...............................................................
"Νέα Αριστερά – ΣΥΡΙΖΑ: Τελεία και παύλα. (Και μία απάντηση στον Ν. Μπίστη)"*
γράφει ο Σπύρος Γεωργάτος (tvxs.gr, 2 Ιούν. 2026)
*Σημ.: Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τον συντάκτη τους, χωρίς να συμπίπτουν κατ' ανάγκη με την άποψη του Tvxs.gr
Για πρώτη (κι ελπίζω τελευταία) φορά τείνω να συμφωνήσω με τον τίτλο του άρθρου του Ν. Μπίστη «Ρέκβιεμ για τη Νέα Αριστερά». Με μια μικρή τροποποίηση: εγώ θα έλεγα ότι ζούμε το τέλος της Ανανεωτικής Αριστεράς σε όλες τις εκφάνσεις της.
Να λοιπόν που η ομάδα Χαρίτση αποφάσισε τελικά να διαβεί τον Ρουβικώνα διαλύοντας την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Αριστεράς. Αλλά, ας μη διαφύγει, ότι αυτό το έκανε χρησιμοποιώντας ένα «τέχνασμα».
Μαζί με τις παραιτήσεις τον βουλευτών, δημοσιοποίησε επίσης τις παραιτήσεις 143 στελεχών του κόμματος, μερικοί από τους οποίους είναι πολύ αξιόλογοι και υπεράνω πάσης υποψίας σε ό,τι αφορά τα κίνητρα και τις επιδιώξεις τους.
Μαζί με την παραίτηση της Έφης Αχτσιόγλου από το βουλευτικό αξίωμα, αυτός ο χειρισμός θολώνει τα πράγματα και προσπαθεί να προλάβει την κριτική ότι όλα έχουν να κάνουν με την καρέκλα και τη βουλευτική αποζημίωση. Σημεία των καιρών, θα πείτε …
Από μόνο του, το γεγονός των αποχωρήσεων από τη Νέα Αριστερά δεν αναμένεται να έχει σημαντικό αντίκτυπο στους πολιτικούς συσχετισμούς. Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις, η επιρροή αυτού του κόμματος στο εκλογικό σώμα είναι πολύ μικρή. Άρα, η έξοδος μιας ομάδας στελεχών δεν πρόκειται να αλλάξει τον πολιτικό χάρτη.
Από την άλλη πλευρά, η ενσωμάτωση μιας ομάδας στελεχών στην ΕΛ.Α.Σ. δεν θα προσθέσει κάτι ουσιαστικό στην εικόνα του νέου κόμματος, γιατί είναι πασίδηλο ότι ο «κράχτης» εκεί δεν είναι τα στελέχη, αλλά ο αρχηγός του.
Παρ’ όλα αυτά, η παραίτηση της ομάδας Χαρίτση, καθώς και η επικείμενη προσχώρηση ενός αριθμού στελεχών από τη Νέα Αριστερά (και συντόμως από τον ΣΥΡΙΖΑ) στην ΕΛ.Α.Σ., θα βαθύνουν κατά πολύ την κρίση εμπιστοσύνης που παρατηρείται ανάμεσα στα πολιτικά κόμματα και την κοινωνία -ιδιαίτερα τους νέους. Γιατί, ό,τι και να ισχυρισθούν όσοι θα επιλέξουν αυτόν τον δρόμο, θα είναι πολύ δύσκολο να πείσουν ότι τα κίνητρά τους είναι αγνά και ανιδιοτελή.
Σήμερα, και ο πιο αδαής καταλαβαίνει ότι πολλοί από τους αποχωρούντες ενδιαφέρονται να εξασφαλίσουν προνομιακές θέσεις στο bandwagon της ΕΛΑ.Σ ή να διατηρήσουν τον θώκο τους μετά τις επόμενες εκλογές.
Εάν δεν συνέβαινε κάτι τέτοιο, όλοι αυτοί που τώρα αποχωρούν καθ’ ομάδας, θα είχαν επαναπροσδιορίσει τη θέση τους μεμονωμένα και σε βάθος χρόνου, εξηγώντας μας παράλληλα γιατί από επικριτές των αρχηγικών κομμάτων επέλεξαν τελικά να ενταχθούν σε ένα κατ’ εξοχήν αρχηγικό κόμμα, όπως η ΕΛ.Α.Σ.
Ο απροκάλυπτος καιροσκοπισμός και τα τεχνάσματα της ομάδας Χαρίτση μπορεί να τραυματίζουν τον ψυχισμό των αριστερών, αλλά δεν είναι (αντικειμενικά) το χειρότερο στην όλη υπόθεση.
Η δυστοπία που δημιουργείται στο πολιτικό σκηνικό έχει και συνέχεια. Όλα αυτά εξυπηρετούν με τον καλύτερο τρόπο το πολιτικό σχέδιο των συστημικών κύκλων, που περιλαμβάνει την πλήρη ρευστοποίηση των δυνάμεων της ριζοσπαστικής Αριστεράς και την υποκατάστασή τους από έναν πολιτικό φορέα, που και επίσημα πλέον διεκδικεί τις «δάφνες» του Δημοκρατικού Κόμματος της Ιταλίας.
Ας το σκεφτούμε λίγο αυτό όλοι και όλες. Εάν είχε καρποφορήσει η ιδέα ενός «Λαϊκού Μετώπου», αφ’ ενός θα είχαν διασωθεί ο ΣΥΡΙΖΑ και η Νέα Αριστερά και αφετέρου θα μπορούσε πραγματικά να αμφισβητηθεί η παντοκρατορία της Νέας Δημοκρατίας -και τώρα και στο μέλλον.
Βέβαια, υπό τέτοιες συνθήκες, ο ρόλος του Τσίπρα θα ήταν πολύ διαφορετικός, γιατί τότε θα συζητούσαμε για μια ομοσπονδία πολιτικών σχηματισμών α λα Γαλλία, και όχι για ένα είδος περονισμού α λα Γκρέκα.
Είναι ηλίου φαεινότερον ότι η ΕΛ.Α.Σ. δεν πρόκειται να κερδίσει τις επόμενες εκλογές, πολύ δε περισσότερο να κατακτήσει την αυτοδυναμία και «να φύγει ο Μητσοτάκης». Το πιο πιθανό είναι ότι, με την υποστήριξη των συστημικών δυνάμεων και το επικοινωνιακό Blitzkrieg του Τσίπρα, θα αναρριχηθεί η ΕΛ.Α.Σ. στη δεύτερη θέση και θα αλλάξει ηγεσία το ΠΑΣΟΚ, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο της σύμπραξής του με τη Νέα Δημοκρατία.
Το συμμαχικό αυτό σχήμα θα έχει μέλλον, όπως άλλωστε είχε και η συνεργασία Χριστιανοδημοκρατών και Ελεύθερων Δημοκρατών στη Γερμανία πριν μερικές δεκαετίες. Συζητάμε λοιπόν, όχι για την ανάσχεση, αλλά για την περαιτέρω εμπέδωση του νεοφιλελευθερισμού στην Ελλάδα.
Αφήνω ένα περιθώριο να μην έχουν αντιληφθεί ο Χαρίτσης και οι συνοδοιπόροι του τι πραγματικά παίζεται, συμπεριφερόμενοι ως οι «χρήσιμοι ηλίθιοι» της ιστορίας. Υπενθυμίζω όμως σε όσους και όσες το παίρνουν ελαφρά, τι συνεπάγεται μια παράταση της σημερινής κατάστασης, με την ανανέωση του σχήματος Νέα Δημοκρατία-ΠΑΣΟΚ -ενδεχομένως και χωρίς τον Μητσοτάκη.
Πέρα από τη διαιώνιση των μνημονιακών μέτρων, που ολοφάνερα οδηγούν στην εξαθλίωση χιλιάδες οικογένειες, έρχεται οσονούπω και η συνταγματική αναθεώρηση, που θα ανατρέψει μια σειρά δημοκρατικών θεσμών και θα αναστρέψει πλήρως το δημοκρατικό πλαίσιο που κατακτήθηκε μετά τη μεταπολίτευση.
Και ένα τελευταίο αφιερωμένο εξαιρετικά σε όσους ομνύουν ακόμα στο όνομα μιας Αριστεράς «σαν έργο τέχνης». Προσοχή σε αυτό το σημείο: εκ των πραγμάτων και εκ των συμφραζομένων προκύπτει ότι η κοινοβουλευτική αριστερά θα εκπροσωπείται στο εξής από το ΚΚΕ.
Ειλικρινά δεν ξέρω αν αυτό είναι πολύ καλό ή πολύ κακό. Αυτό που ξέρω είναι ότι τα διάφορα επίθετα και οι χαρακτηρισμοί που χρησιμοποίησε στο παρελθόν το ΚΚΕ για να αντιπαρατεθεί με τα κόμματα της Ανανεωτικής Αριστεράς φαίνονται τώρα δικαιολογημένα. Εύγε λοιπόν και εις ανώτερα.
Α, και κάτι άλλο, για μην υπάρχουν οι αυταπάτες και οι ευσεβείς πόθοι που περιγράφονται στο άρθρο του Ν. Μπίστη: όχι, με όσους και όσες πρωτοστάτησαν σε αυτό το εγχείρημα της διάλυσης της Αριστεράς δεν πρόκειται ποτέ να ξανασυναντηθούμε. Τελεία και παύλα.
Σημ.2 : Εδώ το άρθρο του Νίκου Μπίστη...
https://tvxs.gr/apopseis/arthra-gnomis/nikos-mpistis-rekviem-gia-tin-nea-aristera/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου