Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Δύο επιγράμματα του Ομήρου (8ος αι. π.Χ.)

.....................................................





Όμηρος (8ος αι. π.Χ)
















Θεστορίδη, θνητοίσιν ανωίστων πολέων περ,
ουδέν αφραστότερον πέλεται νόου ανθρώποιο.

Θεστορίδη, πολλά πράγματα απροσδόκητα συμβαίνουν
     στους θνητούς,
τίποτε όμως δεν είναι πιο αδιανόητο από τον νου του ανθρώπου.

 .................................................................

  
Πότνια Γη, πάνδωρε, διάτειρα μελίφρονος όλβου
ως άρα δη τοις μεν φωτών εύοχθος ετύχθης,
τοίσι δε δύσβωλος και τρηχεί, οις εχολώθης.
  
Ιερή Γη, γεμάτη δώρα, πηγή της αφθονίας που γλυκαίνει
     την ψυχή,
πόσο πλούσιο χώμα χαρίζεις σε μερικούς
και πόσες πέτρες και αγριάδες σε άλλους που σε θύμωσαν.

  

Από τα "Ομηρικά Επιγράμματα" σε εισαγωγή. μετάφραση και σχόλια του Μενέλαου Χριστόπουλου (εκδ. Στιγμή, 2007)



Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2016

ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΑΝΟΙΞΗ - Μίκης Θεοδωράκης (Σπάνια Ηχογράφηση στη Γερμανία- 1970) (youtube, 1 Νοε 2014)

.........................................................

OTAN MIAN AΝΟΙΞΗ...
 
Όταν μιαν άνοιξη χαμογελάσει 
θα ντυθείς μια καινούργια φορεσιά 
και θα `ρθεις να σφίξεις τα χέρια μου παλιέ μου φίλε 
Κι ίσως κανείς δε σε προσμένει να γυρίσεις 
μα εγώ νιώθω τους χτύπους της καρδιάς σου 
κι ένα άνθος φυτρωμένο στην ώριμη, πικραμένη σου μνήμη 

Κάποιο τρένο, τη νύχτα, σφυρίζοντας, 
ή ένα πλοίο, μακρινό κι απροσδόκητο 
θα σε φέρει μαζί με τη νιότη μας και τα όνειρά μας 
Κι ίσως τίποτα, αλήθεια, δεν ξέχασες 
μα ο γυρισμός πάντα αξίζει περισσότερο 
από κάθε μου αγάπη κι αγάπη σου παλιέ μου φίλε 

                              ΜΑΝOΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ


ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΑΝΟΙΞΗ - Μίκης Θεοδωράκης 

 (Σπάνια Ηχογράφηση στη Γερμανία- 1970)

(youtube, 1 Νοε 2014)



Τέσσερα Χάι-Κου του Δεκεμβρίου από τα "Χαϊ-Κου των Εποχών" της Λούλης Τσαμαντάνη (εκδ. Γαβριηλίδης, 2015)

......................................................







Λούλη Τσαμαντάνη
(γ.1949)









Τέσσερα Χάι-Κου του Δεκεμβρίου


Κι έτσι τέλειωσε
το Φθινόπωρο - βάρκα 
στον Αχέροντα.

....................................

Μέρα όλο φως.
Απομεινάρια βροχής
καθρεφτίζονται.

Γλυκέ σύντροφε,
χειμωνιάτικε ήλιε,
γιατί μού φεύγεις;

......................................

Ζεστό το σπίτι.
Ιδρώνουν τα τζάμια. Τι 
πάθος τήκεται;

Ο καπνός, πάντα
καπνός - τσιγάρο, τζάκι
τύχη καμμένη.

......................................

Με μαύρη κλωστή
ράβει την έξοδό της
ως την άνοιξη.

Διάφανη αυγή 
του Δεκέμβρη - έσπασες
και ματώθηκα  

 
   

Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

"Βροχή" ποίημα του Λάμπρου Πορφύρα (1879 - 1932)

......................................................






Λάμπρος Πορφύρας (1879 - 1932)













Βροχή

Στα κατακόκκινα κρεβάτια
οπού τ' αγιάζει το καντήλι,
με τα μισόκλειστά της μάτια
με τα μισάνοιχτά της χείλη.

Εκεί μαζί μου έχει γείρει,
λόγια γλυκά, ξεψυχισμένα,
με τη βροχή στο παραθύρι
σμίγουνε, χάνονται θλιμμένα.

Ο ένας στον άλλου την αγκάλη
σε κόκκινη χαρά σπαράζει,
κι ακούγεται η βροχή να ψάλλει

στο παραθύρι το κλεισμένο
τραγούδι τρισευτυχισμένο
που την αγάπη μας δοξάζει.
   





Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2016

"Σαρξ μία" ποίημα της Ελίζαμπεθ Τζέννινγκς (β' εκδοχή μετάφρασης στα ελληνικά από τον Κλείτο Κύρου) ("ΑΥΓΗ, 9/6/2016)

........................................................

Σαρξ μία

Τώρα δεν πλαγιάζουν μαζί, έχουν κρεβάτια χωριστά,
Μ' ένα βιβλίο εκείνος, έχει το φως αναμμένο,
Σαν κορίτσι εκείνη τα νιάτα αναπολεί,
Όλοι είναι φευγάτοι - κανούρια περιστατικά
Θαρρείς πως καρτερούν: το βιβλίο αφημένο,
Το βλέμμα της στην  οροφή τους ίσκιους παρακολουθεί.

Σαν ναυάγια τους ξέβρασε κάποιο πάθος αλλοτινό,
Δίχως καν ένα άγγιγμα, πλαγιάζουν παγωμένοι,
Μα κι αν τυχόν αγγίζονται μοιάζει με ομολογία
Πως λίγη θέρμη απόμεινε, ή και πολλή, στους δυο.
Η αγνότητα, σαν προορισμός, τώρα τους απομένει
που σ' όλη τους τη ζωή στάθηκε σαν μια προετοιμασία.

Κι οι δυο παράξενα μακριά, κι όμως παράξενα κοντά,
Ανάμεσά τους η σιωπή τους συγκρατεί σαν νήμα
Χωρίς να τους τυλίγει. Κι ο χρόνος είναι ένα φτερό
Που τους αγγίζει ελαφρά. Το ξέρουν άραγε καλά
Πως γέρασαν αυτοί οι δυο, οι άμοιροι γονιοί μου
Πως η φωτιά τους πάγωσε, απ' όπου βγήκα έναν καιρό;

                                            ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ ΤΖΕΝΝΙΝΓΚΣ

Μετάφραση: Κλείτος Κύρου
Από το βιβλίο Ξένη ποίηση του 20ού αιώνα. Επιλογή από ελληνικές μεταφράσεις, εκδ. Ελληνικά Γράμματα, 2007

Από το "ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ" της "ΑΥΓΗΣ" (9/6/2016)
με ανθολόγο του Ιουνίου του 2016 τη Μαριάννα Παφίτη.    

Σάρκα μία – ποίημα της Ελίζαμπεθ Τζέννινγκς (http://frear.gr, July 22, 2014)

.......................................................


Σάρκα μία – της Ελίζαμπεθ Τζέννινγκς

Edvard Munch

Μετάφραση: Κώστας Λιννός

ΣΑΡΚΑ ΜΙΑ (ONE FLESH)

Ξαπλωμένοι χώρια τώρα, ο καθένας σε ξεχωριστό κρεβάτι,
Εκείνος μ’ ένα βιβλίο, κρατώντας το φως αναμμένο μέχρι αργά,
Εκείνη σαν ένα κορίτσι που ονειρεύεται την παιδική ηλικία −
Όλοι οι άνθρωποι φευγάτοι − είναι σαν να περιμένουν
Κάποιο νέο γεγονός: Το βιβλίο που κρατά δίχως να διαβάζει,
Τα μάτια της προσηλωμένα στις σκιές στο ταβάνι.
Ξεβρασμένοι σαν ναυάγια από ένα προηγούμενο πάθος,
Πόσο ατάραχοι είναι ξαπλωμένοι. Δεν αγγίζονται σχεδόν ποτέ,
Ή κι αν το κάνουν, είναι σαν μια ομολογία
Ότι τούς έχει απομείνει λίγο αίσθημα − ή πάρα πολύ.
Η αγνότητα ορθώνεται μπροστά τους, ένας προορισμός
Για τον οποίο ολάκερες οι ζωές τους ήταν μια προετοιμασία.
Παράξενα χωριστά, ωστόσο παράξενα κοντά και μαζί,
Η σιωπή ανάμεσά τους τούς συγκρατεί σαν νήμα
Δίχως να τους τυλίγει. Κι ο ίδιος ο χρόνος ένα φτερό
Αγγίζοντάς τους απαλά. Ξέρουν πως έχουν γεράσει,
Αυτοί οι δύο που ’ναι ο πατέρας μου κι η μητέρα μου
Πως η φωτιά τους απ’ όπου προήλθα, έχει τώρα παγώσει;

[Ελίζαμπεθ Τζέννινγκς (Elizabeth Jennings): Αγγλίδα ποιήτρια. Γεννήθηκε το 1926 και πέθανε το 2001. Η ποίησή της διακρίνεται για τη διαύγεια του ύφους και την απλότητα της τεχνικής. Ήταν μέλος της ποιητικής ομάδας The Movement. Ο πίνακας είναι του Edvard Munch.]

"Η ουλή" ποίημα του Ε.Χ. Γονατά (1924-2006)

.....................................................



  

 Ε.Χ.Γονατάς
(1924 - 2006)







 
  
Η ουλή

Όλοι αγαπούν τα τραύματά τους.
Τα κρύβουν με ωραία ατσαλάκωτα υφάσματα,
ξέρουν όμως σε ποια μεριά του κορμιού τους άνθισαν,
μαράθηκαν, έφαγαν δέρμα και κρέας δικό τους.

Γι’ αυτό τ’ αγαπούν και,
σε ώρες μοναξιάς που κανείς δεν τους βλέπει,
σκύβουν και με λατρεία τα φιλούν
τα βαθιά, σκοτεινά τραύματά τους.


Ε. Χ. Γονατάς


Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

"The Caretaker's An Empty Bliss Beyond This World" (youtube, 23 Νοε 2011)

.....................................................

 

The Caretaker's An Empty Bliss Beyond This World 

 

Ανέβηκε στις 23 Νοε 2011
 
0:00 - All You Are Going To Want To Do Is Get Back There
3:45 - Moments Of Sufficient Lucidity
7:33 - The Great Hidden Sea Of The Unconscious
10:35 - Libet's Delay
14:00 - I Feel As If Might Be Vanishing
15:57 - An Empty Bliss Beyond This World
20:16 - Bedded Deep In Long Term Memory
22:05 - A Relationship With The Sublime
25:40 - Mental Caverns Without Sunshine
28:54 - Pared Back To The Minimal
30:40 - Mental Caverns Without Sunshine
32:15 - An Empty Bliss Beyond This World
36:03 - Tiny Gradiations Of Loss
38:55 - Camaraderie At Arms Length
43:41 - The Sublime Is Disappointingly Elusive
45:25 - Fleeting Dreams
48:28 - The Story Is Lost




"ΠΑΡΙΣ" ποίημα του Γιώργη Παυλόπουλου ("ΑΥΓΗ", 15/6/2016)

......................................................




  

 Γιώργης Παυλόπουλος
(1924 - 2008)







Πάρις

ου  γαρ πω ποτέ μ' ώδε γ' έρως φρένας αμφεκάλυψες 
                              ΙΛΙΑΔΑ- Γ442 

Τους πήρε ο ύπνος γυμνούς
και ήταν όλη μεσ' στην αγκαλιά του.

Ποτέ άλλοτε δεν την πόθησε τόσο πολύ.
Μόνον όταν τον άγγιξε ο Θάνατος.

Χάμω στο πάτωμα τα διάφανα πέπλα της
και δίπλα η τρυπημένη ασπίδα του.

Απ' τα καράβια των Αχαιών ανέβαινε τώρα
η σκοτεινή βοή που θ' αφάνιζε την Τροία.

Και μέσα στην καταχνιά της κάμαρης
η Αφροδίτη γριά σκεφτική να τους κοιτάζει.

                                                   ΓΙΩΡΓΗΣ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ


Από το περιοδικό Ύλαντρον 1, Νοέμβριος 2001  
Από το "ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ" της "ΑΥΓΗΣ" (15/6/2016) με ανθολόγο του Ιουνίου του 2016 την Μαριάννα Παφίτη