Γιάννης Ρίτσος (1909 - 1990): "Η Πατρίδα"

....................................................

 

Γιάννης Ρίτσος (1909 - 1990)

Η Πατρίδα

 

 

 

Να φύγουμε-είπανε-δε νταγιαντιέται πια τούτη η μιζέρια
ο κακός θάνατος δε νταγιαντιέται. Και που θ΄αφήσουμε τους πεθαμένους,
τα κόκκαλα, τα σταμνιά, την καμπάνα; Αϊ, ο ίσκιος της ελιάς το μεσημέρι
τ΄ αμπελάκι κατάγναντα στο πέλαγο, τα βατράχια τη νύχτα.
Πονιέται αυτό το χώμα. Και ποιος θα διαφεντέψει
το σκυλί, το σπουργίτι, τ΄ αλώνι; Κείνο το πέτρινο χέρι
κομμένο από τον αγκώνα - τι να σου κάνει; Το καπίστρι
γερά το κρατάει, - μα την αξίνα, το κλαδευτήρι, το φτυάρι;
Κι αν πάρει ο αγέρας τ΄ άχυρο; Κι αν οι αντίχριστοι ξεθάψουν
την καραμπίνα απ΄ τ΄ αχούρι;- πού να πεις πια πατρίδα;
Κάτσαν στο χώμα βγάλαν τα παπούτσια τους λύσαν
τους κόμπους της πετσέτας φάγαν το ψωμί τους. Και τα ψίχουλα
τα μάζεψαν ένα ένα, τα ΄βαλαν στην άσπρη πέτρα
να βρει το μωρουδέλι χελιδόνι, μην ψοφήσει.
Κάναν το σταυρό τους. Δε φύγαν.

Bαγγέλης Μακρής: Από το www.lifo.gr (29/8 και 28/8/2012) σημάδι στο μαύρο και ζοφερό παρόν...

 ...............................................................

www.lifo.gr, 29.8.2012 | 17:37

Τα φάρμακα που πληρώνουμε και η γέννηση μιας καινούριας υπόγειας βίας

Tο ανήμπορο κομμάτι της κοινωνίας ας φύγει πρώτο

Εικόνα: Έλληνας βουλευτής "κουλ" μπροστά στο θάνατο των πολιτών

 

Η αίσθηση ότι οι πολίτες αυτής της χώρας πρέπει να τα βγάλουν πέρα μόνοι τους χωρίς να περιμένουν το παραμικρό από το Κράτος, γίνεται όλο και πιο έντονη τις τελευταίες ημέρες. Τώρα πρέπει να πληρώνουμε και τα φάρμακα, ιατρικές εξετάσεις και ίσως στο μέλλον τον μολυσμένο αέρα που αναπνέουμε.

Είναι μια υπόγεια βία από τη μεριά του Κράτους με θύματα ανήμπορους πολίτες. Μπορεί να μην μας βομβαρδίζουν όπως στη Συρία* και οι απώλειες αυτές επίσημα να μην καταγραφούν ποτέ. Όμως, ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού θα εξοντωθεί. «Δεν έχεις να πληρώσεις τα φάρμακα σου; Και τι με νοιάζει; Συνταξιούχε, καρκινοπαθή, άρρωστε άνεργε, κάνε ότι καταλαβαίνεις» μοιάζουν να λένε με τις κινήσεις τους και οι δυο πλευρές.

Με την στάση τους αυτοί όλοι οι εμπλεκόμενοι δείχνουν ότι έχουν αποστραγγιστεί από κάθε ίχνος συναισθήματος για τον ίδιο τον άνθρωπο. Μας βλέπουν σαν να είμαστε ψηφία. Δεν περίμενα βέβαια προτεραιότητα των πολιτικών να είναι ο άνθρωπος ή των προέδρων των συλλόγων οι ανήμποροι ασθενείς. Πάνω από όλα το συμφέρον τους και το πώς θα ξαναβγούν στη θεσούλα τους. Περίμενα όμως να κρατηθούν τα προσχήματα. Να βγει ένα και πει «Ρε μαλάκες θα μας πάρουν με τις πέτρες άμα πούμε ότι οι καρκινοπαθείς πρέπει να πληρώνουν από την τσέπη τους». Άλλα δεν το λέει κανένας. Λουφάζουν και τεντώνουν το σχοινί από τις μεριές τους να δούμε ποιος θα πέσει πρώτος κάτω.

Κανένας δεν θα πέσει. Ούτε αυτοί, ούτε οι άλλοι. Στην θεσούλα τους θα είναι. Θα πέσουν κάτω από αυτό το τεντωμένο σκοινί μόνο οι ασθενείς. Ίσως να βρεθεί και κανένα «νούμερο» να μας πει πόσα χρήματα πήγαν στα ταμεία μετά την εξόντωση όσων δεν είχαν να πληρώσουν. Ποτέ δεν είσαι σίγουρος για το τι θα ανακοινωθεί από εδώ και πέρα.

Πριν μερικές μέρες στην Πατησίων είχα δει ένα γέρο να ζητιανεύει με μπουκάλα οξυγόνου. Έπεισα τον εαυτό μου ότι είναι η εξαίρεση. Φοβάμαι ότι πρέπει να αναθεωρήσω. Θα δούμε τα πάντα και πρέπει να είμαστε για τα πάντα. Α, για να μην το ξεχάσω, το σημαντικότερο για όσους νομίζουν ότι δεν τους αφορά το θέμα: Είναι να μην σου τύχει.

www.lifo.gr, 28.8.2012 | 17:48

Όταν ο πολιτικός λόγος θυμίζει το μάθημα των Νέων Ελληνικών

Σήμερα είσαι μαραθωνοδρόμος που τρέχει με την καρδιά του. Αύριο;

Παρομοιώσεις να έχει και τα άλλα θα τα βρούμε

 

Στην αρχή υπήρχε ο «ξύλινος» πολιτικός λόγος. Οι πολιτικοί έλεγαν τις ίδιες εκφράσεις κλισέ και τα περιοδικά της εποχής είχαν άρθρα με θέματα «Ο ξύλινος λόγος των πολιτικών και 10 φράσεις που δεν αντέχουμε να ξανακούσουμε». Τα χρόνια πέρασαν και ο «ξύλινος» λόγος άρχισε να δίνει τη θέση του στα αποφθέγματα. Οι βουλευτές ανέβαιναν στο βήμα της Βουλής και όταν δεν είχαν τι να πουν, τα λόγια κάποιου άλλου τους έβγαζαν από την δύσκολη θέση. Τότε πολλά κόκαλα υποθέτω θα έτριξαν (σ.σ όπως κάποιοι υποθέτουν ότι τα ζώδια ορίζουν τη ζωή μας και εγώ μπορώ να υποθέσω ότι θέλω), φαντάσματα συγγραφέων θα βγήκαν από τους τάφους τους σε μια προσπάθεια να διαμαρτυρηθούν (ποιος ακούει όμως τα φαντάσματα;) και τα βιβλιαράκια τσέπης με τίτλους όπως «τα 100 καλύτερα αποφθέγματα για να εντυπωσιάσεις τους άλλους» είναι σίγουρο ότι θα ήταν best seller ανάμεσα στους 300 της Βουλής.

Κάποια στιγμή, με την έκρηξη της τεχνολογίας εμφανίστηκαν και οι αγγλικές λέξεις. Οι βουλευτές αισθάνθηκαν την ανάγκη να είναι μοντέρνοι με την χρήση αγγλικών λέξεων. Και ενώ με κομμένη την ανάσα περιμέναμε τον άνθρωπο που θα ανέβαινε πάνω στο βήμα και θα έλεγε LOL, ως απάντηση στα λόγια κάποιου άλλου, ξέσπασε η κρίση. Και τότε όλα πάγωσαν στον πολιτικό λόγο.

Έπρεπε να γεννηθεί κάτι άλλο μέσα στα δακρυγόνα και τις μούντζες του λαού. Και γεννήθηκε ένας πολιτικός λόγος εμπνευσμένος, από την εθνική μας ταυτότητα και την φαντασία του εκάστοτε πολιτικού. Ένας λόγος γλαφυρός σαν να ακούς κάθε φορά το σπασίκλα της τάξης να απαντάει στην ερώτηση της φιλολόγου. Ένας λόγος που απαντά στην ερώτηση «τι συμβαίνει διάβολε;» των πολιτών αυτής της χώρας με ένα «Αυτό που συμβαίνει δεν μπορώ να σου πω τι είναι, αλλά μπορώ να σου πω ΣΑΝ τι είναι». Ο λόγος όπου τα πράγματα λέγονται με μια παρομοίωση.

Νικητής και σε αυτό τον τομέα ο πρωθυπουργός της χώρας. Μας παρομοιάζει σήμερα με μαραθωνοδρόμους που πρέπει να τρέξουμε τον μαραθώνιο. Πρέπει να έχουμε καρδιά και αντοχές όπως είπε. Την προηγούμενη φορά θα αντέχαμε επειδή είμαστε Έλληνες. Σήμερα μας λέει ότι είμαστε μαραθωνοδρόμοι και θα τρέχουμε με την καρδιά μας. Αύριο; Πιθανόν να είμαστε «λαβωμένοι μαχητές που πρέπει να συνεχίσουμε στην μάχη που δίνουμε για τα ωραία ιδανικά μας». Ποιος ξέρει;

Φοβάμαι ότι το πρόβλημα των πολιτικών είναι ότι ζουν εκτός πραγματικότητας. Αυτό μεταφέρεται και στον λόγο τους. Όποιος ζει την πραγματικότητα, μιλάει απλά και χωρίς περιστροφές. Έτσι και αλλιώς η αλήθεια θα φανεί, τι το κουράζεις;

Ξύλινη γλώσσα, αποφθέγματα, «μοντέρνα» αγγλικά και λυρισμοί ας μείνουν καλύτερα για τις συνεστιάσεις που οργανώνουν. Εκεί βέβαια θα πάει το «έλα ρε μαλάκα» και η μπουρδολογία σύννεφο, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Άνθρωποι είναι και αυτοί.

"Ονειρεύονται να βάλουν στολή!" Του Τάκη Θεοδωρόπουλου ("ΤΑ ΝΕΑ" Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012)

...............................................................

Ονειρεύονται να βάλουν στολή!

Του Τάκη Θεοδωρόπουλου

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΑ "ΝΕΑ" Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012

«Καλύτερα άνεργος παρά μπάτσος» προειδοποιεί χρόνια τώρα εκείνος ο τοίχος στα Εξάρχεια. Μάλλον χωρίς ιδιαίτερη ανταπόκριση, όπως συνάγεται από το αυξημένο ενδιαφέρον των φετινών υποψηφίων για τις αστυνομικές σχολές. Οπου και αποδεικνύεται πως η νεότης, προκειμένου να αποφύγει το ταμείο ανεργίας, επιλέγει τη σταδιοδρομία του ένστολου φύλακα της δημόσιας τάξης. Κι ας ξέρουν τα παιδιά πως οι μισθοί είναι χαμηλοί, κι ας ξέρουν πως έχουν να φάνε μολότοφ με την ψυχή τους, κι ας ξέρουν πως θα τους φωνάζουν «γουρούνια» και «δολοφόνους» οι συνομήλικοι της απέναντι πλευράς. Ισως γιατί τα παιδιά έχουν προβλέψει πως η ελληνική κοινωνία στα επόμενα χρόνια, εκτός από γιατρούς και δικηγόρους, θα χρειάζεται όλο και περισσότερους αστυνομικούς για να σταθεί στα πόδια της. Η Αστυνομία είναι το ύστατο καταφύγιο του ελληνικού Δημοσίου και το εκπαιδευτικό σύστημα, ως τροφοδότης του έμψυχου υλικού του, αποδεικνύεται για μία ακόμη φορά άκρως λειτουργικό. Τι να τους κάνεις τους μηχανικούς όταν δεν έχεις φράγκο, ενώ από αστυνομικούς, ε, όλο και κάποιος θα μπει για να διαρρήξει το διαμέρισμά σου, οπότε και κάποιος πρέπει να απαντήσει στο τηλέφωνο, στο Τμήμα, όταν θα τον χρειαστείς.

Ομως, μετά τα πρώτα, αντικειμενικά που λένε, συμπεράσματα αρχίζουν και φυτρώνουν εκείνα τα ζιζάνια, οι δεύτερες σκέψεις. Εξαιτίας της κρίσης και λόγω της οικονομικής ανασφάλειας, λέει, παρατηρήθηκε η αύξηση του ενδιαφέροντος για το πηλήκιο και το εθνόσημο στο μανίκι. Μήπως όμως η κρίση, και η οικονομική ανασφάλεια, εκτός των άλλων απογύμνωσε και το εκπαιδευτικό μας σύστημα και από τα τελευταία του προσχήματα; Και απέδειξε πως όλη αυτή η σαδομαζοχιστική τελετουργία με τα ελλειμματικά σχολεία και τα γεμάτα φροντιστήρια, με τις εξετάσεις, τα μόρια και τις ευκολίες πληρωμής στη βάση του δέκα το μόνο που καταφέρνει είναι να σκοτώνει εν τω γεννάσθαι κάθε δημιουργική ικμάδα που μπορεί ακόμη να ξεπηδήσει στην κοινωνική μας λασπουριά; Διότι τι στην ευχή μπορεί να ελπίζει μια κοινωνία, σε ποια ανάπτυξη, σε ποιο αύριο και σε ποιο μεθαύριο, όταν ένα μεγάλο μέρος της νεολαίας της ονειρεύεται να βάλει τη στολή του αστυνομικού απλώς για να έχει εξασφαλισμένο έναν μισθό; Ή να διαλέγει τι θα σπουδάσει ανάλογα με την απόσταση που χωρίζει τον τόπο των σπουδών του από το σπίτι του; Τι σόι «σπουδές» είναι αυτές και σε ποια μόρφωση, σε ποια καλλιέργεια προσβλέπουν; Και πόσο πιο καθαρά μπορούν να μας πουν τα παιδιά πως το τελευταίο που τους ενδιαφέρει όταν μπουν στο πανεπιστήμιο είναι η γνώση; Η ήττα αυτή είναι μεγαλύτερη κι από την οικονομική μας πανωλεθρία και θα την πληρώνουμε για πολύ περισσότερα χρόνια από όσα θα χρειαστούμε για να εξοφλήσουμε το χρέος μας. Και οι ευθύνες της διαχέονται παντού, από τους γονείς και τους δασκάλους ώς τους πολιτικούς ταγούς που τα κατάφεραν, έπειτα από ογδόντα εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις, να αποψιλώσουν την ελληνική κοινωνία από κάθε παιδεία.

Μήτσος Παπανικολάου (1900 - 1943) "Θάλασσα του Βορρά "

............................................................

Μήτσος Παπανικολάου

(1900 - 1943)

Θάλασσα του Βορρά

 

 

 

 

Χαίρετε, χαίρετε, ουρανοί, γλαυκοί, γλαυκά πελάγη!

Μεσ' στο βοριά νοστάλγησα μια θάλασσα του ονείρου

που να με φέρνουν, ναυαγόν, επάνω τους οι πάγοι

στα χιονισμένα σύνορα του κόσμου και του απείρου.

 

Πουλιά λευκά, φανταστικά, των μυθιστορημάτων,

Θέλω να ιδώ να φεύγουνε σ' άδιάκοπο κυνήγι

Μια ν' ανεβαίνουνε ψηλά και μια να πέφτουν κάτω

και τον αγέρα να δονούν του διάβα τους τα ρίγη.

 

Να φεύγουνε! Να φεύγουνε! Να μην ξαναγυρνάνε,

όπως κι εγώ στις θάλασσες αυτές δε θα γυρίσω'

οι κόκκινες κι οι κίτρινες φωτιές δεν με τραβάνε

στις γαλανές ακρογιαλιές που θ' αποχαιρετήσω.

 

Καπνός πια να μη φαίνεται στο σπίτι του χειμώνα

και να μην ανασταίνεται βλαστός το καλοκαίρι,

κι όταν του κόσμου του νεκρού θα θέλω την εικόνα

το πρόσωπό μου να κυττώ με το δικό μου χέρι.

 

Τ' άστρα να ιδώ που λάμπανε και στη δημιουργία,

άστρα χαμένα απ' τη νυχτιά των πρώτων Χριστουγέννων,

άστρα των παιδικών μου χρόνων η χρυσή μαγεία,

καρδιές των κόσμων, μάτια των καλών μας πεθαμένων.

 

 

Και τα βουνά, και τα βουνά που, πίσω απ' τις κορφές τους,

αρχίζει η χώρα που γι' αυτή γράφει το παραμύθι

μ' όλα τα βασιλόπουλα και τις πριγκήπισσές τους,

με τα νερά τ' αθάνατα, τα θαύματα, τη λήθη

 

Εκεί πια την πατρίδα μου να ξαναβρώ την πρώτη,

εκεί που οι πάγοι ορθώνονται μυστηριώδεις τάφοι

κι όπου, παραπετάσματα μπροστά στη γη, τα σκότη

για πάντα θα ξεγράφουνε ό,τι η καρδιά μου γράφει.

 

(Νέα Εστία 1938)

 

                                                       

 

"Ξεκίνησαν στην Ισπανία οι επιθέσεις σε σούπερ-μαρκετ για απαλλοτρίωση τροφίμων!" (http://sibilla-gr-sibilla.blogspot.gr, 29/8/2012)

..............................................................

Ξεκίνησαν στην Ισπανία οι επιθέσεις σε σούπερ-μαρκετ για απαλλοτρίωση τροφίμων!

Χθες στην Merida (Estremadura) κατέλαβαν το σούπερ-μάρκετ Carrefour πενήντα περίπου πολίτες, οι οποίοι πήραν χωρίς να πληρώσουν τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης.

Η «επίθεση», σύμφωνα με την κυβέρνηση, είχε προετοιμαστεί από καταναλωτικές οργανώσεις, σωματεία ανέργων και...
συμμετείχε ο Victor Casco, περιφερειακός βουλευτής της Izquierda Unida.

Οι πολίτες εισήρθαν στο κατάστημα, γέμισαν καρότσια με λάδι, ρύζι, γάλα και όσπρια. Εξήλθαν μαζικά χωρίς να πληρώσουν φωνάζοντας το γνωστό σύνθημα: Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος (El pueblo unido jamas sera’ vencido).

Ένας ιός που εξαπλώνεται η μαζική αντίδραση των πολιτών με μορφές πάλης για την επιβίωση που καμία καταστολή δεν θα μπορέσει να σταματήσει!

Ποιος χωροφύλακας θα μπορέσει να σταματήσει τη μάνα, τον πατέρα που «κλέβει» το γάλα του παιδιού του;

Μόνον εμφύλιος πόλεμος!

 

Ο θρύλος της τζαζ Charlie Parker (29 Αυγ 2012 | tvxsteam tvxs.gr)

.........................................................

Ο θρύλος της τζαζ Charlie Parker

14:08, 29 Αυγ 2012 | tvxsteam tvxs.gr/node/33405

 

 

Σαν σήμερα, 29 Αυγούστου του 1920, ήρθε στη ζωή ο σπουδαίος σαξοφωνίστας και ένας από τους πλέον αναγνωρισμένους συνθέτες της μουσικής τζαζ, Charlie Parker. Κορυφαία μορφή στην εξέλιξη της μουσικής bebop, μαζί με τους Louis Armstrong and Duke Ellington θεωρείται από τους μουσικούς της τζαζ που έχουν ασκήσει τεράστια επιρροή στις μετέπειτα γενιές. Ο Parker αναδεικνύεται συστηματικά ο σπουδαιότερος σαξοφωνίστας όλων των εποχών, σύμφωνα με την άποψη του κοινού στις έρευνες των μουσικών περιοδικών. 

Γεννημένος στο Κάνσας, ο Charlie «Yardbird» Parker ξεκίνησε να μαθαίνει σαξόφωνο σε ηλικία 11 ετών και αποτέλεσε μέλος της σχολικής ορχήστρας, πριν εγκαταλείψει το σχολείο, το 1935. Σε σύντομο χρονικό διάστημα, κατάφερε να γίνει κύριος του σαξοφώνου, και ακολούθως εργάστηκε ως επαγγελματίας μουσικός σε διάφορα τοπικά τζαζ συγκροτήματα, διαμορφώνοντας το προσωπικό του ύφος. Ο σπουδαίος μουσικός είχε δηλώσει ότι πριν αποφασίσει να εμφανιστεί στο ευρύ κοινό, μελετούσε καθημερινά 11 έως 15 ώρες επί 4 ολόκληρα χρόνια.

Γύρω στο 1940 έγινε μέλος της ορχήστρας του πιανίστα Jay McShann, και την ίδια περίοδο εγκαταστάθηκε στη Νέα Υόρκη, που αποτελούσε το κυρίαρχο κέντρο της τζαζ μουσικής. Το 1942 έγινε μέλος της ορχήστρας του Earl Hines για ένα έτος και ταυτόχρονα συνεργάστηκε με τον Dizzy Gillespie, ο οποίος έπαιζε τρομπέτα στην ορχήστρα, αλλά και άλλους νέους μουσικούς – που επρόκειτο να γίνουν διάσημοι σύντομα – όπως ο πιανίστας Thelonious Monk, ο κιθαρίστας Charlie Christian, και ο ντράμερ Kenny Clarke. Από τη μουσική που έπαιζαν, γεννήθηκε η γνωστή σήμερα ως Bebop.

Ωστόσο τα πράγματα δεν ήταν ρόδινα στην προσωπική ζωή του. Η επιβίωση ήταν ακόμα ένα δύσκολο ζήτημα από το οποίο υπέφερε και η οικογενειακή του ζωή. Η εξεύρεση εργασίας γινόταν όλο και πιο δύσκολη και η ψυχική του κατάσταση όλο και πιο ταραγμένη. Βυθίστηκε περισσότερο στο αλκοόλ αλλά και τη χρήση ηρωίνης. Το 1946 υπέστη νευρικό κλονισμό και εισήχθη σε ψυχιατρική κλινική για 6 μήνες, όπου απεξαρτήθηκε. Επιστρέφοντας στη Νέα Υόρκη συγκροτεί τη δική του ορχήστρα: Miles Davis στην τρομπέτα, Max Roach στα ντραμς, Duke Jordan στο πιάνο, Tommy Potter στο μπάσο και ο ίδιος στο σαξόφωνο.

Στις 29 Σεπτεμβρίου του 1947, ο Parker έλαβε πρόσκληση για να παίξει με τον Dizzy Gillespie και την μπάντα του στο Carnegie Hall. Η συναυλία έσπασε όλα τα προηγούμενα ρεκόρ προσέλευσης και οι σπουδαίοι μουσικοί μάγεψαν το κοινό.

Το 1948, μετά τον χωρισμό του με την Doris Snyder, ο Parker ξαναπέφτει στην ηρωίνη. Παρόλα αυτά η μουσική του και το όνομά του συνέχισαν να γίνονται όλο και πιο γνωστά σε όλο τον κόσμο ενώ το 1950 έκανε μια ευρωπαϊκή περιοδεία. Το 1951, στη Νέα Υόρκη συλλαμβάνεται για κατοχή ηρωίνης, κάτι που επιδεινώνει τα οικονομικά του προβλήματα. Το 1954, επιχειρεί δύο φορές να αφαιρέσει την ίδια του τη ζωή, χωρίς επιτυχία.

Ο θάνατός του ωστόσο ήταν ζήτημα χρόνου: η υγεία του είχε υποστεί σοβαρές βλάβες από τις καταχρήσεις, και στις 12 Μαρτίου του 1955, ύστερα από ένα έμφραγμα, μια πνευμονία και κύρωση του ύπατος, ο Charlie Parker «πέταξε» από τη ζωή.

"Ο δημόσιος υπάλληλος Γιώργος Λούκος" Tης Μαριας Κατσουνακη ("Καθημερινή", 29/8/2012)

.............................................................
 

Ο δημόσιος υπάλληλος Γιώργος Λούκος

Tης Μαριας Κατσουνακη

Σε συνέντευξή του στον «Ελεύθερο Τύπο» (27/8) ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Κώστας Τζαβάρας επέμεινε ιδιαίτερα στην επιλογή «των άξιων για τους εποπτευόμενους φορείς». Και όταν ο συνάδελφος Αντώνης Καρατζαφέρης τον ρώτησε αν συμπεριλαμβάνει στους άξιους και τον Γιώργο Λούκο, καλλιτεχνικό διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών (η θητεία του έληξε πριν από λίγες εβδομάδες), «για τον οποίο δεκάδες άνθρωποι της τέχνης έχουν υπογράψει ζητώντας την παραμονή του στη θέση του», ο υπουργός απάντησε: «Την απόφαση που θα πάρω δεν θα τη στηρίξω στο αν ο δείνα που θα αναλάβει να γίνει πρόεδρος σε έναν οργανισμό είναι αρεστός σε μια ομάδα». Αντιδιαστέλλοντας με αυτόν τον τρόπο τις έννοιες «άξιος» και «αρεστός». Στην επιμονή του δημοσιογράφου, δε, αν «θεωρεί άξιο τον κ. Λούκο, επαύξησε: «Αξιότατο». Για να διευκρινίσει αμέσως μετά: «Αλλά αυτό τι σημαίνει. Οτι όταν κάποιος είναι άξιος, πρέπει να μονιμοποιηθεί ως δημόσιος υπάλληλος κάπου;». Ομολογώ ότι στο σημείο αυτό κλονίστηκα. Δηλαδή, η κ. Λαμπράκη - Πλάκα που είναι διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης από το 1992, πρόσφατα μάλιστα ανανεώθηκε εκ νέου η θητεία της, από τον κ. Τζαβάρα μάλιστα, σε ποια κατηγορία υπάγεται; Θεωρείται ή όχι δημόσιος υπάλληλος, σύμφωνα με τα κριτήρια του αν. υπουργού; Μήπως όμως, από την άλλη, επειδή ακριβώς ο κ. Λούκος είναι «αξιότατος» και όχι απλώς «άξιος» πρέπει να προφυλαχθεί από αυτήν την εξέλιξη; Δεν κατέληξα σε κάποιο αξιόπιστο συμπέρασμα. Είχε προηγηθεί και η άποψή του για το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (να δημιουργηθεί αυτόνομο διαγωνιστικό τμήμα ελληνικών ταινιών) και άρχισαν να με ζώνουν τα φίδια. Πίσω ολοταχώς. Ο,τι καταργήθηκε -καθόλου αναίμακτα- με τη διεθνοποίηση του Φεστιβάλ, πριν από 20 χρόνια, θα επιστρέψει αναβαπτισμένο και αναθεωρημένο; Και, τότε, ένας νέος φόβος προστέθηκε: αν στις αισθητικές αναζητήσεις του κ. Τζαβάρα προστεθεί και η αναβίωση του Φεστιβάλ Ελληνικού Τραγουδιού; Αυτό το ενδιαφέρον έχει ο χώρος του πολιτισμού και δη του πολύπαθου, ποικιλοτρόπως καταργημένου, ομώνυμου υπουργείου. Εκεί που νομίζεις ότι ξανοίγεσαι στις λεωφόρους του μέλλοντος, ότι συνοδοιπορείς, εν πάση περιπτώσει, και «συνομιλείς» με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες, αντιλαμβάνεσαι πως δεν ήταν παρά ένα παρατεταμένο διάλειμμα σε μια διελκυστίνδα δεκαετιών. Η οπισθοδρόμηση ήταν, απλώς, σε καταστολή. Τώρα, όμως, στη μεγάλη κρίση, το επίσημο κράτος ενημερωμένο όσο χρειάζεται για να μην μπορεί να αντισταθεί σε επιρροές, περιβάλλοντα και άνωθεν εντολές, τρέχει να συναντήσει το πεπρωμένο του. Ποιο είναι αυτό; Ο εγκλεισμός στα οικεία και συμφέροντα. Εκεί όπου οι «αρεστοί» βαφτίζονται «άξιοι».

"Ποιους απειλούν οι ξιφολόγχες;" Tου Νικου Ξυδακη ("Καθημερινή", 28/8/2012)

..........................................................
 

Ποιους απειλούν οι ξιφολόγχες;

Tου Νικου Ξυδακη

Κοιτούσα το βίντεο από τη συγκέντρωση της Χρυσής Αυγής στις Θερμοπύλες, ένα συμπύκνωμα kitsch, με την πολιτική έννοια που δίνει στο kitsch του ολοκληρωτισμού o Μίλαν Κούντερα. Ενα ψέμα διεσταλμένο τόσο πολύ, ώστε να περνάει για αλήθεια: βάρβαρη οικειοποίηση των μύθων και των ιστορικών συμβολισμών, λατρεία της ωμής δύναμης, καυχησιές ηρωισμού, χρήση του αρχέγονου και του απόκρυφου, μέλανες χιτώνες και φωτιές δαυλών, ρούνοι και αίμα. Μια απομίμηση του ναζιστικού Θρίαμβου της Θέλησης στη Νυρεμβέργη. Μεταφερμένη, φευ, στις οικουμενικές Θερμοπύλες. Στα γεγονότα: Μια καλτ ομάδα, κινούμενη μεταξύ αποκρυφισμού και απροκάλυπτου θαυμασμού για τον Χίτλερ, σταθερά αρνούμενη το Ολοκαύτωμα, κινούμενη επί δεκαετίες στο ημίφως, μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, φθάνει στο σημείο να αποσπά το διόλου ευκαταφρόνητο 7% των ψήφων, και να επιχειρεί να μονοπωλήσει την ελληνική σημαία και την εθνική συνείδηση υπό όρους μίσους και αίματος. Στις Θερμοπύλες ο επικεφαλής της Χ.Α., υπό το φως των δαυλών, επετέθη στο Κοινοβούλιο της Ελληνικής Δημοκρατίας: αισθάνονται «σιχασιά» και «αηδία» που βρίσκονται εκεί, διαβεβαίωσε, και απείλησε ότι θα φύγουν από τη Βουλή, για να δώσουν να καταλάβουν τι είναι πράγματι τα τάγματα εφόδου, τι είναι δρόμος, και τι σημαίνει «να ακονίζονται οι ξιφολόγχες στα πεζοδρόμια». Ας μείνουμε σε αυτό το τελευταίο: Ποιους απειλεί με ακονισμένες ξιφολόγχες ο κ. Μιχαλολιάκος; Τον υπουργό Δημ. Τάξεως Νίκο Δένδια, που απέκλεισε κάθε ενδεχόμενο υπακατάστασης του κράτους από παραστρατιωτικά τάγματα εφόδου; Τη Βουλή των Ελλήνων απειλεί; Την Ελληνική Δημοκρατία; Ολους όσοι διαφωνούν μαζί του; Απειλεί τους πάντες, ακόμη και τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου που αναγνώρισε τη Χ.Α. ως νόμιμο κόμμα; Πάντως κάποιους απειλεί, έστω διά της δραματικής υπερβολής, εάν ως δραματική υπερβολή εκλάβουμε τις ακονισμένες ξιφολόγχες, τους πυρσούς και τις κραυγές περί αίματος από αρκετές εκατοντάδες μελανοχίτωνες. Η δημοκρατία δομικά είναι μεγάθυμη και ανεκτική· χάρη σε αυτά ακριβώς τα χαρακτηριστικά της, υπάρχουν νεοναζιστικές σέχτες, οι οποίες ενίοτε μεγεθύνονται, εισβάλλουν στο προσκήνιο και επιτίθενται εντέλει εναντίον της δημοκρατίας που ολιγωρεί, ή και κάνει πως δεν ακούει. Η δημοκρατία όμως οφείλει να αγρυπνά, και να απαντά δυναμικά, αποφασιστικά, όταν απειλείται από δυνάμεις του ολοκληρωτισμού, όποια προβιά κι αν φοράνε. Ιδίως στην Ελλάδα που έχει υποφέρει από τη φονική μανία του ναζισμού, κι έχει πολεμήσει σκληρά εναντίον του. Η βαθιά κρίση την οποία βιώνουν οι Ελληνες, κρίση οικονομική και κρίση πολιτική, δεν επιτρέπεται να θολώνει τον νου τους και να ξεχνούν τις ιδρυτικές παραδόσεις ελευθερίας και τυραννοκτονίας. Η κρίση μπορεί και πρέπει να ενώσει τους Ελληνες σε μια έσχατη γραμμή αμύνης: εκεί που αρχίζει η ηθική εξαθλίωση, κι εκεί που απειλείται ο πυρήνας της δημοκρατίας. Οι υλακές για ακονισμένες ξιφολόγχες, οι επικλήσεις του αίματος, οι φλόγες των πυρσών, δείχνουν ήδη αυτή τη γραμμή.

"Κουράστηκαν να ψάχνουν στη Μανωλάδα ..." Κάρης Κ. "Η ΑΥΓΗ", 28/08/2012

............................................................

Κουράστηκαν να ψάχνουν στη Μανωλάδα ...

Κάρης Κ.

 

"Η ΑΥΓΗ", 28/08/2012

 

Πόσες μέρες θα ψάχνουν στη Μανωλάδα να βρουν τους “ήρωες” της άγριας Δύσης; Αν πάρουμε υπόψη το παρελθόν, οι τοπικές αρχές -η αστυνομία με τη συνεργασία και του δήμου και των άλλων- θα ψάχνουν μια... αιωνιότητα για να βρουν τους ασύδοτους θρασύδειλους που έσερναν με το αυτοκίνητό τους από το κεφάλι τον μελαμψό -Αιγύπτιο- εργάτη.

Η ανοχή στην απανθρωπιά έχει κυριαρχήσει στην περιοχή. Οι εγκληματίες -είναι απεχθέστατο έγκλημα αυτό που έκαναν- εκβιάζουν τους πάντες, αν δεν εξυπηρετούν όσους θέλουν εργάτες γης σε κατάσταση βάρβαρης δουλείας.

Αν στη Μανωλάδα κυριαρχεί η εργοδοτική-ρατσιστική βία, αν ο δήμαρχος Ανδραβίδας - Κυλλήνης κ. Αρβανίτης σιωπά επιδεικτικά, αν οι τοπικοί βουλευτές... λείπουν, αν η εισαγγελία ακόμη δεν έχει πληροφορηθεί το περιστατικό, στην Αθήνα τι γίνεται; Τα διαβάζουν και νιώθουν ότι είναι πολιτισμένοι; Πού είναι η παρέμβαση του κράτους; Σε μια περιοχή όπου δεν τιμωρείται η βία κατά των ξένων εργατών, όπου ανθεί το λαθρεμπόριο χασίς και τσιγάρων, πότε θα υπάρξει παρέμβαση και αλλαγή στην τοπική ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ.;

Για να γίνει αντιληπτό το επικίνδυνο επίπεδο διαπλοκής εγκληματιών και τοπικών αρχών, συγκρατήστε τη λεπτομέρεια του ρεπορτάζ. Ο Αιγύπτιος μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο. Όταν πάρει εξιτήριο, θα... απελαθεί γιατί είναι παράνομος! Έτσι εξασφαλίζονται πλήρως οι ύπουλοι “άγνωστοι” δράστες. Γιατί τα ανέχονται; Γιατί τα ανεχόμαστε; Είναι δυνατόν να ανήκουμε στο ίδιο σύνολο με αυτούς τους δύο; Είναι αποδεκτό να μην έχουν συλληφθεί ακόμη; Η Αθήνα ξέρει και δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη.

Ιωάννου (Χ4) + Χαντζόπουλος : Κλαυσίγελως των ημερών

..............................................................

αξιόπιστοι,επι τέλους

Αυγ28

κανε κλικ μία (1) φορά πάνω στο κόμικ για να μεγενθυθεί

GULAG 29, η Γερμανική αρετή των Ελλήνων

Αυγ26

η πιό,πιό Βόρεια Αφρική

Αυγ25

ελληνικά χαλιά

Αυγ24

............................................................

Μια είδηση κι ένα σχόλιο: "Προσωρινό «λουκέτο» σε επιχειρήσεις με παράτυπους μετανάστες" (28 Αυγ 2012 | tvxsteam tvxs.gr)

........................................................

Προσωρινό «λουκέτο» σε επιχειρήσεις με παράτυπους μετανάστες

19:08, 28 Αυγ 2012 | tvxsteam tvxs.gr/node/104414

 

Ποινή διακοπής λειτουργίας 5 ημερών επιβλήθηκε, με απόφαση του υπουργείου Εργασίας, σε δύο επιχειρήσεις στη Λευκάδα οι οποίες απασχολούσαν παράτυπους μετανάστες. Μετά από ελέγχους που διενήργησε το Σώμα Επιθεωρητών Εργασίας (ΣΕΠΕ) διαπιστώθηκε ότι οι δύο επιχειρήσεις απασχολούσαν παράνομα μετανάστες και τους επιβλήθηκε η παραπάνω ποινή κατ' εφαρμογή της σχετικής διάταξης του πρόσφατου νόμου 4052/2012.

 Και το σχόλιο:

 George Koulis · Top Commenter

Ωραία.Τώρα θα πάνε Χρυσαυγίτες να δουλέψουν με πακιστανικά μεροκάματα.

"ΧΥΤΑ στον βιότοπο της caretta caretta" Του Γιωργου Λιαλιου ("Καθημερινή", 28/8/2012)

...........................................................

 

ΧΥΤΑ στον βιότοπο της caretta caretta 

 

Του Γιωργου Λιαλιου

Σημαντικές επιπτώσεις στον βιότοπο της caretta caretta στη Ζάκυνθο έχει η λειτουργία του υπερκορεσμένου ΧΥΤΑ του νησιού. Οπως επισημαίνουν 12 περιβαλλοντικές οργανώσεις, σκουπίδια και στραγγίσματα από τη χωματερή καταλήγουν στον κόλπο του Λαγανά, στην «καρδιά» του Εθνικού Πάρκου Ζακύνθου με ευθύνη της Περιφέρειας, που δεν καταφέρνει να υποδείξει νέο χώρο για τη δημιουργία ΧΥΤΑ. Από την πλευρά της, η Περιφέρεια υποστηρίζει ότι η κατάσταση δεν είναι τόσο δραματική, ωστόσο αποδέχεται την αδυναμία της να χωροθετήσει νέο ΧΥΤΑ και ζητεί από το υπουργείο Περιβάλλοντος να... την υποκαταστήσει και να ορίσει πού θα γίνει ο νέος ΧΥΤΑ!

Αφορμή για την παρέμβαση των 12 περιβαλλοντικών οργανώσεων (Αρκτούρος, Αρχέλων, Δίκτυο Μεσόγειος SOS, Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, Καλλιστώ, Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης, Greenpeace, MEDASSET, MΟm και WWF Ελλάς) ήταν πρόσφατη συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Ζακύνθου για τα απορρίμματα.

«Ο κορεσμένος -από επταετίας- χώρος ταφής στο όρος Σκοπός στον πυρήνα του Εθνικού Θαλάσσιου Πάρκου Ζακύνθου συνεχίζει να προκαλεί ρύπανση, λόγω της διαρροής στραγγισμάτων και σκουπιδιών στη θαλάσσια περιοχή του Κόλπου του Λαγανά. Για την αντιμετώπιση, λοιπόν, αυτού του χρονίζοντος προβλήματος, κινήθηκε και ολοκληρώθηκε η διαδικασία για δημιουργία νέου ΧΥΤΥ», αναφέρουν. Το θέμα ήρθε στις αρχές Ιουλίου στο περιφερειακό συμβούλιο, το οποίο, όμως, γνωμοδότησε αρνητικά. «Δυστυχώς δεν έκανε κανένα βήμα ως προς την επιβεβλημένη τροποποίηση ή νέα χωροθέτηση, με αποτέλεσμα βιότοπος της Caretta caretta να απειλείται να μετατραπεί σε σκουπιδότοπο», καταλήγουν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις.

Από την πλευρά της η Περιφέρεια εκτιμά ότι η κατάσταση του ΧΥΤΑ δεν είναι... τόσο τραγική, παραδέχεται όμως την αδυναμία της να ορίσει μια θέση για το νέο ΧΥΤΑ και ζητεί από το υπουργείο Περιβάλλοντος να πάρει την ευθύνη. «Οι ανακρίβειες που αναγράφονται στην επιστολή των περιβαλλοντικών οργανώσεων δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να στηλιτεύουν ανεύθυνα όλους εμάς που σεβόμαστε τη Ζάκυνθο και εδώ και καιρό προωθούμε τη σύγχρονη και ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας, ενώ συν τοις άλλοις δυσχεραίνουν το έργο μας», αναφέρει σε χθεσινή δήλωσή του ο αντιπεριφερειάρχης Ζακύνθου Δ. Μυλωνάς. «Βούλησή μας είναι να προχωρήσουμε στο σύστημα ολοκληρωμένης διαχείρισης ώστε να εξασφαλίζεται η διάθεση των υπολειμμάτων, η ανακύκλωση και η ανάκτηση υλικών και ενέργειας. Καλούμε, λοιπόν, τον υπουργό ΠΕΚΑ να παρέμβει άμεσα προκειμένου να δρομολογήσει λύσεις (...) ώστε μέσα από επιστημονική μελέτη να προκύψει χωροθέτηση του έργου».

"Φορολογία χαμένων αξιών" του Σεραφειμ Κωνσταντινιδη ("Καθημερινή", 28/8/2012)

.............................................................

Φορολογία χαμένων αξιών       Tου Σεραφειμ Κωνσταντινιδη
Επειδή πολλαπλασιάζονται όσοι αποφεύγουν την πραγματικότητα, υπενθυμίζουμε ότι φθάσαμε στο φθινόπωρο του 2012. Αυτό, βέβαια, δεν έχει σημασία για εκείνους οι οποίοι τις επόμενες εβδομάδες θα λάβουν ειδοποιήσεις για να εξοφλήσουν τον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας του 2009, του 2010, του 2011 και φυσικά το χαράτσι με τους λογαριασμούς της ΔΕΗ του 2012! Το χρεοκοπημένο ελληνικό Δημόσιο τώρα κατάφερε να εκδώσει τις σχετικές ειδοποιήσεις για τους φόρους που εκκρεμούσαν χρόνια, με δική του ευθύνη. Φορολογεί αξία ακινήτων που στο μεταξύ έχει χαθεί και είναι αμφίβολο αν ποτέ επανέλθει στα επίπεδα πριν από την κρίση, όταν κάποιοι αγόραζαν. Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά της παράλογης φορολογικής πραγματικότητας. Είναι κοινό μυστικό ότι τα τέσσερα τελευταία χρόνια δεκάδες δισ. καταθέσεων έφυγαν από τις ελληνικές τράπεζες, σε αναζήτηση ασφαλέστερων προορισμών. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικευμένος στα χρηματοοικονομικά για να γνωρίζει ότι εγχώριες και ξένες τράπεζες εξυπηρετούσαν τους πελάτες που ήθελαν να εξαγάγουν τα λεφτά τους μακριά από την Ελλάδα. Και ενώ όλα αυτά είναι πασίγνωστα, έρχεται η έκπληξη. Μαθαίνουμε από δημοσιεύματα ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες εντόπισαν φορολογουμένους οι οποίοι έβγαλαν χρήματα στο εξωτερικό το 2009 και δεν είχαν δηλώσει ανάλογα εισοδήματα. Και υποτίθεται ότι ο γιατρός κ. Χ.Χ. έχει καταθέσεις εκατομμυρίων ενώ δηλώνει χαμηλό εισόδημα, ο μηχανικός κ. Χ.Χ. έχει καταθέσεις που υπερβαίνουν πολλές φορές τα φανερά εισοδήματά του, όπως βέβαια και ο υδραυλικός κ. Χ.Χ, ο αστρολόγος κ.λπ. Το αστείο της υπόθεσης είναι ότι όλα αυτά αποκαλύπτονται επειδή ο αρμόδιος αντικαταστάθηκε πριν από λίγες μέρες και προφανώς ο νέος αρμόδιος πρέπει να ενημερωθεί ώστε να κάνει ό,τι δεν πρόλαβαν οι προηγούμενοι, τα χρόνια που πέρασαν! Εφόσον δεν υπάρχει πλέον τραπεζικό απόρρητο έναντι του Δημοσίου και οι συγκεκριμένοι έχουν καταθέσεις που δεν καλύπτονται από εισοδήματα περασμένων ετών ή έσοδα από πώληση περιουσιακών στοιχείων κ.λπ., ένα ευνομούμενο (χρεοκοπημένο) κράτος θα τους είχε ήδη καλέσει να εξηγήσουν πώς απέκτησαν τις καταθέσεις ώστε να φορολογηθούν αν δεν δικαιολογούνται από φανερές πηγές. Για λόγους ισονομίας το ίδιο έπρεπε να ισχύει και για όσους έχουν καταθέσεις που δεν δικαιολογούνται, αλλά τις κράτησαν στις ελληνικές τράπεζες. Το ελληνικό κράτος δεν θέλει να λύσει το πρόβλημα με τον οδυνηρό αυτόν τρόπο που ενδεχομένως θα έχει και παρενέργειες, όπως η αποφυγή των τραπεζικών καταθέσεων. Προτιμά να μη φορολογεί πραγματικές καταθέσεις, αλλά ανύπαρκτες πλέον αξίες. Δεν ενδιαφέρεται να λύσει το πρόβλημα γιατί η απόκλιση καταθέσεων από τα φορολογημένα έσοδα ίσως αφορά και εκείνους που θα εισηγηθούν το μέτρο, όσους το ψηφίσουν και τους άλλους που θα το εφαρμόσουν. Το ελληνικό Δημόσιο παριστάνει ότι κυνηγάει όσους εξάγουν κεφάλαια, για να καθησυχάσει εκείνους που δεν έχουν καταθέσεις…

Ο εξωδικαστικός συμβιβασμός του σκανδάλου Siemens ήταν όπως τον περιμέναμε από τον Βαγγέλη Μακρή(www.lifo.gr, 26.8.2012)

............................................................

www.lifo.gr, 26.8.2012 | 12:24

Ο εξωδικαστικός συμβιβασμός του σκανδάλου Siemens ήταν όπως τον περιμέναμε

5 σκέψεις για το σκάνδαλο της Siemens που το πήρε το κύμα του Αυγούστου

 

Η αγάπη μας αξίζει έναν εξωδικαστικό συμβιβασμό. Για το καλό των παιδιών

 

Τελικά, όπως διαβάζω στην Καθημερινή «σκάνδαλο-Siemens» τέλος. Υπογράφτηκε πριν λίγες μέρες εξωδικαστικός συμβιβασμός. Εξωδικαστικός συμβιβασμός για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της χώρας αυγουστιάτικα. Σαν διαζύγιο χωρίς δικηγόρους ώστε τα παιδιά να πάνε με την ησυχία τους καλοκαιρινή κατασκήνωση και οι γονείς να τραβήξουν το δρόμο τους με τους νέους γκόμενους (σ.σ τα παιδιά είμαστε εμείς αν σου διαφεύγει)

Επειδή και με το Βατοπέδι δεν είχαμε ενόχους και όπως φαίνεται ότι σκάνδαλο θα προκύπτει σε αυτή την χώρα θα βρίσκεται «εξωδικαστικά και αυγουστιάτικα» για να μην χάνουμε την κατασκήνωση, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες σκέψεις σε μια προσπάθεια να διευκολύνω την ζωή ανθρώπων που μπορεί να παίρνουν τα πράγματα σοβαρά:

1

Οι εφημερίδες πρέπει να σταματήσουν να ασχολούνται με τα σκάνδαλα που βγαίνουν στην επιφάνεια . Η λέξη «Siemens» έπαιξε στα εξώφυλλα αρκετά, πολιτικοί αναλυτές τα έδωσαν όλα, συντάκτες έστυψαν το μυαλό τους για να κάνουν λογοπαίγνια στους τίτλους ώστε να τραβήξουν τους αναγνώστες. Και τι έγινε; Καλό είναι κάθε φορά που θα προκύπτουν τέτοια σκάνδαλο να του αφιερώνονται μόνο λίγες γραμμές, να το ονομάζουν «μια άτυχη στιγμή» και να πάμε παρακάτω.

2

Εάν κάτσει ο μέσος τηλεθεατής και βάλει κάτω τις ώρες που αφιέρωσε για να παρακολουθήσει δελτία ειδήσεων και πολιτικές εκπομπές για το «σκάνδαλο Siemens» θα τρόμαζε με τη σούμα. Θα μπορούσε να αφιερώσει τις ώρες του για να διαβάσει ένα σπουδαίο μυθιστόρημα ή ένα μέτριο μυθιστόρημα ή ένα κακό μυθιστόρημα. Ότι και να διάβαζε η ιστορία θα ήταν πολύ καλύτερη από αυτό το «σενάριο δ διαλογής» που παρακολούθησε.

3

Σοβαρές δημοσιογραφικές έρευνες, όπως αυτή του Τέλλογλου που αποκάλυψε άγνωστες πτυχές της ιστορίας καλό είναι να συνεχίσουν να γίνονται. Πρέπει να υπάρχουν σοβαρές δημοσιογραφικές έρευνες για να μην ξεχνάμε και οι τηλεθεατές πoια είναι η πραγματική δουλειά της δημοσιογραφίας, να γίνονται οι αποκαλύψεις των «άτυχων στιγμών» αλλά να έχουμε στο μυαλό μας όλοι ότι κανένας δεν θα τιμωρηθεί.

 Αν δεν γινόντουσαν και αυτές η νέα γενιά που θέλει να ασχοληθεί με το επάγγελμα θα έμενε με την εντύπωση ότι δημοσιογραφία είναι «η-κοπέλα-με-το-μικρόφωνο-του-νεανικού-δελτιού στο-δρόμο»

4

Σατιρικές εκπομπές τύπου Λάκη και Ράδιο Αρβύλα καλύτερα να μην ασχοληθούν ξανά με τα σκάνδαλα. Η πραγματικότητα τους ξεπερνά και είναι πιο αστεία από κάθε σάτιρα. Η εποχή που η σάτιρα ήταν η λύτρωση μας έχει περάσει. Τώρα ζούμε μια αστεία πραγματικότητα. Ζούμε μέσα στο ανέκδοτο.

5

Κάθε φορά που ακούμε από τους πολιτικούς ότι «το μαχαίρι θα μπει στο κόκαλο και όλοι οι ένοχοι θα τιμωρηθούν» για να μην μας πιάσουν τα νεύρα μας και για να συνεχίσουμε να ασκούμε «το ιερό δικαίωμα της ψήφου» μέσα στη δημοκρατία μας καλό είναι να μην δίνουμε σημασία.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να μείνω λίγο ακόμα στο θέμα του «εξωδικαστικού». Δεν θα ήταν μια χαρά το κράτος να προσπαθεί και με το λαό του να τα βρει σε αρκετές περιπτώσεις εξωδικαστικά; Μόνο με τη Siemens γιατί όχι και με εμάς; Θέλω να πω ότι δεν βρίσκω τον λόγο το κράτος να εξαντλεί την αυστηρότητα των νόμων επάνω μας. Ή μάλλον υπάρχει ένα λόγος: Είμαστε «μικροί» για να προτείνουμε το οτιδήποτε στο Κράτος. Αυτά γίνονται μόνο μεταξύ των «μεγάλων». Οι «μικροί» ας επιστρέψουμε λοιπόν στην κατασκήνωση…