Τρίτη, 31 Ιουλίου 2018

"ΤΟ ΔΑΣΟΣ" ποίημα του Μιλτιάδη Μαλακάση (1869 - 1943)


..............................................................










Μιλτιάδης Μαλακάσης (1869 - 1943)












 

ΤΟ ΔΑΣΟΣ


Το δάσος που λαχτάριζες
ώσπου ναν το περάσεις,
τώρα ναν το ξεχάσεις
διαβάτη αποσπερνέ.


Μιαν αυγινή, το κούρσεψαν
ανίδρωτοι λοτόμοι,
κι εκεί είναι τώρα δρόμοι
διαβάτη αποσπερνέ.


Το τρίσβαθο αναστέναγμα
που άγγιζε την καρδιά σου,
κι έσπαε τα γόνατά σου
δε θαν το ακούσεις πλια,


το πήρανε στα διάπλατα
περίτρομα φτερά τους,
και τόκαμαν λαλιά τους
τα νύχτια τα πουλιά.


Και κάτι που βραχνόκραζε
με μιαν φωνή ανθρώπου,
στο ημέρωμα του τόπου
βουβάθηκε κι αυτό·


κι έπεσε το αιματόβρεχτο
τ’ ολόγυμνο μαχαίρι
πόβλεπες σ’ ένα χέρι
να σειέται αστραφτερό.


Το σιγαλό τραγούδισμα
που σ' έσερνε, διαβάτη,
σε μαγικό παλάτι,
δίχως ελπίδα αυγής,


το πήρανε - για κοίταξε -
στερνήν ανατριχίλα
τα πεθαμένα φύλλα
που απόμειναν στη γης.


Κι η άρπα με τον ήχο της
που σε γλυκομεθούσε
μα κρύφια σου χτυπούσε
θανάτου μουσική,


χάθηκε με την άγγιχτη
που την κρατούσε, κόρη,
στα πέλαγα, στα όρη,
να μην ξανακουστεί.


Το δάσος που λαχτάριζες
ώσπου να το περάσεις,
τώρα να το ξεχάσεις
διαβάτη αποσπερνέ,


γεννήκαν νεκροκρέβατα
τα άγρια δεντρά του τώρα
και θα το βρεις στη χώρα
διαβάτη αποσπερνέ.



Μιλτιάδης Μαλακάσης


Δεν υπάρχουν σχόλια: