"ΜΕΤΩΠΙΚΑ" ΤΟΥ ΓΙΆΝΝΗ ΣΧΙΖΑ, ("Ποντίκι", 28.5.26)

 ..............................................................

ΜΕΤΩΠΙΚΑ

ΤΟΥ ΓΙΆΝΝΗ ΣΧΙΖΑ, ("Ποντίκι", 28.5.26)

Mέτωπο κάνεις με τους άλλους : Δηλαδή δεν κάνεις με τον εαυτό σου, ούτε καν φροντίζεις να έχεις μια υψηλή θέση σε ένα πολιτικό σχηματισμό….

Τότε , στα τέλη του 2015, όταν η «στροφή» Τσίπρα είχε επισημοποιηθεί και εγκριθεί από το εκλογικό σώμα, ήταν η μεγάλη ευκαιρία για το σχηματισμό ενός μετώπου : Μετώπου που δεν σήμαινε «ζύγιση» των συνιστωσών και αναγνώριση των επί μέρους δικαιωμάτων με βάση αυτό το ζύγι, αλλά (πριν απ’ όλα) κατοχύρωση κάποιων αρχών από όλους. Τώρα, σε αυτή τη δυσχερή κατάσταση, όπου 6-7 συνιστώσες αναμένουν την έκπτωση της Νέας Δημοκρατίας, το μέτωπο είναι πάλι επίκαιρο, αν και φαινομενικά ανέφικτο . Επανερχόμαστε λοιπόν, μετά 11 χρόνια. .

ΜΕΤΩΠΟ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ

Λέγαμε λοιπόν τότε :

Μέτωπο κάνεις με τους άλλους, που δεν είναι αναγκαστικά αριστεροί, κομμουνιστές, σοσιαλιστές, αλλά ενδεχομένως είναι δημοκράτες, πράσινοι, πατριώτες, αντικομφορμιστές, αντιεξουσιαστές, υποστηρικτές πολιτικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Μέτωπο κάνεις όταν επιδιώκεις την ανάδειξη της πολιτικής σου άποψης μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, χωρίς ηγεμονισμούς, σε μια ευρύτερη συλλογικότητα που υπηρετείς σαν πολιτική οικογένεια. Με άλλα λόγια : Μέτωπο κάνεις με τους άλλους, που ΔΕΝ είναι αυτό που είσαι…..

Και προχωράγαμε : Η ανατροπή ξεκινάει εδώ και τώρα. Δηλαδή από τον σεβασμό στο δικαίωμα των άλλων στην επικοινωνία και στο λόγο : Δηλαδή από την οικονομία του λόγου όλων . Η τέτοια προσέγγιση οφείλει καταστατική αντίρρηση στη φλυαρία ορισμένων, που κατάστρωναν και εκφωνούσαν (άσφαιρα, κατά πως αποδείχθηκαν) προγράμματα χιλιάδων λέξεων. Μέτωπο σημαίνει να αποφεύγεις τον στείρο ακαδημαϊσμό, εκφωνώντας θέσεις εφαρμόσιμες - και όχι πολιτικά δοκίμια. Να αντιτάσσεσαι σθεναρά στο σοφολογιοτατισμό και στις αυθεντίες, παγιώνοντας την αρχή της ισηγορίας.

ΠΕΡΙ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ, ΘΕΑΤΩΝ ΚΑΙ ΑΘΕΑΤΩΝ

Και πριν απ’όλα :Δεν είμαστε “ναι και όχι” στα μνημόνια : Είμαστε μετωπικά και αμετακίνητα αντίθετοι .Παραδείγματος χάρη : Αποκρούομε την παραχώρηση των αεροδρομίων μας για 40 χρόνια ! Αντιπαλεύουμε την επιβολή καθεστώτος αποικίας χρέους, εις βάρος της δικής μας χώρας και άλλων. Καταγγέλλουμε το καθεστώς επιτροπείας ως επαναφορά στο στάτους της Κοινωνίας των Εθνών, που προηγήθηκε του ΟΗΕ και αποδεχόταν ανοιχτά την ύπαρξη μη αυτοκυβερνωμένων περιοχών.

Ο Αντιμνημονιακός αγώνας είναι αγώνας για έναν κριτικό ευρωπαϊσμό, για μια Ευρώπη που δεν θα είναι «κάστρο» ή ορμητήριο εναντίον των λαών της «περιφέρειας». Είναι συναφής με την αποδοχή της Ρωσίας στη θέση που γεωγραφικά και ιστορικά δικαιούται, ως τμήμα της Ευρώπης.

Σήμερα η αναφορά στην Εθνική Ανεξαρτησία συκοφαντείται ως συνώνυμη ή γειτονική με τον εθνικισμό. Γι αυτό ξεχωρίζουμε τα λεγόμενα εθνικά συμφέροντα – που υπηρετούν τον κάθε μεγαλοϊδεατισμό - από τα Εθνικά δίκαια, που είναι συμβατά με τον ανθρωπισμό και τον νομικό πολιτισμό. Στις διακρατικές σχέσεις, δεν υποστηρίζουμε τακτικισμούς και παραχωρήσεις στους εκάστοτε συσχετισμούς δυνάμεων.

Αποφεύγουμε τον εθνοκεντρικό αυτισμό βλέποντας την ολότητα του ιμπεριαλιστικού φαινομένου : Τη νέα αποικιοκρατία επί αφρικανικού εδάφους, τις διαλύσεις κρατών μέσω της χρήσης πολιτικών προσχημάτων, όπως στη περίπτωση της Λιβύης, του Ιράκ, της Ουκρανίας, της Συρίας, της Γάζας. Αντιστεκόμαστε στην ύφανση της μεγαλύτερης ιμπεριαλιστικής πλεκτάνης όλων των εποχών, που αποτελούν οι διατλαντικές συμφωνίες ( ΤΤΙΡ κλπ): Στην αρπαγή των σπόρων, τη διάδοση των μεταλλαγμένων , τη λεηλασία των αλλότριων ενεργειακών πόρων. Στη δημιουργία καθεστώτος αποπνικτικού ηλεκτρονικού ελέγχου της δημόσιας ζωής. Στον μικρομέγαλο επεκτατισμό- της Τουρκίας ή οποιουδήποτε άλλου.

ΕΘΝΙΚΟ ΝΟΜΙΣΜΑ

Σε αυτή τη συγκυρία, η επιλογή του εθνικού νομίσματος είναι επιλογή ανάγκης και απόδρασης από την αποικιακή Ευρωζώνη. Αποφετιχοποιούμε το εθνικό νόμισμα όπως και το ευρώ, υποστηρίζοντας ότι το εθνικό νόμισμα δεν είναι μαγικό ραβδί αλλά αντιϋφεσιακό και αναπτυξιακό εργαλείο.

Αλλά ανάπτυξη δεν είναι η τυφλή και άκριτη μεγέθυνση του ΑΕΠ. Οικοανάπτυξη δεν είναι η πρόκριση του τεχνολογικού πρωτογονισμού. Τεχνολογική πρόοδος δεν είναι η στοίχιση με οποιαδήποτε τεχνολογία, ανεξάρτητα από τις επιπτώσεις που έχει στη φύση και στην κοινωνία.

Η μονοδιάστατη ανάπτυξη και ο οικονομισμός αποθεώνουν το σημερινό συμβατικό ΑΕΠ και απαξιώνουν την ποιότητα ζωής. Ένα πρωτοπόρο πολιτικό σχήμα μπορεί να καινοτομήσει με την προώθηση του εναλλακτικού ΑΕΠ, που συνεκτιμά ποσοτικούς και ποιοτικούς δείκτες. Με αυτό το σκεπτικό όλα τα ποιοτικά στοιχεία ζωής (αστικό και φυσικό περιβάλλον, εύρυθμη λειτουργία μεταφορών, αισθητική, ηχητικό καθεστώς κλπ) συνιστούν κοινωνικό μισθό και συνυπολογίζονται στο ΑΕΠ

ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΗ ΑΝΑΣΥΓΚΡΌΤΗΣΗ

Η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας δεν μπορεί να συντελεσθεί ανεξάρτητα από τις επιταγές της εξειδίκευσης και τις συνθήκες της διεθνούς αγοράς, όμως δεν πρέπει να νοηθεί ως παθητική προσαρμογή στη λογική του συγκριτικού πλεονεκτήματος. Η ελληνική παραγωγική ανασυγκρότηση έχει ως απαραίτητη διάσταση την ανάδειξη και προώθηση ποιοτικών προϊόντων, με ιδιαίτερη ταυτότητα και αναγνώριση στη διεθνή αγορά. Η παραγωγική ανασυγκρότηση είναι αδύνατο να συντελεσθεί χωρίς την ενεργό δράση του τρίτου τομέα της οικονομίας, των εθελοντικών μη κυβερνητικών οργανώσεων, της λαϊκής πρωτοβουλίας .

Ο Τρίτος τομέας, πέρα από το Κράτος και την Αγορά, μπορεί να συμβάλλει στη δραστική περικοπή της ανεργίας. Ακόμη όμως, μέσα από τις σχέσεις ισότητας, αδελφοσύνης και συλλογικής δημιουργικότητας, μπορεί έμπρακτα να εισφέρει στη κοινωνία νέου τύπου κυτταρικές δομές.

Σοσιαλιστικό κίνημα είναι αυτό που εκδηλώνεται έμπρακτα, σε όλες τις κλίμακες και εκφάνσεις της ζωής, ως μάχη εναντίον των εμπορευματικών ρυθμίσεων, εναντίον της αλλοτρίωσης, υπέρ της συρρίκνωσης της σφαίρας του εμπορεύματος, υπέρ των δημοκρατικών , δημοσίων και κοινωνικών ρυθμίσεων . Μια τέτοια επέκταση δεν είναι μόνο ποσοτική και συναινετική , αλλά εμπεριέχει άλματα, αντιθέσεις και διακινδυνεύσεις.

Δεν αντιμετωπίζουμε τον ναρκισιστικό αρχηγισμό με ηθικολογίες και αφορισμούς. Δεν κλείνουμε τα μάτια μπροστά στον παραγοντισμό που απεργάζεται τον αρχηγισμό. Δεν παραγνωρίζουμε τον οπαδισμό, που είναι η άλλη όψη του νομίσματος του αρχηγισμού. Δεν προσπερνάμε την όποια απουσία κριτικού λόγου. Δεν συμβιβαζόμαστε με τον αβανγκαρντισμό αλλά και τον λαϊκισμό. Δεν είμαστε κομφορμιστές αλλά ούτε απλοί θηρευτές εντυπώσεων, εκκεντρικοί ή γραφικοί της πολιτικής σκηνής.

Θέλουμε ανοιχτή οργάνωση σε ανθρώπους και ιδέες : Οργάνωση που δεν κάνει «ανοίγματα» σε αφισοκολλητές (!) και δευτεροκλασάτα μέλη…. Θέλουμε ένα υγιές πολιτικό σώμα, που αντιστέκεται στις έξωθεν εισβολές με πολιτικά αντισώματα που παρέχει η κριτική εγρήγορση μελών, υποστηρικτών και φίλων.

Η Πολιτική Οικολογία και όσα αυτή προσκομίζει στα κινήματα και στη δημόσια συζήτηση, είναι μια αναντικατάστατη δύναμη ανάλυσης και αξιολόγησης των παραγωγικών δυνάμεων. Όμως η χρόνια χρήση της – ιδίως από τη πλευρά της οικονομίστικης Αριστεράς- ως απλής δεξαμενής ψηφοφόρων και ευαισθησιών, συνέβαλε στη συσχέτιση και τελική πρόσδεσή της στη Νέα Τάξη Πραγμάτων. Η αποκόλληση της Πολιτικής Οικολογίας από τα διεθνή κέντρα της σοσιαλδημοκρατίας και η επαναφορά της σε ριζοσπαστική τροχιά, αποτελεί σημαντικό πολιτικό έργο.

Δεν χρειαζόμαστε χειραγώγηση των κοινωνικών συλλογικοτήτων. Δεν είμαστε αδιάφοροι αλλά ούτε και φοβόμαστε την ανάπτυξη και αυτονομία των κοινωνικών πρωτοβουλιών . Δεν είμαστε διασκεδαστές, αλλά δεν μπορούμε να αυτοεξαιρεθούμε από τη φαντασία, την ευρηματικότητα των πολιτικών συνθημάτων, τη ζεύξη της πολιτικής μας με τη δημιουργική επινόηση.