίων ξεπεράσουν τα 100 μικρογραμμάρια και ο κόκκινος συναγερμός «χτυπά» όταν τα μικροσωματίδια υπερβούν τα 150 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο.

Από το υπουργείο Περιβάλλοντος εκτιμούν ότι σήμερα δεν αναμένεται να διαφοροποιηθούν ιδιαιτέρως οι καιρικές συνθήκες σε σχέση με το Σάββατο.

Σε συναγερμό οι υγειονομικές υπηρεσίες - Οδηγίες για προστασία παιδιών, πολιτών άνω των 65 ετών και καρδιοπαθών

Συναγερμός έχει σημάνει στις κρατικές υπηρεσίες λόγω της αιθαλομίχλης. Με ανακοίνωση που εξέδωσε το μεσημέρι της Κυριακής, η Γενική Γραμματεία Δημόσιας Υγείας του υπουργείου Υγείας δίνει ειδικές οδηγίες για προστασία των παιδιών, όλων των πολιτών άνω των 65 ετών, των καρδιοπαθών, όων έχουν αναπνευστικά προβλήματα και όσων υποφέρουν από άσθμα δεδομένου ότι και σήμερα οι κλιματολογικές συνθήκες αναμένεται να ευνοήσουν την δημιουργία αιθαλομίχλης.

Οπως αναφέρεται στην ανακοίνωση: «Με βάση την εξέλιξη των μετρήσεων της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και τις προβλέψεις της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας, το Υπουργείο Υγείας συστήνει:

Άτομα με αναπνευστικό πρόβλημα ή καρδιοπαθείς καθώς και τα παιδιά θα πρέπει να περιορίσουν κάθε έντονη σωματική δραστηριότητα, ιδιαίτερα αν αυτή γίνεται σε εξωτερικούς χώρους.

Άτομα με άσθμα μπορεί να χρειαστούν πιο συχνά εισπνοές του ανακουφιστικού φαρμάκου.
Άτομα άνω των 65 ετών επίσης, θα πρέπει να περιορίσουν τη σωματική τους δραστηριότητα.
Η Γενική Γραματεία Δημόσιας Υγείας σε συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠΕΚΑ παρακολοθούν την εξέλιξη του φαινομένου συστηματικά και θα ενημερώνει τους πολίτες».

"Ενας δάσκαλος του Γένους" του Τάκη Θεοδωρόπουλου ("Καθημερινή", 21/12/2013)

..............................................................

Μέντης Μποσταντζόγλου
( 1918 - 1995)

Ενας δάσκαλος του Γένους
Του Τάκη Θεοδωρόπουλου
Το έργο του Μποστ είναι κάτι σαν κιβωτός αυτογνωσίας της ψωροκώσταινας. Οχι μόνον οι χαρακτήρες του, ο Πειναλέων και η Ελλαδίτσα, και τα υπέροχα σκίτσα του, αλλά και ο εντελώς ιδιαίτερος τρόπος που χρησιμοποιούσε τη γλώσσα και την ορθογραφία. Το πολιτικό του στίγμα ήταν καθαρό, ήταν αριστερός, όμως έκανε πολιτική ακόμη και βάζοντας στη θέση του όμικρον ένα ωμέγα ή στη θέση του έψιλον ένα άλφα γιώτα. Ο Μποστ είχε συνείδηση ότι απευθύνεται σε ένα κοινό μορφωμένο, που θα γελάσει και με τις ανορθογραφίες του και με τη μίμηση της καθαρεύουσας. Αν ζούσε σήμερα, θα απευθυνόταν σε μια πολύ περιορισμένη ελίτ. Ακούγοντας τους πολιτικούς μας άνδρες να ρητορεύουν ενθουσιασμένοι και με τον εαυτόν τους και με τη ρητορεία τους, αναρωτιέμαι αν συνειδητοποιούν πως έχουν ανακηρύξει τον Μποστ σε δάσκαλο του Γένους. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο «εγέρθητω»» της Χρυσής Αυγής. Στον νου μου έρχονται όλες αυτές οι υπέροχες ελληνικούρες, οι εκρηκτικές ασυνταξίες. Τους ακούς να μιλάνε και σκέφτεσαι πως ακόμη και ο προφορικός τους λόγος είναι ανορθόγραφος. Ανορθόγραφος όπως η σπουδαιοφάνεια εννοείται, και ο ηρωισμός του αδούλωτου επαίτη που νομίζει ότι βαδίζει νικηφόρα στη λεωφόρο της μεγάλης Ιστορίας, ενώ στην πραγματικότητα χτυπιέται στους τοίχους του διαμερίσματός του. Τον σκέφτομαι να ακούει υπέροχες αποστροφές όπως το «ανδρός πεσούσης», φράσεις μνημειώδεις όπως το «πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις» του αρμόδιου για τον κ. Πελεγρίνη υπουργού κ. Αρβανιτόπουλου, το «τρικλοποδιασμένο ταξίδι του πρωθυπουργού στο Κατάρ» της κ. Δούρου, ή το «βρήκα και ευήκοον ώτα» του κ. Γεωργιάδη και το «εκφατικά» της κ. Κωνσταντοπούλου, άσε πια τις χρονικές αυξήσεις στις προστακτικές. Να τα ακούει αυτά και άλλα υπέροχα παιδιά της γλώσσας μας και να σκέφτεται πως, αν δεν είχε την τύχη να βρίσκεται στις αιώνιες μονές μαζί με τους μεγάλους κωμικούς όλων των εποχών, θα ήταν άνεργος. Οταν το ιδιόλεκτο του Μποστ έχει καθιερωθεί ως κώδικας της δημόσιας ζωής, ποιος μπορεί να γελάσει με αστεία που δεν τα καταλαβαίνει, διότι θεωρεί πως αυτός είναι ο κανονικός τρόπος ομιλίας. Δάσκαλος του Γένους χωρίς το στοιχείο της αυτογνωσίας. Είναι η διαφορά ανάμεσα στην ψωροκώσταινα και τη νεόπτωχη Ελλάδα της σήμερον. Εκείνη είχε συνείδηση των μεγεθών και της πραγματικότητάς της, και εκτός των άλλων είχε και γλώσσα για να την εκφράσει.