Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

"Κάποτε όλα σ' αποχαιρετούν" ποίημα της Ευτυχίας - Αλεξάνδρας Λουκίδου ("ΑΥΓΗ", 19/9/2014)

..........................................................



Ευτυχία - Αλεξάνδρα Λουκίδου (γ. 1965)







Κάποτε όλα σ' αποχαιρετούν

Κάποτε όλα σ' αποχαιρετούν.
Μια γκρίζα σερπαντίνα ο καπνός των αποτεφρωμένων ημερών
διασχίζει των δέντρων την υπομονή.
Μ' όλα τα φώτα του σβησμένα σε ενυδρεία αφτέρουγων πουλιών φεγγοβολεί
             –βλέπεις οι πεθαμένοι κρυώνουνε ασκέπαστοι–
Βιρτουόζος των αλλοιώσεων τα περιγράμματα της μνήμης προσπερνά,
Μια κι είναι ακόμη άγνωστη η ρυμοτομία της ψυχής.

Στις άδειες παραλίες φωνές και γέλια ακούγονται
Μια λέμβος ακυβέρνητη σπασμένα ρόδια μεταφέρει
Κι η Σόνια: «Θ' αναπαυθούμε, θ' αναπαυθούμε» έλεγε, κι ύστερα
Προέχει να μαζέψουμε τα τζάμια από το πάτωμα, τις τεθλασμένες να
Σβήσουμε και τις ευθείες στην παλάμη χαρακιές.
Τι τις θέλαμε τις χειραψίες με τον έρωτα;
Κι έπειτα τόσα ρόδια σε τι επιτέλους μας χρησίμευσαν;


Δημοσιευμένο στο περιοδικό Εντευκτήριο, τεύχος 54 (Απρίλιος-Ιούνιος 2001)


από το "ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΝΘΟΛΟΓΙΟ" της "ΑΥΓΗΣ" (18/9/2014)
με ανθολόγο του Σεπτεμβρίου του 2014 τον ΓΙΩΡΓΟ ΤΣΙΡΗ

Δεν υπάρχουν σχόλια: