Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

"ΚΑΛΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ" πεζό αφήγημα του Κώστα Γ. Καρυωτάκη (1896 - 1928)

.............................................................














Κώστας Γ. Καρυωτάκης (1896 - 1928)




 


ΚΑΛΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΟΣ

Εναι νας γαθς γεροντάκος. πειτα π τριάντα χρόνων πηρεσία, χει ν διατρέξει λους τος βαθμούς. Γραφες στ πρωτόκολλο.

Πάντα κανε τ δουλειά του εσυνείδητα, σχεδν μ κέφι. Σκυμμένος π τ πρω ς τ βράδυ στ παρθενικ βιβλίο του, περνοσε τος ριθμος κα ντέγραφε τς περιλήψεις. Κάποτε, μετ τν καταχώριση νς εσερχομένου νς ξερχομένου, τράβαγε μι γραμμ πο βγαινε π τν τελευταία στήλη κα προχωροσε πρς τ περιθώριο, τσι σν πόπειρα φυγς. Ατ ορ δν εχε θέση κειμέσα, μως τν τραβοσε βιαστικά, μ πεσμα, θέλοντας ν κφράσει τν αυτό του. ν σκυβε κανες πάνω στν πλ κα σια γραμμούλα, θ διάβαζε τν στορία το καλο παλλήλου.

Νέος κόμη, μπαίνοντας στν πηρεσία, χαιρέτησε μ συγκαταβατικ χαμόγελο τος συναδέλφους του. τυχε ν καθίσει σ᾿ ατν τν καρέκλα. Κ᾿ μεινε κε. ρθαν λλοι ργότερα, φυγαν, πέθαναν. Ατς μεινε κε. Ο προϊστάμενοί του τν θεωροσαν παραίτητο. Εχε ποκτήσει μία φοβερή, μοιραία εδικότητα.

λάχιστα πρακτικς νθρωπος. Τίμιος, δεολόγος. Μ᾿ λη τ φτωχική του μφάνιση, εχε ξιώσεις επατρίδου. να πρωί, πειδ Διευθυντής του το μίλησε κάπως φιλικότερα, πρε τ θάρρος, το πάντησε στν νικό, γέλασε μάλιστα νοιχτόκαρδα κα τν χτύπησε στν μο. κύριος Διευθυντς τότε, μ᾿ να παγωμένο βλέμμα, τν κάρφωσε πάλι στ θέση του. Κ᾿ μεινε κε.

Τώρα, βγαίνοντας κάθε βράδυ π τ γραφεο, παίρνοντας τν παραλιακ δρόμο, βιαστικς βιαστικός, γυρίζοντας δαιμονισμένα τ μπαστούνι του μ τν ραία, νικέλινη λαβή, γράφει κύκλους μέσα στ πειρο. Κα μέσα στος κύκλους τ σημεα το πείρου. ταν περάσει τ τελευταα σπίτια, θ᾿ φήσει πάντα ν ξεφύγει ψηλ μ ρμ τ μπαστούνι του, τσι σν πόπειρα λυτρωμο.

Μετ τν περίπατο τρυπώνει σ μία ταβέρνα. Κάθεται μόνος, ντίκρυ στ μεγάλα, φρεσκοβαμμένα βαρέλια. λα χουν γραμμένο πάνω π᾿ τν κάνουλα, μ παχιά, μαρα γράμματα, τ᾿ νομά τους: Πηνειός, Γάγγης, Μισσισσιππς, Τάρταρος. Κοιτάζει κστατικς μπροστά του. Τ τέταρτο ποτηράκι γίνεται ποταμόπλοιο, μ τ ποο ταξιδεύει σ θαυμάσιους, γνωστους κόσμους. π τ πυκν δέντρα, πίθηκοι σκύβουν κα τν χαιρετνε. Εναι ετυχής.

Δεν υπάρχουν σχόλια: